Viktoria Rebensburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Viktoria Rebensburg
Viktoria Rebensburg
Data i miejsce urodzenia 4 października 1989
Niemcy Kreuth, RFN
Klub SC Kreuth
Wzrost 170 cm
Waga 67 kg
Debiut w PŚ 15.12 2006, Reiteralm
(DNF1 – s-kombinacja)
Pierwsze punkty w PŚ 24.02 2007, Sierra Nevada (13. – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 24.01 2010, Cortina d’Ampezzo (2. – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Vancouver 2010 Gigant
Brąz
Soczi 2014 Gigant
Mistrzostwa świata
Srebro
Vail/Beaver Creek 2015 Gigant
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2015/2016
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2010/2011
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2011/2012
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2015/2016
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2012/2013
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Formigal 2008 Supergigant
Złoto
Ga-Pa 2009 Supergigant
Złoto
Ga-Pa 2009 Gigant
Srebro
Formigal 2008 Gigant
Brąz
Formigal 2008 Zjazd
Strona internetowa

Viktoria Rebensburg (ur. 4 października 1989 w Kreuth) – niemiecka narciarka alpejska, dwukrotna medalistka olimpijska i wielokrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj]

Startuje głównie w supergigancie i gigancie. Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się 26 listopada 2004 roku w Kirunie, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończyła drugiego przejazdu w slalomie. W 2006 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Quebecu, gdzie jej najlepszym wynikiem było szóste miejsce w gigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Altenmarkt była piąta w supergigancie i dziesiąta w zjeździe. Pierwsze sukcesy w tej kategorii wiekowej osiągnęła podczas mistrzostw świata juniorów w Formigal w 2008 roku, gdzie była najlepsza w supergigancie, druga w gigancie i trzecia w zjeździe. Medale zdobywała także na MŚJ w Ga-Pa w 2009 roku, gdzie wygrała gigant i supergigant.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 15 grudnia 2006 roku w Reiteralm, gdzie nie ukończyła rywalizacji w superkombinacji. Pierwsze pucharowe punkty zdobyła 24 lutego 2007 roku w Sierra Nevada, zajmując trzynaste miejsce w gigancie. Blisko dwa lata później, 24 stycznia 2010 roku w Cortina d’Ampezzo po raz pierwszy stanęła na podium, zajmując drugie miejsce w gigancie. Rozdzieliła wtedy Finkę Tanję Poutiainen i Austriaczkę Kathrin Hölzl. Pierwsze zwycięstwo w zawodach tego cyklu wywalczyła 23 października 2010 roku w Sölden, gdzie była najlepsza w gigancie. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2012/2013, kiedy zajęła szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym samym sezonie była też trzecia w klasyfikacji giganta oraz szósta w klasyfikacji supergiganta. Ponadto w sezonach 2010/2011 i 2011/2012 zwyciężała w klasyfikacji giganta.

W 2007 roku wystąpiła w gigancie na mistrzostwach świata w Åre, kończąc rywalizację na ósmej pozycji. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Val d'Isère była dziewiąta w gigancie, a w supergigancie uplasowała się jedną pozycję niżej. Pierwszy medal wśród seniorek wywalczyła na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, zwyciężając w gigancie. W zawodach tych wyprzedziła bezpośrednio Tinę Maze ze Słowenii i Austriaczkę Elisabeth Görgl. Zarówno z mistrzostw świata w Ga-Pa w 2011 roku jak i mistrzostw świata w Schladming dwa lata później wróciła bez medalu. Najbliżej podium była w Ga-Pa, gdzie zajęła piąte miejsce w gigancie. Brała również udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, gdzie zajęła trzecie miejsce w swej koronnej konkurencji, ulegając jedynie Tinie Maze i Annie Fenninger z Austrii. Na tych samych igrzyskach była też dziewiąta w supergigancie i piętnasta w zjeździe.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
28. 20 lutego 2010 Kanada Whistler Supergigant 1:20,14 min +5,09 s Austria Andrea Fischbacher
1.Gold medal.svg 25 lutego 2010 Kanada Whistler Gigant 2:27,11 min - -
15. 12 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Zjazd 1:41,57 min +1,19 s Szwajcaria Dominique Gisin
Słowenia Tina Maze
9. 15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Supergigant 1:25,52 min +1,56 s Austria Anna Fenninger
3.Bronze medal.svg 18 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Gigant 2:36,87 min +0,27 s Słowenia Tina Maze

