Zagorzyce (powiat staszowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zagorzyce
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Bogoria
Liczba ludności (2006) 190
Strefa numeracyjna (+48) 15
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0788755
Położenie na mapie gminy Bogoria
Mapa lokalizacyjna gminy Bogoria
Zagorzyce
Zagorzyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zagorzyce
Zagorzyce
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Zagorzyce
Zagorzyce
Położenie na mapie powiatu staszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu staszowskiego
Zagorzyce
Zagorzyce
Ziemia50°39′49″N 21°19′28″E/50,663611 21,324444

Zagorzycewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Bogoria[1].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnobrzeskiego.

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Zagorzyc zawarty w tabeli 1.

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[2]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada SZCZEGLICE
  1. Zagorzyce
  1. Kolonie
  2. Niwka
  3. Pod Wolicą
  1. Bełt — łąka
  2. Brodek — pole
  3. Dworskie — pole
  4. Kolonie — łąka, pole
  5. Niwka — pole
  6. Pastwiska — pole
  7. Pod Rzekami — pole
  8. Pod Wolicą — pole
  9. Wygonek — pole

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś w 1629 roku należała do Pakosława Lipnickiego, podobnie jak sąsiednia wieś Wysoki Małe[3]. Według rejestru poborowego powiatu sandomierskiego z 1629 roku we wsi tej mieszkało: 5 chłopów, którzy gospodarowali na 1 i 1/4 łana i płacili 5 florenów podatku; 2 ogrodników z ogrodami, którzy płacili 1 floren i 20 groszy podatku; 1 komornik ubogi, który płacił 8 groszy poboru; 1 rzemieślnik płacący 16 groszy podatku; oraz płacono z pół łana ziemi wykorzystywanej do produkcji rolnej na potrzeby propinacyjne, 1 floren i 16 groszy poboru. Razem oddano 7 florenów i 26 groszy poboru.

W Słowniku geograficznym z 1895 roku opisane jako wieś i folwark, należące do powiatu sandomierskiego, gminy Górki i parafii Szczeglice, oddalone o 28 wiorst od Sandomierza. W 1827 roku liczyły 18 domów i 28 mieszkańców, zaś w 1895 roku 22 domy i 116 mieszkańców[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-15].
  2. Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 56, 77-96.
  3. Anusik ↓, s. 70.
  4. Zagorzyce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.
  2. Zbigniew Anusik. Własność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629. „Przegląd Nauk Historycznych 2012, R. XI, Nr.2”.