Droga wojewódzka nr 216

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
DW216
Długość 56 km
Województwa pomorskie
Mapa
Mapa DW216
Przebieg drogi 216
Zdjęcie
DW216 i trasa rowerowa Puck-Hel, pomiędzy Puckiem a Swarzewem, w kierunku Swarzewa
DW216 i trasa rowerowa Puck-Hel, pomiędzy Puckiem a Swarzewem, w kierunku Swarzewa
Droga wojewódzka nr 216 w Celbowie w stronę Pucka

Droga wojewódzka nr 216 (DW216) – droga wojewódzka o długości 56 km, przebiegająca w całości przez województwo pomorskie leżąca na obszarze powiatów: wejherowskiego i puckiego. Jest jedyną drogą łączącą aglomerację gdańską z północną częścią województwa. Po wyjeździe z obwodnicy Pucka prowadzi głównie poprzez tereny nad brzegami Zatoki Puckiej.

Historia numeracji[edytuj]

Na przestrzeni lat trasa posiadała różne oznaczenia:

  • przed 1985 rokiem na odcinku RedaWładysławowo była oznaczana jako droga państwowa nr 298[1],
  • w latach 1985 – 2000 ten sam odcinek posiadał oznaczenie drogi krajowej nr 27[2].

Dopuszczalny nacisk na oś[edytuj]

Droga wojewódzka nr 216 objęta jest ograniczeniami dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi:

Znak Dopuszczalny nacisk Odcinek
DW216 do 10 ton Reda 6WładysławowoJastarnia[3]
DW216 do 8 ton Jastarnia – JurataHel[4]

Opis drogi[edytuj]

Droga przechodzi obok poligonów i posesji Prezydenta na Helu. Z uwagi na to, że droga nr 216 jest jedyną drogą prowadzącą na Mierzeję Helską, jest bardzo często wykorzystywana nie tylko przez kierowców z województwa, lecz także przez turystów z innych części kraju. W związku z bardzo dużym – jak na drogę wojewódzką – natężeniem ruchu w sezonie letnim tworzą się korki.

Trasa w kilku miejscach krzyżuje się z linią kolejową prowadzącą do Helu.

Do lat 90. XX w. odcinek między Juratą a Helem zajmowało wojsko, w związku z czym w Juracie trzeba było przesiąść się do pociągu.

Obecnie wzdłuż szosy prowadzi ciąg pieszo-rowerowy.

Miejscowości leżące przy trasie DW216[edytuj]

Przypisy

  1. Samochodowy atlas Polski 1:500 000, wydanie dziewiąte, Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1984, Warszawa
  2. Uchwała nr 192 Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych (M.P. z 1986 r. Nr 3, poz. 16)
  3. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 21 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, oraz wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t (Dz.U. z 2017 r. Nr 0, poz. 878)
  4.  Ustawa o drogach publicznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1140)
    Art. 41. 1. Po drogach publicznych dopuszcza się ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

    2. Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz: 1) dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, 2) dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t – mając na uwadze potrzebę ochrony dróg oraz zapewnienia ruchu tranzytowego.
    3. Drogi wojewódzkie inne niż drogi określone na podstawie ust. 2 pkt 1, drogi powiatowe oraz drogi gminne stanowią sieć

    dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t.