Wola (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Poznania Wola
jednostka pomocnicza Poznania
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miasto Poznań
SIMC 0969617
Powierzchnia 3,27 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

5398
Nr kierunkowy (+48) 61
Tablice rejestracyjne PO
Położenie na mapie Poznania
Położenie na mapie
52°25′27,5″N 16°50′57,5″E/52,424306 16,849306
Portal Portal Polska
Typowa zabudowa północnej Woli - ul. Notecka

Wola – część miasta Poznania i osiedle administracyjne w północno-zachodnim obszarze miasta.

Wola jest położona pomiędzy: Smochowicami, Ogrodami, Sytkowem i Marcelinem.

Nazwa[edytuj]

Nazwa Wola oznacza w staropolszczyźnie osadę, której mieszkańcy zostali początkowo zwolnieni z wszelkich świadczeń na rzecz właściciela. Poznańska Wola jednak nie ma tak starej metryki, więc prawdopodobne jest to, że osada nazwana został dobrze znaną, często w Polsce używaną nazwą, bez realnego jej uzasadnienia[1].

Położenie[edytuj]

Terytorium Woli wyznaczają w przybliżeniu następujące granice: ulice Lutycka (droga krajowa nr 92) i Lotnicza na zachodzie, Bogdanka i Jezioro Rusałka na północy, ulica Polska na wschodzie i tereny lotniska Ławica oraz ogrodów działkowych na południu.

W obrębie Woli znajdują się (we wschodniej części):

oraz część ulic na północny wschód od torów kolejowych linii na Szczecin, do doliny Bogdanki.

Ulica J. H. Dąbrowskiego rozdziela Wolę na dwie części: północną i południową.

Historia[edytuj]

Początkowo Wola była częścią wsi Krzyżowniki, dziś także włączonej do Poznania. Część południowa Woli (na południe od ul. J.H. Dąbrowskiego) została włączona do miasta w 1900, a północna w 1925. W styczniu 1919 m.in. na Woli toczyły się walki o zdobycie dawnego wojskowego lotniska na Ławicy. Przy ul. Tatrzańskiej mieściła się pierwsza duża poznańska stacja obsługi samochodów osobowych, zbudowana w latach 60. XXw.

Obszar Woli w latach 1954–1990 należał do dzielnicy Jeżyce.

W 1992 r. utworzono jednostkę pomocniczą miasta Osiedle Poznań-Wola[2]. Następnie w 1999 r. utworzono Osiedle Lotników Wielkopolskich[3]. W 2010 r. w Poznaniu przeprowadzono reformę funkcjonalną jednostek pomocniczych i 1 stycznia 2011 roku połączono osiedla administracyjne: Wola oraz Osiedle Lotników Wielkopolskich w jedno Osiedle Wola[4].

Zabudowa[edytuj]

Wola zabudowana jest przede wszystkim domami jednorodzinnymi lub szeregowymi. Budownictwo wielorodzinne reprezentują przede wszystkim bloki na os. Lotnictwa Polskiego. Przemysł reprezentowany jest przez Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne oraz drobny biznes związany częściowo z przemysłem motoryzacyjnym (droga nr 92).

Na terenie Woli funkcjonuje galeria handlowa przy ul. Tatrzańskiej, poczta, samorząd osiedlowy, zespół szkół, oraz kościół św. Cyryla i Metodego przy ul. Wigury. Na wschodnim skraju Woli działa też hotel Campanile. Równolegle do drogi nr 92 przebiega też linia kolejowa nr 351 z Poznania do Szczecina – pierwsza linia, która dotarła do Poznania. Torowiska te wyznaczają północny skraj gęstej zabudowy Woli.

Formalnie na terenie Woli (na pograniczu z Marcelinem) znajduje się Fort VII – miejsce martyrologii z II wojny światowej.

