Tu-141

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tu-141
Tu 141 na wyrzutni
Tu 141 na wyrzutni
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Charkowski Zakład Lotniczy
Konstruktor Tupolew
Typ UAV
Konstrukcja metalowa
Załoga 0
Historia
Data oblotu 1974
Wycofanie ze służby 1989
Egzemplarze 152
Dane techniczne
Napęd silnik turboodrzutowy Tumański KR-17A
Ciąg 19,6 kN
Wymiary
Rozpiętość 3,88 m
Długość 14,33 m
Wysokość 2,44 m
Powierzchnia nośna 10 m²
Masa
Użyteczna 5370 kg
Osiągi
Prędkość maks. 1100 km/h
Prędkość przelotowa 1000 km/h
Pułap 6000 m
Zasięg 1000 km
Dane operacyjne
Wyposażenie dodatkowe
aparatura rozpoznawcza
Użytkownicy
ZSRR

Tu-141 (oznaczany też jako M-141, ros. nazwa Стриж, tzn. "Jerzyk") – bezzałogowy samolot rozpoznawczy (UAV) opracowywany w biurze konstrukcyjnym Tupolewa w ZSRR od lat 60. XX wieku, rozwinięcie starszej konstrukcji Tu-123.

Długość 14,33 m, rozpiętość skrzydeł 3,88 m, masa całkowita 5370 kg, wyposażony w silnik turboodrzutowy Tumański KR-17A o ciągu 19,6 kN.

Prędkość 1000 km/h, zasięg 1000 km, pułap 6000 m. Wyposażony był w aparaturę rozpoznawczą (aparaty fotograficzne, radary, kamery, aparaty na podczerwień itp.).

Oblatany pod koniec 1974, do służby w armii ZSRR wszedł w 1979, wyprodukowano łącznie 152 egzemplarze, a zaprzestano ich produkcji i wycofano ze służby w latach 80. XX wieku. Jego pomniejszona wersja (blisko dwukrotnie krótsza i czterokrotnie lżejsza) nosiła oznaczenie Tu-143 Рейс ("Lot") i oblatywana była także w latach 70.; zastąpiona została przez nieznacznie różniącą się od Tu-143 konstrukcję Tu-243 Рейс-Д, a potem przez Tu-300 Коршун ("Kania").

Linki zewnętrzne[edytuj]