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
8. 13 lutego 2007 Szwecja Åre Gigant 2:31,72 min +1,55 s Austria Nicole Hosp
10. 3 lutego 2009 Francja Val d’Isère Supergigant 1:20,73 min +2,07 s Stany Zjednoczone Lindsey Vonn
9. 12 lutego 2009 Francja Val d’Isère Gigant 2:03,49 min +1,25 s Niemcy Kathrin Hölzl
5. 17 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:20,54 min +0,88 s Słowenia Tina Maze
8. 5 lutego 2013 Austria Schladming Supergigant 1:35,39 min +0,94 s Słowenia Tina Maze
11. 14 lutego 2013 Austria Schladming Gigant 2:08,06 min +3,33 s Francja Tessa Worley
5. 3 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Supergigant 1:10,29 min +0,78 s Austria Anna Fenninger
10. 6 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Zjazd 1:45,89 min +1,35 s Słowenia Tina Maze
9. 10 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Drużynowo  Austria
2.FIS silver medal.png 12 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Gigant 2:19,16 min +1,40 s Austria Anna Fenninger
4. 3 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 min +0,53 s Austria Nicole Schmidhofer
11. 12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:32,85 min +1,25 s Słowenia Ilka Štuhec
DNF1 16 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:05,55 min - Francja Tessa Worley

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF1 3 marca 2006 Kanada Québec Zjazd 1:13,51 min - Szwajcaria Marianne Abderhalden
14. 5 marca 2006 Kanada Québec Supergigant 1:10,96 min +1,99 s Austria Anna Fenninger
6. 7 marca 2006 Kanada Québec Gigant 2:22,43 min +1,73 s Liechtenstein Tina Weirather
10. 7 marca 2007 Austria Altenmarkt Zjazd 1:39,69 min +1,45 s Liechtenstein Tina Weirather
DNF1 8 marca 2007 Austria Altenmarkt Gigant 2:14,90 min - Austria Nicole Schmidhofer
5. 9 marca 2007 Austria Altenmarkt Supergigant 1:19,34 min +1,11 s Austria Nicole Schmidhofer
1.FIS gold medal.png 23 lutego 2008 Hiszpania Formigal Supergigant 1:40,19 min - -
3.FIS bronze medal.png 26 lutego 2008 Hiszpania Formigal Zjazd 1:50,13 min +1,04 s Słowenia Ilka Štuhec
2.FIS silver medal.png 29 lutego 2008 Hiszpania Formigal Gigant 1:42,50 min +0,33 s Austria Anna Fenninger
1.FIS gold medal.png 2 marca 2009 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:45,81 min - -
1.FIS gold medal.png 3 marca 2009 Niemcy Ga-Pa Supergigant 1:19,80 min - -

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj]

  1. Austria Sölden23 października 2010 (gigant)
  2. Niemcy Arber-Zwiesel6 lutego 2011 (gigant)
  3. Czechy Szpindlerowy Młyn11 marca 2011 (gigant)
  4. Stany Zjednoczone Aspen26 listopada 2011 (gigant)
  5. Niemcy Ofterschwang - 2 marca 2012 (gigant)
  6. Niemcy Ofterschwang - 3 marca 2012 (gigant)
  7. Austria Schladming - 15 marca 2012 (supergigant)
  8. Austria Schladming - 18 marca 2012 (gigant)
  9. Szwecja Åre - 19 grudnia 2012 (gigant)
  10. Włochy Cortina d’Ampezzo20 stycznia 2013 (supergigant)
  11. Austria Flachau - 17 stycznia 2016 (gigant)
  12. Słowenia Maribor30 stycznia 2016 (gigant)
  13. Szwajcaria St. Moritz20 marca 2016 (gigant)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj]

  1. Włochy Cortina d’Ampezzo24 stycznia 2010 (gigant) – 2. miejsce
  2. Stany Zjednoczone Aspen27 listopada 2010 (gigant) – 2. miejsce
  3. Austria Sölden22 października 2011 (gigant) - 2. miejsce
  4. Słowenia Kranjska Gora - 21 stycznia 2012 (gigant) - 3. miejsce
  5. Szwecja Åre - 9 marca 2012 (gigant) - 3. miejsce
  6. Stany Zjednoczone Aspen24 listopada 2012 (gigant) - 3. miejsce
  7. Szwajcaria St. Moritz9 grudnia 2012 (gigant) - 2. miejsce
  8. Austria Sölden - 26 października 2013 (gigant) - 3. miejsce
  9. Szwecja Are7 marca 2014 (gigant) - 2. miejsce
  10. Francja Val d’Isère20 grudnia 2014 (zjazd) – 2. miejsce[2]
  11. Włochy Cortina d’Ampezzo16 stycznia 2015 (zjazd) - 3. miejsce
  12. Słowenia Maribor21 lutego 2015 (gigant) - 2. miejsce
  13. Austria Lienz28 grudnia 2015 (gigant) - 3. miejsce
  14. Włochy Cortina d’Ampezzo24 stycznia 2016 (supergigant) – 3. miejsce
  15. Niemcy Ga-Pa6 lutego 2016 (zjazd) - 3. miejsce
  16. Niemcy Ga-Pa7 lutego 2016 (supergigant) - 2. miejsce
  17. Słowacja Jasná - 7 marca 2016 (gigant) - 2. miejsce
  18. Austria Semmering28 grudnia 2016 (gigant) - 3. miejsce
  19. Niemcy Ga-Pa21 stycznia 2017 (zjazd) - 3. miejsce
  • W sumie (13 zwycięstw, 9 drugich i 10 trzecich miejsc).

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. ex aequo z Anją Pärson
  2. ex aequo z Elisabeth Görgl