Hipodrom Wola[edytuj]

Na Woli funkcjonuje stadnina koni z długoletnią tradycją oraz Hipodrom Wola. Tereny te, będące częścią lasów komunalnych, stanowią popularny cel spacerów weekendowych mieszkańców Poznania wraz z całą doliną Bogdanki i Jeziorem Rusałka.

Kapliczka[edytuj]

Przy ul. Beskidzkiej 6 w 1996 Irena Strzelecka na własnej posesji, postawiła kapliczkę Matki Boskiej Różańcowej, uzupełnioną w 2005 napisem W 2005 odszedł do nieba nasz Ojciec Święty Polak Jan Paweł II. Fundatorka, podczas ciężkiej choroby, doznała (jak twierdziła) objawienia i usłyszała głos Matki Boskiej: Chcę tu być przypomnieniem dla wielu!. Kapliczka stoi w miejscu tradycyjnego stawiania ołtarzy procesyjnych na święto Bożego Ciała[5].

Toponimia[edytuj]

Nazwy ulic zlokalizowanych na terenie Woli dzielą się na cztery główne grupy toponimiczne:

Poza tym istnieje kilka nazw niezwiązanych z tymi czterema powyższymi grupami, np. Sytkowska (od pobliskiego Sytkowa), tudzież część Polskiej i Lutyckiej.

Komunikacja[edytuj]

Kolejowa stacja manewrowa
(przewoźnik: MPK Poznań i Rokbus Rokietnica)
56 (Krzyżowniki – Ogrody),
61 (Krzyżowniki – Ogrody),
86 (Kiekrz - Ogrody)
833 (Starzyny/Rynkowa - Ogrody)
834 (Żydowo/Pętla - Ogrody)
(przewoźnik: MPK Poznań)
801 (Baranowo/Os. Rubinowe - Ogrody)
(przewoźnik: Tpbus Tarnowo Podgórne)
802 (Tarnowo Podgórne/Centrum - Ogrody)
803 (Junikowo - Ogrody)
804 (Sierosław/Działki - Ogrody)
811 (Lusówko/Pętla - Ogrody)
812 (Grzebienisko/Pętla - Ogrody)
813 (Kaźmierz/Rynek - Ogrody)
821 (Lusówko/Os. Rozalin - Ogrody)
oraz nocny 239 (przewoźnik: MPK Poznań) (Wichrowa - Poznań Główny)[6].

Pod ul. Dąbrowskiego (rozdzielającą Wolę na część południową i północną) przebito tunele dla pieszych - przy ul. Pilotów i Tatrzańskiej. W ciągu ul. Przelot istnieje wiadukt pod którym przechodzi jezdnia, chodniki i bocznica kolejowa od stacji Poznań Wola do stacji manewrowej przy Osiedlu Lotników Wielkopolskich, kiedyś obsługującej ruch towarowy do lotniska Ławica.

Przypisy

  1. Bogdan Walczak, Co mówią nazwy?, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.68, ISSN 0137-3552
  2. Uchwała Nr LXVI/343/92 Rady Miasta Poznania z dnia 27 października 1992 r. w sprawie powołania Osiedla Poznań-Wola
  3. Uchwała Nr XI/79/III/99 Rady Miasta Poznania z dnia 16 marca 1999 r. w sprawie utworzenia Osiedla Lotników Wielkopolskich w Poznaniu
  4. Uchwała Nr LXXV/1063/V/2010 Rady Miasta Poznania z dnia 9 lipca 2010 r. (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2010 r. Nr 180, poz. 3361)
  5. Joanna i Jerzy Sobczakowie, Poznań - kapliczki przydrożne, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2010, ss.23-24, ​ISBN 978-83-7503-112-6
  6. bibliografia - Poznań - plan miasta i okolic

Bibliografia[edytuj]

  1. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, wyd. KAW, Poznań, 1986, ​ISBN 83-03-01260-6
  2. Poznań – plan miasta i okolic 1:20.000, Wydawnictwo Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2004, ​ISBN 83-87157-01-5

Linki zewnętrzne[edytuj]