Tu-110

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tu-110
Ilustracja
Tu-110 na znaczku pocztowym
Dane podstawowe
Państwo

 ZSRR

Konstruktor

Dmitriy S. Markov

Typ

samolot pasażerski

Załoga

5

Historia
Data oblotu

11 marca 1957

Liczba egzemplarzy

4

Dane techniczne
Napęd

4 silniki Lyulka AL-7

Ciąg

65.7 kN

Wymiary
Rozpiętość

36,98 m

Długość

40,06 m

Wysokość

11,53 m

Powierzchnia nośna

186 m²

Masa
Startowa

82 700 kg (maksymalna)

Osiągi
Prędkość maks.

1000 km/h

Prędkość przelotowa

890 km/h

Pułap

12 000 m

Zasięg

3450 km

Dane operacyjne
Liczba miejsc
100 pasażerów

Tu-110 (ros. Ту-110) – prototyp pasażerskiego samolotu wykorzystującego napęd przy pomocy czterech silników turboodrzutowych, zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Tupolewa w ZSRR, oblatany w 1957 roku.

Konstrukcja była oparta na samolocie Tu-104, główna różnica w stosunku do pierwowzoru polegała na zastosowaniu czterech zamiast dwóch silników (pozostałe elementy były bardzo podobne lub wręcz takie same). Przyczyną zastosowania takiego rozwiązania była chęć zbudowania samolotu eksportowego, a przepisy bezpieczeństwa większości państw wymagały, by pasażerski samolot miał cztery silniki. Powstały zaledwie trzy prototypy, żaden z nich nie był wykorzystywany w lotnictwie cywilnym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]