Florent Malouda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Florent Malouda
Malouda2012.JPG
Imię i nazwisko Florent Johan Malouda
Data i miejsce
urodzenia
13 czerwca 1980
Kajenna, Gujana Francuska
Pozycja pomocnik
Wzrost 181 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Wadi Degla
Numer 15
Kariera juniorska
Châteauroux
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1996–2000
2000–2003
2003–2007
2007–2013
2013–2014
2014–2015
2015–2016
2016–
Châteauroux
Guingamp
Lyon
Chelsea
Trabzonspor
Metz
Delhi Dynamos
Wadi Degla
59 (5)
92 (15)
138 (25)
149 (35)
19 (5)
28 (3)
16 (0)
0 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
2004–2012  Francja 80 (9)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 29 stycznia 2016.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Florent Malouda w Wikicytatach Florent Malouda w Wikicytatach

Florent Johan Malouda (ur. 13 czerwca 1980 w Kajennie) – francuski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w egipskim klubie Wadi Degla. Były reprezentant Francji.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo zawodnik Châteauroux, w którego barwach 19 grudnia 1997 roku zadebiutował w francuskiej ekstraklasie w zremisowanym 2:2 meczu z AS Cannes[1]. Od 2000 występował Guingamp, w którym podstawowym zawodnikiem był od sezonu 2001/2002. W kolejnych rozgrywkach należał do czołowych zawodników swojej drużyny i stanowił o jej sile ofensywnej – zdobył 10 goli[2].

Latem 2003 roku został zawodnikiem Olympique Lyon. W jego barwach zadebiutował 26 lipca w wygranym 2:1 spotkaniu z AJ Auxerre, natomiast pierwszego gola strzelił 4 października w wygranym 4:2 meczu z AC Ajaccio. Z Lyonem czterokrotnie został mistrzem Francji (2004, 2005, 2006, 2007) oraz trzykrotnie wywalczył superpuchar kraju (2003, 2004 – w serii rzutów karnych meczu z Paris Saint-Germain nie strzelił gola[3], 2005). Ponadto w sezonie 2006/2007 został wybrany najlepszym zawodnikiem grającym w Ligue 1[4].

W sierpniu 2007 roku podpisał trzyletni kontrakt z Chelsea[5]. Media sugerowały, że kwota transferu to 13,5 mln funtów[6]. W nowym zespole zadebiutował 5 sierpnia w przegranym meczu z Manchesterem United o Tarczę Wspólnoty, w którym strzelił swojego pierwszego gola[7]. Po raz pierwszy w Premier League wystąpił 12 sierpnia w spotkaniu z Birmingham City, w którym również zdobył bramkę[8].

Wraz z Chelsea raz został mistrzem Anglii (2010), trzy razy wywalczył puchar kraju (2009, 2010, 2012) oraz raz sięgnął po Tarczę Wspólnoty (2009). Ponadto w sezonie 2007/2008 dotarł z londyńskim klubem do finału Ligi Mistrzów, w którym Chelsea przegrała po serii rzutów karnych z Manchesterem United, a on wystąpił w podstawowym składzie i w 92 minucie został zmieniony przez Salomona Kalou[9]. Cztery lata później (2012) wraz ze swoim zespołem wygrał Ligę Mistrzów – w finałowym meczu z Bayernem Monachium (1:1, k. 4:3) zastąpił w drugiej połowie Ryana Bertranda[10].

W czerwcu 2013 roku po przyjściu José Mourinho Chelsea - podobnie jak w przypadku trzech innych graczy - nie przedłużyła z nim kontraktu, w skutek czego Malouda był wolnym zawodnikiem. 16 lipca 2013 podpisał kontrakt z Trabzonsporem[11].

12 września 2014 roku podpisał roczny kontrakt z pierwszoligowym FC Metz.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Francji zadebiutował 17 listopada 2004 roku w zremisowanym 0:0 meczu towarzyskim z Polską[12]. Pierwszego gola strzelił w swoim trzecim występie w barwach narodowych – 31 maja 2005 zdobył bramkę w spotkaniu z Węgrami, przyczyniając się do zwycięstwa 2:1[12].

Uczestniczył w mistrzostwach świata w 2006 roku, w których Francuzi zostali wicemistrzami globu. Malouda w turnieju, który odbył się w Niemczech rozegrał sześć meczów[13]. Wystąpił m.in. w podstawowym składzie w finałowym spotkaniu z Włochami, w którym wywalczył rzut karny dla swojej reprezentacji[14].

Wystąpił w dwóch meczach grupowych mistrzostw Europy w Austrii i Szwajcarii (2008), w których reprezentacja Francji nie awansowała do fazy pucharowej[15]. Dwa lata później brał udział w mistrzostwach świata w Republice Południowej Afryki – zagrał w trzech spotkaniach[13]. W 2012 roku uczestniczył w mistrzostwach Europy w Polsce i na Ukrainie, w których wystąpił w trzech meczach, w tym w przegranym 0:2 ćwierćfinale z Hiszpanią[16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Malouda jest żonaty z Florencią. Ma z nią troje dzieci – syna Aarona oraz córki Kelys i Satyę[17]. Jego brat, Lesly Malouda, również jest piłkarzem i ma za sobą występy w Ligue 1[18].

Przypisy

  1. AS Cannes 2:2 Châteauroux (fr.). lfp.fr. [dostęp 4 września 2011].
  2. Florent MALOUDA (fr.). lfp.fr. [dostęp 4 września 2011].
  3. Paris Saint-Germain 1:1 Olympique Lyonnais (fr.). lfp.fr. [dostęp 4 września 2011].
  4. France - Les Oscars du Football (ang.). rsssf.com. [dostęp 4 września 2011].
  5. Florent Malouda (ang.). chelseafc.com. [dostęp 4 września 2011].
  6. Chelsea confident of Malouda deal (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 4 września 2011].
  7. Man Utd 1-1 Chelsea (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 4 września 2011].
  8. Chelsea 3-2 Birmingham (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 4 września 2011].
  9. United strike gold in shoot-out (ang.). uefa.com. [dostęp 4 września 2011].
  10. Chelsea 1-1 Bayern Munich (aet, 4-3 pens) (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 20 maja 2012].
  11. http://transfery.info/59135,oficjalnie-malouda-w-trabzonsporze
  12. a b MALOUDA Florent (fr.). fff.fr. [dostęp 4 września 2011].
  13. a b Florent MALOUDA (ang.). fifa.com. [dostęp 4 września 2011].
  14. Italy 1-1 France (aet) (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 4 września 2011].
  15. European Championship 2008 (ang.). rsssf.com. [dostęp 20 maja 2012].
  16. Spain 2-0 France (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 17 sierpnia 2012].
  17. The War of the WAGSKIS: The real battle for Moscow (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 4 września 2011].
  18. Lesly MALOUDA (fr.). lfp.fr. [dostęp 4 września 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]