ANT-14

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ANT-14 Prawda
АНТ-14 Правда
ANT-14 PrawdaАНТ-14 Правда
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ samolot pasażerski
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 5 (2 pilotów, 1 nawigator, 2 mechaników pokładowych)
Historia
Data oblotu 14 sierpnia 1931
Wycofanie ze służby 1941
Dane techniczne
Napęd 5 silników gwiaździstych „Gnome Jupiter VI 9Aq”
Moc 480 KM (358 kW) (każdy)
Wymiary
Rozpiętość 40,40 m
Długość 26,49 m
Wysokość 5,02 m
8,29 m (stojącego na lotnisku)
Powierzchnia nośna 240,00 m²
Masa
Własna 10 828 kg
Użyteczna 6702 kg
Startowa 17 530 kg
Paliwa 1990 kg
Osiągi
Prędkość maks. 236 km/h
Prędkość przelotowa 195 km/h
Prędkość minimalna 100 km/h
Pułap praktyczny 4220 m
Zasięg 1200 km
Rozbieg 250 m
Dobieg 220 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
36[1]
Użytkownicy
ZSRR

ANT-14 Prawdaradziecki samolot pasażerski, skonstruowany w biurze konstrukcyjnym A. Tupolewa

Historia[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1930 roku biuro konstrukcyjne Andrieja Tupolewa otrzymało polecenie opracowania samolotu pasażerskiego zdolnego do lotu na trasie MoskwaWładywostok bez lądowania. Do opracowania tego samolotu przystąpiła grupa konstruktorów w składzie: Władimir Pietlakow – konstrukcja płatów, Aleksandr Archangielski – konstrukcja kadłuba, N. Niekrasowa – konstrukcja stateczników i I. Pogosski – konstrukcja silników.

W konstrukcji samolotu, który otrzymał oznaczenie ANT-14 zastosowano wiele elementów opracowanych dla samolotu bombowego ANT-6, co pozwoliło na skrócenie okresu projektowania. Już w październiku 1930 roku była gotowa makieta samolotu i rozpoczęto budowę samolotu. Samolot był gotowy 30 lipca 1931 roku i w dniu 14 sierpnia 1931 roku został oblatany przez pilota doświadczalnego Michaiła Gromowa.

Po przeprowadzeniu badań okazało się, że jest to dobry samolot. Dodatkowo zaistniała możliwość dodania dodatkowych czterech miejsc pasażerskich. Pomimo tego samolotu nie wprowadzono do produkcji seryjnej z uwagi, gdyż jak stwierdzono nie byłoby dostatecznej ilości pasażerów na trasie Moskwa – Władywostok dla której został wybudowany.

W 1930 roku opracowano także wersję bombową tego samolotu, która miała możliwość przenoszenia ładunku bombowego o masie 4000 kg, a także bomby o masie 250 kg i 500 kg. Projekt ten jednak nie został zrealizowany.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samolot ANT-14 w 1931 roku wszedł w skład eskadry propagandowej im. Gorkiego Aerofłotu, otrzymał wtedy nazwę Правда (pol. Prawda) i stał się flagowym samolotem Aerofłotu. W składzie tej eskadry wykonał łącznie ponad 1000 lotów i przewiózł ok. 40 tys. pasażerów. Zazwyczaj loty wykonywał w rejonie Moskwy, wyjątkiem były lot do Charkowa i Leningradu. W 1935 roku wykonał on także lot do Bukaresztu na międzynarodową wystawę lotniczą. Ostatecznie został wycofany z użycia w 1941 roku.

Po wycofaniu z lotów został umieszczony w Parku im. Gorkiego w Moskwie, gdzie służył w czasie wojny jako kino. Pozostając na ziemi uległ zniszczeniu i został zezłomowany.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot pasażerski ANT-14 to centropłat o konstrukcji metalowej. Napęd stanowiło pięć silników, jeden umieszczony w kadłubie, cztery pozostałe w gondolach na skrzydłach.

W kadłubie umieszczono kabinę pasażerską wyposażoną w siedzenia pochodzące z wyposażenia luksusowych pasażerskich wagonów kolejowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Według Самолеты АНТ 1922-1937. Краткая энциклопедия, w niektórych źródłach podawana jest liczba 32 pasażerów, to jest liczbę miejsc jaka była w projekcie, po próbach w locie dołożono bowiem jeszcze cztery miejsca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • М. Б. Саукке: Самолеты АНТ 1922-1937. Краткая энциклопедия. Moskwa: Полигон-пресс, 2007, s. 81-84. ISBN 1-932525-40-8. (ros.)