Stanisław Dąbrowski (sędzia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Dąbrowski
Lech Gardocki i Stanisław Dąbrowski.jpg
Lech Gardocki (z lewej) i Stanisław Dąbrowski (2010)
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1947
Sokołów Podlaski
Data i miejsce śmierci 9 stycznia 2014
Warszawa
Pierwszy prezes Sądu Najwyższego
Okres od 19 października 2010
do 9 stycznia 2014
Poprzednik Lech Gardocki
Następca Lech Krzysztof Paprzycki (p.o.)
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi

Stanisław Zbigniew Dąbrowski (ur. 12 kwietnia 1947 w Sokołowie Podlaskim[1], zm. 9 stycznia 2014 w Warszawie[2]) – polski prawnik, sędzia Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa, w latach 2010–2014 pierwszy prezes Sądu Najwyższego i przewodniczący Trybunału Stanu, poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w rodzinie sędziego i nauczycielki. Ukończył liceum ogólnokształcące w rodzinnym mieście, a następnie w 1970 studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1974 był sędzią kolejnych szczebli, rozpoczynając pracę w Sądzie Rejonowym w Węgrowie, od 1980 do 1990 orzekał w Sądzie Wojewódzkim w Siedlcach.

Był współzałożycielem Klubu Inteligencji Katolickiej w Siedlcach, a także jego pierwszym prezesem (1981–1985). W latach 1989–1991 pełnił funkcję posła na Sejm kontraktowy wybranego z ramienia Komitetu Obywatelskiego z okręgu Garwolin[1]. W 1990 zaczął orzekać w Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego. W 2004 został powołany na stanowisko wiceprzewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa (KRS), od 27 marca 2006 do 22 marca 2010 był przewodniczącym Krajowej Rady Sądownictwa[3]. 14 października 2010 powołany przez prezydenta Bronisława Komorowskiego na pierwszego prezesa Sądu Najwyższego[4].

Zmarł 9 stycznia 2014 w trakcie kadencji[5]. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 16 stycznia 2014, został pochowany na warszawskich Powązkach[6].

Pośmiertnie w 2014 odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[7]. W 1978 odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi[8].

Przypisy

  1. a b Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2013-10-08].
  2. Sędzia Stanisław Dąbrowski (1947–2014). Krajowa Rada Sądownictwa. [dostęp 2016-08-18].
  3. Informacje na stronie KRS. [dostęp 2013-10-08].
  4. Prezydent powołał Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. prezydent.pl, 14 października 2010. [dostęp 2013-10-08].
  5. Zmarł Stanisław Dąbrowski, pierwszy prezes Sądu Najwyższego. wp.pl, 9 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-09].
  6. Pogrzeb Stanisława Dąbrowskiego. interia.pl, 16 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-16].
  7. Order Odrodzenia Polski dla Stanisława Dąbrowskiego. prezydent.pl, 16 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-16].
  8. Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 2013-10-08].

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Dąbrowski, w: Nasi w Sejmie i w Senacie. Posłowie i senatorowie wybrani z listy Solidarności, Volumen, Warszawa 1990, s. 37.
  • Stanisław Dąbrowski, w: Sejm i Senat Rzeczypospolitej Polskiej 1989–1991, Warszawa 1991, s. 103.