Tu-142

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tu-142
Tu-142
Dane podstawowe
Państwo ZSRR
Producent zakłady Aviakor, później zakłady w Taganrogu
Konstruktor biuro konstrukcyjne Tupolewa
Typ Samolot patrolowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 10 osób
Historia
Data oblotu 18 czerwca 1968 r
Lata produkcji od 1972
Dane techniczne
Napęd 4 x silniki turbośmigłowe NK-12MP
Moc 4 × 8,948 kW (max 11 186 kW)
Wymiary
Rozpiętość 50,04 m
Długość 53,07 m
Wysokość 12,59 m
Powierzchnia nośna 289,9 m²
Masa
Własna 90 000 kg
Startowa 185 000 kg
Osiągi
Prędkość maks. 855 km/h
Prędkość przelotowa 740 km/h
Pułap 12 000 m
Zasięg bez tankowania w powietrzu - 9150 km
Długotrwałość lotu bez tankowania w powietrzu - 12,6 godz.
z jednokrotnym tankowaniem w powietrzu - 17 godz.
Rozbieg 2540 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
torpedy, bomby głębinowe, boje hydroakustyczne, rakietotorpedy, miny
Użytkownicy
 Rosja,  Indie,  Ukraina

Tu-142 – (ros. Ту-142 w kodzie NATO – Bear-F Mod 1) radziecki/rosyjski morski samolot dalekiego rozpoznania i zwalczania okrętów podwodnych, powstały na bazie bombowca strategicznego Tu-95. Oba napędzane przez śmigła przeciwbieżne.

Historia[edytuj]

Prace nad Tu-142 rozpoczęto w 1963 roku[1] znacznie modyfikując i przerabiając konstrukcje bombowca Tu-95RC. Zmieniono konstrukcje skrzydła, klapy, w układ sterowania zainstalowane wzmacniacze bezzwrotne, usunięto stanowiska strzeleckie. Kadłub został wykonany jako całkowicie hermetyczny. Całkowicie zmieniono wyposażenie. Samolot otrzymał ten sam co Ił-38 system poszukująco-celowniczy Bierkut-95. Pierwszy prototyp wystartował w 1968 a w 1972 roku samolot oficjalnie przyjęto do lotnictwa morskiego ZSRR. W 1972 r zaczęto projektować nową wersję samolotu Tu-142M (kod NATO – Bear-F Mod 2) z nowym systemem poszukująco-celowniczym Korszun. Później powstało jeszcze wiele modyfikacji samolotu.

  • Tu-142M (nazwa rosyjska nie uległa zmianie, kod NATO – Bear-F Mod 3) – przeniesiono antenę magnetometru z owiewki statecznika poziomego na szczyt statecznika pionowego.
  • Tu-142MP – wyposażony w nowy system poszukująco-celowniczy Atlantyda.
  • Tu-142MZ (kod NATO – Bear-F Mod 4) – zmodernizowano system poszukująco-celowniczy Korszun-N oraz system radiohydroakustyczny Zarieczje.
  • Tu-142MR (kod NATO – Bear-J) – wersja nie przeznaczona do zwalczania okrętów podwodnych. Pełni rolę retranslatora czyli zapewnia łączność np. dowództwa z załogą zanurzonego okrętu podwodnego.
  • Tu-142MN – planowana modernizacja Tu-142, zamierzano instalacje nowego systemu poszukująco-celowniczy Nowełła. Modernizacje jednak wstrzymano.

Dane techniczne[edytuj]

Załogę samolotu stanowi 10 ludzi. Płatowiec identyczny co w Tu-95MS w późniejszych wersjach wydłużono go o 1,75m.

  • Napęd : Taki jak w Tu-95MS – 4 silniki turbośmigłowe NK-12MP o mocy maksymalnej 11 186 kW każdy. Każdy silnik napędza dwa czterołopatowe współosiowe przeciwbieżne śmigła.
  • Wyposażenie – Stacja radiolokacyjna obserwacji dookrężnej początkowo Bierkut-95, później Korzun-N. System zakłóceń elektronicznych, wyrzutnie pułapek cieplnych i radiolokacyjnych. System łączności satelitarnej.
  • Uzbrojenie – broń znajduje się wewnątrz dwóch komór. Samolot może w nich przenosić boje hydroakustyczne, torpedy, bomby głębinowe, rakietotorpedy, miny. Samolot może też służyć do stawiania min, lub do zrzucania tratw ratowniczych rozbitkom.

Użytkownicy[edytuj]

  • Rosja – według szacunków w 1990r posiadała około 55 samolotów Tu-142M i kilka Tu-142MR.
  • Indie – posiadają 8 samolotów Tu-142MK (wersja eksportowa Tu-142M)[2]. Obecnie podpisano kontrakt na zakup ośmiu Boeingów P-8 Poseidon. Samoloty te mają zastąpić Tu-142[3], które zostały oficjalnie wycofane z linii 29 marca 2017 roku podczas ceremonii, która odbyła się w bazie Arakkonam Naval Air Station[4].
    Tu-142M w towarzystwie amerykańskiego P-3C Orion
  • Ukraina – po rozpadzie ZSRR otrzymała 2 Tu-142MR

Przypisy

  1. Piotr Butowski, Lotnictwo Wojskowe Rosji Tom II, Warszawa, Wydawnictwo Lampart & Piotr Butowski s.73-74, 1995, ​ISBN 83-86776-14-5
  2. Tupolew Tu-142
  3. Indie planują zakup kolejnych P-8I, "Lotnictwo", nr 11 (2010), s. 4, ISSN 1732-5323
  4. Indian Navy retires Tu-142M fleet, „Air Forces Monthly”, nr 5 (2017), s. 6, ISSN 0955-7091