Domaradzice (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Domaradzice.
Domaradzice
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Bogoria
Liczba ludności (2006) 250
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-670[1]
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0788152
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Domaradzice
Domaradzice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Domaradzice
Domaradzice
Ziemia50°40′17″N 21°20′27″E/50,671389 21,340833

Domaradzicewieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Bogoria[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Współczesne części wsi[edytuj]

Poniżej w tabeli 1 integralne części wsi Domaradzice (0788152) z aktualnie przypisanym im numerem SIMC (zgodnym z Systemem Identyfikatorów i Nazw Miejscowości) z katalogu TERYT (Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)[5].

Tabela 1. Integralne części wsi Domaradzice
Identyfikator miejscowości Nazwa
miejscowości
Rodzaj
miejscowości
0788169 Kolonia Domaradzice kolonia

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj]

W latach 70. ubiegłego wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Domaradzic zawarty w tabeli 2.

Tabela 2. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[6]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada SZCZEGLICE
  1. Domaradzice
  1. Kolonie Domaradzkie
  1. Chłopski Las — las
  2. Ciepielówka — pole
  3. Doły — krzaki, nieużytki
  4. Gieryczówka — pole
  5. Góry — pole
  6. Jawórka — pole
  7. Kapia Góra — las, wzgórze, pastwisko
  8. Kąty — pole
  9. Kocia Góra — pole
  10. Kolonie Domaradzkie — pole
  11. Kopaniny
  12. Międzydoły — pole
  13. Opalów Las — las
  14. Pod Kapią Górą — pastwisko, pole
  15. Stawiska — pole, łąka
  16. Świński Dół — las
  17. Za Stawiskami — pole

Historia[edytuj]

Za czasów Długosza (1470–1480) Domaradzice były wsią w ówczesnym powiecie sandomierskim. Mieszkała w niej częściowa szlachta (L.B. t.II s.331)[7].

W wieku XIX była to wieś i folwark w powiecie sandomierskim, gminie Górki, parafii Szczeglice. We wsi działała gorzelnia. W 1827 r. wieś liczyła 16 domów i 108 mieszkańców, zaś w 1881 r. 25 domów i 203 mieszkańców. We wsi znajdowało się 27 osad z łącznie 159 morgami gruntów. Folwark odległy był od Radomia o 84 wiorsty, od Sandomierza o 28, a od Klimontowa o 7. Folwark liczył 5 budynków murowanych i 14 drewnianych. Obejmował 399 mórg gruntów, z czego: 240 mórg gruntów ornych i ogrodów, 16 mórg łąk, 25 mórg pastwisk, 112 mórg lasu, oraz 7 mórg nieużytków i placów. Stosowano wówczas płodozmian 8-polowy[8].

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 18.04.2015].
  2. Jednostki pomocnicze gminy Bogoria. Urząd Gminy Bogoria. [dostęp 18.04.2015].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.04.2015].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 20.03.2015]. 
  5. TERYT – Katalog miejscowości (stan na: 2016-09-19) /w:/ Lista plików predefiniowanych. 19. września 2016 r.
  6. Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 54, 77-96.
  7. Domaradzice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom XV, cz. 1 (Abablewo – Januszowo) z 1900 r.
  8. Domaradzice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r.

Literatura[edytuj]

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.