Wacław Wycisk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Wycisk
biskup tytularny Caesarea in Numidia
Diligam – Serviam
pragnę miłować i służyć
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1912
Olbrachcice
Data i miejsce śmierci 22 marca 1984
Opole
biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania 1959–1967
biskup pomocniczy opolski
Okres sprawowania 1967–1984
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 2 sierpnia 1936
Nominacja biskupia 16 listopada 1958
Sakra biskupia 25 stycznia 1959

Wacław Wycisk (ur. 11 lutego 1912 w Olbrachcicach, zm. 22 marca 1984 w Opolu) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1959–1967, biskup pomocniczy opolski w latach 1967–1984.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po święceniach kapłańskich, które przyjął 2 sierpnia 1936 z rąk kardynała Adolfa Bertrama, pracował jako wikariusz w Oleśnie i Bytomiu, notariusz i kanclerz kurii diecezjalnej w Opolu. Był także oficjałem sądu, członkiem rady konsultorów diecezjalnych i profesorem seminarium duchownego.

16 listopada 1958 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej ze stolicą tytularną Caesarea in Numidia, skierowanym do pracy duszpasterskiej w Opolu, Sakrę biskupią otrzymał 25 stycznia 1959 z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Oficjalnie został mianowany biskupem pomocniczym diecezji opolskiej 16 października 1967. W latach 1976–1977 pełnił funkcję wikariusza generalnego i kapitulnego diecezji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, Henryk Gulbinowicz, Warszawa: „Pax”, 2000, ISBN 83-211-1311-7, OCLC 189782455.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]