Tu-12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tu-12
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ samolot bombowy
Konstrukcja średniopłat o konstrukcji metalowej
Załoga 5
Historia
Data oblotu 27 lipca 1947
Dane techniczne
Napęd 2 silniki turboodrzutowe RD-45
Ciąg 2 200 kN
Wymiary
Rozpiętość 18,86 m
Długość 16,45 m
Powierzchnia nośna 48,80 m²
Masa
Własna 8 993 kg
Startowa 14 700 kg (normalna)
15 720 kg (maksymalna)
Osiągi
Prędkość maks. 783 km/h
Prędkość przelotowa 564 km/h
Pułap 11 300 m
Zasięg 2 200 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 działko NR-23 kal. 23 mm
2 karabiny maszynowe UBT kal. 12,7 mm
1000 kg (normalnie) lub 3000 kg (maksymalnie) bomb
Użytkownicy
ZSRR

Tu-12 (nazwa robocza Tu-77) – radziecki samolot bombowy średniego zasięgu o napędzie odrzutowym opracowany w biurze Tupolewa. Wyprodukowano około 50 samolotów tego typu.

Historia[edytuj]

Pracę nad nowym bombowcem średniego zasięgu z napędem odrzutowym rozpoczęto w biurze Tupolewa w 1946 roku. Wykorzystano do tego istniejącą już i sprawdzoną konstrukcje samolotu Tu-2. Pierwszym etapem budowy było zamontowanie w 1947 roku dwóch brytyjskich silników odrzutowych Rolls-Royce Nene zamiast tłokowych ASz-82FN na płatowcu Tu-2. Nowe silniki wymagały zmiany podwozia, z klasycznego z podparciem z tyłu kadłuba na poziomujące samolot, z kółkiem przednim zamontowanym na dziobie. W toku dalszych modyfikacji z podstawowej konstrukcji Tu-2 zachowano jedynie płaty. Tak zmodyfikowany samolot oznaczony jako Tu-12 lub Samolot 77 swój pierwszy lot wykonał 27 lipca 1947 roku. Podczas dalszych prac zmieniono układ napędowy na własną kopie brytyjskich silników, Klimow RD-45. Samolot od początku traktowany był jako maszyna przejściowa, służąca zdobyciu doświadczenia wykorzystywanego później w kolejnych konstrukcjach Tupolewa.

Bibliografia[edytuj]