Wacław II Raciborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław II raciborski
książę karniowsko-raciborski
(współrządy z bratem Mikołajem)
Okres od 1424
do 1437
Poprzednik Jan II Żelazny
Następca podział księstwa
książę bruntálski
(współrządy z bratem Mikołajem)
Okres od 1424
do 1437
Poprzednik Jan II Żelazny
Następca Mikołaj V karniowski
książę raciborski
Okres od 1437
do 1456
Poprzednik Jan II Żelazny
Następca Jan V raciborski
Dane biograficzne
Dynastia Przemyślidzi
Data urodzenia ok. 1405
Data śmierci 1456
Miejsce spoczynku klasztor dominikanek w Raciborzu
Ojciec Jan II Żelazny
Matka Helena Korybutówna
Żona Małgorzata z Szamotuł

Wacław II Raciborski (ur. ok. 1405, zm. 1456 r.) – książę karniowsko-raciborski w latach 1424-1437, w wyniku podziału od 1437 r. książę raciborski. Pochodził z dynastii Przemyślidów. Wacław II był starszym synem księcia karniowsko-raciborskiego Jana II i Heleny Litewskiej.

W 1424 r. zmarł Jan II. Z nieznanych przyczyn, mimo że miał ok. dziewiętnastu lat Wacław nie przejął wtedy całości władzy, której część objęła matka Helena. Dosyć długo książę pozostał z bratem Mikołajem V współrządcą ojcowizny jako tzw. brat niedzielny.

Do podziału księstwa doszło w 1437 r., kiedy Wacław otrzymał niewielką część spadku – okręg raciborski, za to ze stolicą księstwa Raciborzem.

W 1452 r. objął po śmierci brata regencję w księstwie karniowsko-rybnickim w imieniu małoletnich bratanków: Jana IV i Wacława III. Rządy te napotkały trudności ze strony wdowy po Mikołaju Barbary Rockenberg, która sama miała ochotę na objęcie regencji. Ostatecznie Wacław utrzymał się przy władzy aż do swojej śmierci.

Podobnie jak brat, Wacław II przez cały okres panowania utrzymywał dobre stosunki z Polską. Kilkakrotnie też przebywał w Krakowie na dworze Władysława Warneńczyka i Kazimierza Jagiellończyka.

Wacław II był żonaty z Małgorzatą córką kasztelana międzyrzeckiego Wincentego z Szamotuł (ślub się odbył w grudniu 1444 lub w styczniu 1445), z którą doczekał się syna Jana V, oraz trzech córek (były to: Katarzyna wydana za kasztelana nakielskiego Włodka z Danaborza, Helena wydana za kasztelana międzyrzeckiego Jana z Ostroroga, oraz Anna).

Książę zmarł w 1456 r. i został najpewniej został pochowany w klasztorze dominikanek w Raciborzu.

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mikołaj I opawski
 
 
 
 
 
 
 
Mikołaj II Opawski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Adelajda
 
 
 
 
 
 
 
Jan I Raciborski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Przemysław raciborski
 
 
 
 
 
 
 
Anna raciborska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Anna czerska
 
 
 
 
 
 
 
Jan II Żelazny
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Henryk IV Wierny
 
 
 
 
 
 
 
Henryk V Żelazny
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Matylda Brandenburska
 
 
 
 
 
 
 
Anna żagańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wacław płocki
 
 
 
 
 
 
 
Anna płocka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Giedyminówna
 
 
 
 
 
 
 
Wacław II Raciborski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Giedymin
 
 
 
 
 
 
 
Olgierd Giedyminowic
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jewna
 
 
 
 
 
 
 
Korybut Dymitr
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aleksander twerski
 
 
 
 
 
 
 
Julianna twerska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Anastazja halicka
 
 
 
 
 
 
 
Helena Korybutówna
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Iwan riazański
 
 
 
 
 
 
 
Oleg riazański
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?
 
 
 
 
 
 
 
Anastazja riazańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Grzegorz Jerzy smoleński
 
 
 
 
 
 
 
Eufrozyna smoleńska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
?