Siemion Dumny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siemion Dumny
wielki książę moskiewski i włodzimierski
ilustracja
Siemion Dumny
wielki książę moskiewski
Okres panowania od 1340
do 1353
Poprzednik Iwan I Kalita
Następca Iwan II Piękny
wielki książę włodzimierski
Okres panowania od 1340
do 1353
Poprzednik Iwan I Kalita
Następca Iwan II Piękny
Dane biograficzne
Dynastia Rurykowicze
Data i miejsce urodzenia 1316
Moskwa
Data i miejsce śmierci 27 kwietnia 1353
Moskwa
Ojciec Iwan I Kalita

Szymon Iwanowicz Dumny (zwany także Pysznym) (ros.Семён Иванович Гордый) (ur. 1316 w Moskwie, zm. 27 kwietnia 1353 tamże) – wielki książę moskiewski i włodzimierski (1340-1353). Syn Iwana I Kality, brat Iwana II Pięknego.

Władzę po ojcu przejął praktycznie bez problemu, szybko także uzyskał jej zatwierdzenie przez Ordę. Supremację polityczną Siemona uznała prawie cała Ruś. Jedynie Nowogród początkowo się sprzeciwiał, lecz po wysłaniu wojska i te księstwo uległo, czego dowodem była zapłata kontrybucji na rzecz wielkiego księcia i przyjęcie jego namiestnika.

W czasie rządów Szymona w państwie doszło do buntu bojarów, zaniepokojonych wzmocnieniem władzy centralnej. Książę jednak tłumił szybko wszelkie oznaki niezadowolenia. Do księstwa przyłączono m.in. niewielkie księstwo juriewskie, położone w kierunku północno-zachodnim od Włodzimierza.

Siemon Dumny zmarł w 1353 roku, w wyniku panującej zarazy.

Był trzykrotnie żonaty; pozostawił jedną córkę.

Miał syna Daniela (ur. 15 grudnia 1347)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Dąbrowski: Król Rusi Daniel Romanowicz. O ruskiej rodzinie książęcej, społeczeństwie i kulturze w XIII w.. Kraków: Avalon, 2016, s. 92. ISBN 978-83-7730-188-3.