Stanisław Rodziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Rodziński
Ilustracja
Prof. Stanisław Rodziński (2012)
Data i miejsce urodzenia

8 marca 1940
Kraków

Data śmierci

17 lipca 2021

Narodowość

polska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie

Dziedzina sztuki

malarstwo

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Stanisław Julian Rodziński (ur. 8 marca 1940 w Krakowie, zm. 17 lipca 2021[1]) – polski malarz, profesor sztuk plastycznych, rektor Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie w latach 1996–2002, autor licznych publikacji o sztuce.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie; dyplom uzyskał w pracowni Emila Krchy (1963)[2]. Od 1968 roku publikował teksty o sztuce. Jego eseje ukazywały się na łamach m.in. „Dekady Literackiej”, „Tygodnika Powszechnego”, „Odry” i „Znaku”. W latach 70. był redaktorem naczelnym „Biuletynu Rady Artystycznej ZPAP”. Od 1972 do 1980 prowadził pracownię malarstwa i rysunku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, a od 1981 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1989 otrzymał tytuł naukowy profesora, a w 1992 – stanowisko profesora zwyczajnego[3]. W latach 1993–1996 był dziekanem Wydziału Malarstwa, a w latach 1996–2002 pełnił funkcję rektora krakowskiej uczelni. Współpracował też z Uniwersytetem Jagiellońskim i Papieską Akademią Teologiczną w Krakowie[2]. W lutym 1978 został członkiem Towarzystwa Kursów Naukowych. W latach 1981–1989 był uczestnikiem Ruchu Kultury Niezależnej.

Od 1963 brał udział w ponad dwustu wystawach malarstwa i rysunku, w wystawach sztuki polskiej za granicą, a także w wystawach związkowych, muzealnych i tematycznych. W swojej twórczości podejmował m.in. motywy ikonograficzne chrześcijaństwa i tematykę pasyjną.

W 1994 został członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności[4].

Zmarł 17 lipca 2021 roku w wieku 81 lat[5]. 27 lipca odbyły się uroczystości pogrzebowe w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w grobie rodzinnym, po mszy w Kolegiacie Uniwersyteckiej św. Anny[6].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 1981 otrzymał Nagrodę Miasta Krakowa[2]. Laureat Nagrody Krakowska Książka Miesiąca w lutym 2002 r. za Obrazy czasu (Wydawnictwo Gaudium, Lublin 2002) oraz w marcu 2012 r. za Autoportret malarza (Wydawnictwo PETRUS, Kraków 2012). W 2005 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[7], a w 2018 – Złotym[8]. Wcześniej, w 1993, otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[9]. W 2013 został laureatem nagrody Per Artem ad Deum[10].

W 2002 otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu[3].

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Sztuka na co dzień i od święta, Wydawnictwo BIBLOS (1999)
  • Obrazy czasu, Wydawnictwo GAUDIUM (2001)
  • Mój szkicownik, Wydawnictwo GAUDIUM (2005)
  • Dzieła. Czasy. Ludzie., Wydawnictwo SALWATOR (2007)
  • Autoportret malarza, Wydawnictwo PETRUS (2012)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bogdan Gancarz: Kraków. Nie żyje malarz Stanisław Rodziński. krakow.gosc.pl, 18 lipca 2021. [dostęp 2021-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-0-18)].
  2. a b c Stanisław Rodziński w serwisie Culture.pl
  3. a b Doktorzy Honoris Causa – Stanisław Rodziński. asp.wroc.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-18)].
  4. Rocznik Polskiej Akademii Umiejętności. Rok 2021, wyd. Kraków 2022, s. 27
  5. Zmarł prof. Stanisław Rodziński – były Rektor krakowskiej ASP. asp.krakow.pl. [dostęp 2021-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-18)].
  6. Bogdan Gancarz: Kraków. Świętość nie była mu daleka. krakow.gosc.pl, 27 lipca 2021. [dostęp 2021-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-27)].
  7. Stanisław Rodziński. krakow.pl, 3 lutego 2011. [dostęp 2013-01-07].
  8. Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. mkidn.gov.pl [dostęp 2021-07-07]
  9. M.P. z 1993 r. nr 66, poz. 585
  10. Laureaci. perartemaddeum.com [dostęp 2019-08-18]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]