Tessa Worley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tessa Worley
Tessa Worley
Data i miejsce urodzenia 4 października 1989
Annemasse, Francja
Klub Emhm/Gd Bornand
Wzrost 157 cm
Waga 57 kg
Debiut w PŚ 4.02 2006, Ofterschwang
(29. miejsce - gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 4.02 2006, Ofterschwang
(29. miejsce - gigant)
Pierwsze podium w PŚ 29.11 2009, Aspen (1. miejsce - gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Mistrzostwa świata
Złoto
Ga-Pa 2011 Drużynowo
Złoto
Schladming 2013 Gigant
Złoto
Sankt Moritz 2017 Drużynowo
Złoto
Sankt Moritz 2017 Gigant
Brąz
Ga-Pa 2011 Gigant
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz
Formigal 2008 Gigant
Puchar Świata (gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2016/2017
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2010/2011
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2011/2012
Strona internetowa

Tessa Worley (ur. 4 października 1989 w Annemasse) – francuska narciarka alpejska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera[edytuj]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się 25 listopada 2004 roku w Tignes, gdzie w zawodach FIS Race zajęła 32. miejsce w specjalistka gigancie. W 2006 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Quebecu, zajmując czternaste miejsce w tej samej konkurencji. Jeszcze trzykrotnie startowała na imprezach tego cyklu, najlepszy wynik osiągając podczas mistrzostw świata juniorów w Formigal w 2008 roku, gdzie zdobyła brązowy medal w gigancie.

W Pucharze Świata zadebiutowała 4 lutego 2006 roku w Ofterschwang, zajmując 29. miejsce w gigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwsze podium zawodów PŚ wywalczyła 29 listopada 2008 r. w Aspen, wygrywając giganta. W zawodach tych wyprzedziła Tanję Poutiainen z Finlandii i Austriaczkę Elisabeth Görgl. W sezonie 2016/2017 zdobyła Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji giganta. Ponadto w tej samej klasyfikacji zajęła drugie miejsce w sezonie 2010/2011, a rok później była trzecia.

Pierwszy medal wśród seniorek Francuzka wywalczyła na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w 2011 roku, gdzie wspólnie z kolegami i koleżankami z reprezentacji zwyciężyła w rywalizacji drużynowej. Na tej samej imprezie zdobyła też brązowy medal w gigancie, przegrywając tylko z Tiną Maze ze Słowenii i Włoszką Federicą Brignone. Po drugim przejeździe awansowała aż o 16 pozycji, awansując na podium z 19. miejsca, które zajmowała po pierwszym przejeździe. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Schladming zwyciężyła w swojej koronnej konkurencji, wyprzedzając Maze i Austriaczkę Annę Fenninger. Ponadto zdobyła kolejny złoty medal w drużynie podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz w 2017 roku. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie giganta ukończyła na szesnastej pozycji.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
16. 24-25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gigant 2:27,11 min +1,43 s Niemcy Viktoria Rebensburg

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
7. 12 lutego 2009 Francja Val d'Isère Gigant 2:04,63 min +1,14 s Niemcy Kathrin Hölzl
1.FIS gold medal.png 16 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Drużynowo - - -
3.FIS bronze medal.png 17 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:21,02 min +0,48 s Słowenia Tina Maze
27. 5 lutego 2013 Austria Schladming Supergigant 1:35,77 min +3,34 s Słowenia Tina Maze
1.FIS gold medal.png 14 lutego 2013 Austria Schladming Gigant 2:08,06 min - -
24. 3 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Supergigant 1:10,29 min +3,11 s Austria Anna Fenninger
13. 12 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Gigant 2:19,16 min +3,11 s Austria Anna Fenninger
8. 3 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 min +0,84 s Austria Nicole Schmidhofer
1.FIS gold medal.png 14 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Drużynowo - - -
1.FIS gold medal.png 16 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:05,55 min - -

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
14. 7 marca 2006 Kanada Québec Gigant 2:22,43 min +2,33 s Liechtenstein Tina Weirather
9. 8 marca 2007 Austria Altenmarkt Gigant 2:14,90 min +2,25 s Austria Nicole Schmidhofer
DNF 9 marca 2007 Austria Altenmarkt Supergigant 1:19,34 min - Austria Nicole Schmidhofer
DNS1 11 marca 2007 Austria Altenmarkt Salom 1:44,23 min - Słowenia Ilka Štuhec
18. 28 lutego 2008 Hiszpania Formigal Slalom 1:33,85 min +3,32 s Austria Bernadette Schild
3.FIS bronze medal.png 29 lutego 2008 Hiszpania Formigal Gigant 1:42,50 min +0,36 s Austria Anna Fenninger
8. 1 marca 2009 Niemcy Ga-Pa Slalom 1:42,07 min +1,79 s Szwajcaria Denise Feierabend
8. 2 marca 2009 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:45,81 min +2,50 s Niemcy Viktoria Rebensburg

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj]

  1. Stany Zjednoczone Aspen29 listopada 2008 (gigant)
  2. Szwecja Åre12 grudnia 2009 (gigant)
  3. Stany Zjednoczone Aspen27 listopada 2010 (gigant)
  4. Szwajcaria Sankt Moritz12 grudnia 2010 (gigant)
  5. Austria Semmering28 grudnia 2010 (gigant)
  6. Słowenia Kranjska Gora21 stycznia 2012 (gigant)
  7. Andora Soldeu12 lutego 2012 (gigant)
  8. Szwajcaria Sankt Moritz15 grudnia 2013 (gigant)
  9. Stany Zjednoczone Killington26 listopada 2016 (gigant)
  10. Włochy Sestriere10 grudnia 2016 (gigant)
  11. Słowenia Maribor7 stycznia 2017 (gigant)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj]

  1. Austria Lienz28 grudnia 2011 (gigant) - 3. miejsce
  2. Szwajcaria Sankt Moritz9 grudnia 2012 (gigant) - 3. miejsce
  3. Francja Courchevel16 grudnia 2012 (gigant) - 3. miejsce
  4. Austria Semmering28 grudnia 2012 (gigant) - 3. miejsce
  5. Szwajcaria Lenzerheide17 marca 2013 (gigant) - 2. miejsce
  6. Austria Semmering27 grudnia 2016 (gigant) - 2. miejsce
  7. Austria Semmering28 grudnia 2016 (gigant) - 2. miejsce
  8. Włochy Kronplatz24 stycznia 2017 (gigant) - 2. miejsce
  9. Stany Zjednoczone Squaw Valley10 marca 2017 (gigant) - 3. miejsce
  10. Austria Sölden28 października 2017 (gigant) - 2. miejsce
  • W sumie 11 zwycięstw, 5 drugie i 5 trzecich miejsc.

Linki zewnętrzne[edytuj]