Jan Wasilkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Wasilkowski
Data i miejsce urodzenia 11 maja 1898
Sławków
Data i miejsce śmierci 14 sierpnia 1977
Warszawa
Pierwszy prezes Sądu Najwyższego
Okres od 12 grudnia 1956
do 22 maja 1967
Poprzednik Wacław Barcikowski
Następca Zbigniew Resich
Poseł V kadencji Sejmu PRL
Okres od 1 czerwca 1969
do 15 lutego 1972
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1960–1990) Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Jana i Zofii Wasilkowskich na Cmentarzu Powązkowskim

Jan Wasilkowski (ur. 11 maja 1898 w Sławkowie, zm. 14 sierpnia 1977 w Warszawie) – polski prawnik i polityk. Rektor Uniwersytetu Warszawskiego (1949–1952), następnie pierwszy prezes Sądu Najwyższego (1956–1967) i poseł na Sejm PRL III, IV i V kadencji (1961–1972), członek Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Czesława i Aleksandry. Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, Uniwersytecie w Nancy oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1924 związany z Uniwersytetem Warszawskim. Od 1936 profesor prawa na UW. Po kampanii wrześniowej 1939 jeniec Oflagu VI Dössel. W latach 1947–1949 dziekan Wydziału Prawa i Administracji UW, zaś w latach 1949–1952 rektor Uniwersytetu Warszawskiego. Był wieloletnim kierownikiem Katedry Prawa Cywilnego i Prawa Cywilnego Porównawczego. Od 1952 członek korespondent, od 1958 członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, w latach 1955-1968 członek jej prezydium, w latach sekretarz 1955–1957 Wydziału I Nauk Społecznych[2], w latach 1953–1956 kierownik Zakładu Nauk Prawnych PAN (obecnego Instytutu Nauk Prawnych). Przewodniczył pracom Komisji Kodyfikacyjnej przy Ministrze Sprawiedliwości PRL. Był współtwórcą projektu kodeksu cywilnego, uchwalonego w 1964 i obowiązującego do dziś.

Od 1946 był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej, z którą w 1948 przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1956–1967 pełnił funkcję pierwszego prezesa Sądu Najwyższego. W latach 1959–1964 był zastępcą członka, a od 1964 do 1969 członkiem Komitetu Centralnego PZPR. W latach 1961–1972 poseł na Sejm PRL III, IV i V kadencji.

Dwukrotnie odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą, Krzyżem Komandorskim (1954)[3] i Krzyżem Oficerskim (1947)[4] Orderu Odrodzenia Polski. W 1951 otrzymał Order Sztandaru Pracy II klasy[5]. Doktor honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze i Uniwersytetu Wrocławskiego.

Małżonką Jana Wasilkowskiego była Zofia Wasilkowska. Oboje zostali pochowani na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[6]. Jego imieniem nazwano jedną z ulic na warszawskim Ursynowie.

Autor licznych publikacji naukowych np. Encyklopedia Podręczna Prawa Prywatnego (wraz z Fryderykiem Zollem), Prawo rzeczowe w zarysie, Warszawa PWN 1957, Zarys prawa rzeczowego, Warszawa PWN 1963, Prawo własności w PRL. Zarys wykładu (opr. przy współudziale M. Madeya), Warszawa PWN 1969.

22 lipca 1964 z okazji 20-lecia Polski Ludowej otrzymał nagrodę państwową II stopnia[7]. Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1964)[8], Orderem Budowniczych Polski Ludowej (1977)[9], a także Orderem Sztandaru Pracy I (dwukrotnie) i II klasy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Trybuna Robotnicza”, nr 4 (4350) 7 stycznia 1958, s. 2.
  2. Członkowie PAN: Skorowidz.
  3. 16 lipca 1954 „za wybitne zasługi w dziedzinie nauki” M.P. z 1954 r. Nr 112, poz. 1566.
  4. M.P. z 1947 r. Nr 29, poz. 280.
  5. M.P. z 1952 r. Nr 52, poz. 701.
  6. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Wasilkowscy. um.warszawa.pl. [dostęp 2018-02-01].
  7. Dziennik Polski”, rok XX, nr 171 (6363), s. 1.
  8. Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 170 z 20 lipca 1964. 
  9. „Nowiny”, nr 165 (8951), 22–24 lipca 1977, s. 2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Warszawy z 1994
  • Studia Prawnicze. Zeszyt 26–27. Zeszyt specjalny wydany dla uczczenia pracy naukowej i kodyfikacyjnej Profesora Jana Wasilkowskiego, 1970