Esteban Cambiasso

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Esteban Cambiasso
Esteban Cambiasso.jpg
Imię i nazwisko Esteban Matías Cambiasso Deleau
Data i miejsce
urodzenia
18 sierpnia 1980
Buenos Aires, Argentyna Argentyna
Pseudonim Cuchu
Pozycja defensywny pomocnik
Wzrost 178 cm[1]
Masa ciała 73 kg[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Leicester City
Numer 19
Kariera juniorska
1995–1996
1996-1998
Argentinos Juniors
Real Madryt
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1998–2004
1998–2001
2001–2002
2004–2014
2014-
Real Madryt
Independiente
River Plate
Inter Mediolan
Leicester City
41 (0)
97 (14)
37 (12)
315 (41)
12 (2)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1997
1997-2000
2000–
 Argentyna U-17
 Argentyna U-20
 Argentyna
6 (1)
11 (2)
52 (5)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 13 grudnia 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 14 czerwca 2013.
Dorobek medalowy

Esteban Matías Cambiasso Deleau (ur. 18 sierpnia 1980 w Buenos Aires) – argentyński piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika lub środkowego obrońcy, wielokrotny reprezentant Argentyny, który od roku 2014 występuje w Leicester City. Zdobyte 23 tytuły czynią z niego najbardziej utytułowanego argentyńskiego piłkarza w historii.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Lata juniorskie[edytuj | edytuj kod]

Cambiasso rozpoczynał karierę w klubie ze stolicy Argentyny, Argentinos Juniors. W wieku zaledwie 15 lat został wypatrzony przez skautów Realu Madryt, który zapłacił za niego 2 mln dolarów. Jego krótka przygoda z rezerwami Królewskich zakończyła się powrotem do ligi argentyńskiej, w której zadebiutował 15 sierpnia 1998 w barwach Independiente w meczu z Newell's Old Boys. Na wypożyczeniu w zespole Diablos Rojos spędził 3 lata w trakcie których rozegrał 97 meczów ligowych i zdobył 14 bramek. W 2001 Real zmienił miejsce wypożyczenia Cuchu, który stał się piłkarzem River Plate Buenos Aires. Z drużyną Millonarios został mistrzem kraju w sezonie zamknięcia (Torneo Clausura).

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

Do Madrytu powrócił jako doświadczony zawodnik. Debiut w zespole Los Blancos przypadł na ligowe spotkanie z Espanyolem rozegrane 2 września 2002 r.

Esteban Cambiasso FC Internazionale.jpg

Cambiasso pomógł klubowi wygrać Puchar Interkontynentalny w 2002 i Superpuchar Hiszpanii w 2004 oraz zdobyć mistrzostwo kraju w 2003. W lipcu 2004 r. zdecydował się podpisać umowę z Interem, gdyż wygasł mu kontrakt z Królewskimi, którzy nie mieli zamiaru go przedłużać. Los Blancos uznali bowiem, że Cuchu nie spełnia wymogu "galaktyczności". W okresie gry dla Realu zagrał w 41 meczach Primera Division.

Inter[edytuj | edytuj kod]

Cambiasso zadebiutował w zespole Nerazzurrich 11 sierpnia w meczu 3 rundy eliminacji do Ligi Mistrzów z FC Basel. 3 października strzelił swego pierwszego gola w barwach Mediolańczyków we spotkaniu z Romą. W 2005, występując w parze z Juanem Sebastiánem Verónem w pomocy Interu zdobył Puchar Włoch. Osiągnięcie to powtórzył w roku 2006, po finale z AS Roma (3:1), w którym zdobył pierwszego gola oraz w 2010 i 2011. W 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010 Cambiasso zdobył z Interem mistrzostwo Włoch. 11 maja 2006 zdobył imponującą bramkę w meczu rewanżowym finału Pucharu Włoch z AS Roma. 9 września 2006 zaliczył kapitalny występ z Fiorentiną (3:2) strzelając dwie bramki i asystując przy trzeciej. 7 listopada 2007 w meczu Champions League z CSKA Moskwa dwukrotnie pokonał bramkarza rywala[2]. Podczas derbów Mediolanu 23 grudnia 2007 roztrzygnął losy spotkania zdobywając bramkę na 2:1 dla Interu[3]. W sezonie 2008/09 na skutek kontuzji stoperów Interu został przekwalifikowany na pozycję środkowego obrońcy, a z zadań tych wywiązywał się dobrze. Przez pierwszą część tego sezonu Cambiasso był bardzo widoczny, zwłaszcza w destrukcji. W drugiej części zabrakło mu sił na ciągłe bieganie za przeciwnikami, za to strzelił wszystkie swoje bramki. Jego wpływ na grę zespołu był jednak mniejszy niż sezon wcześniej[4].23 marca 2009 przedłużył umowę z Interem do czerwca 2014 r. z tytułu której otrzymuje rocznie 4 mln euro[5]. W pierwszym meczu 1/8 LM z Chelsea Londyn w 2010 ustalił wynik spotkania na 2:1, a bramkę tę uznaje za swą najważniejszą[6]. 24 listopada 2010 trafił zwycięską bramkę w pucharowym meczu z Twente Enschede (1:0). 9 stycznia 2011 w starciu z Catanią zdobył 2 bramki. 8 maja 2011 zaliczył w meczu z Fiorentiną 300 oficjalny występ dla Nerazzurrich i 30 trafienie. 10 grudnia wobec dyskwalifikacji Javiera Zanettiego był kapitanem Interu w meczu z Violą. Po remisie 2-2 w Mediolanie 4 marca 2012 także z Catanią zakrył twarz ręcznikiem, ponieważ płakał z powodu gwizdów kibiców, które rozległy się na stadionie, gdy schodził z boiska[7]. 30 marca 2013 r. otrzymał w meczu z Juventusem pierwszą w karierze czerwoną kartkę za faul na Sebastianie Giovinco[8]. Obecnie pełni funkcję wicekapitana Interu Mediolan.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Argentine - Portugal - Esteban Cambiasso.jpg

W reprezentacji Argentyny U-20 występował na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata 1997 w Malezji, gdzie zdobył wraz z kadrą tytuł mistrzowski po finale z Urugwajem. W kolejnych Młodzieżowych Mistrzostwach Świata rozgrywanych w 1999 był kapitanem zespołu. W pierwszej drużynie seniorów zadebiutował 20 grudnia 2000 roku w meczu przeciwko Meksykowi, wygranym 2:0. Wystąpił razem z reprezentacją Argentyna na Copa America 2004 z którego wrócił ze srebrnym medalem. W 2005 zapisał na swoim koncie srebrny medal Pucharu Konfederacji w Niemczech. W 2006 znalazł się w kadrze Jose Pekermana na Mistrzostwa Świata, na których zdobył bramkę w drugim meczu grupowym przeciwko Serbii i Czarnogórze, wygranym 6:0. Akcja po której padła bramka przeszła do historii, gdyż Albicelestes wymienili w jej trakcie 24 podania. Udział Cuchu dobiegł końca po ćwierćfinałowym meczu z Niemcami, który zakonczył się konkursem rzutów karnych w którym Cambiasso nie strzelił ostatniej jedenastki. Za kadencji Diega Maradony został powołany zaledwie jeden raz - na mecz z Hiszpanią (14 listopada 2009). 12 maja 2010 selekcjoner ogłosił skład kadry na Mistrzostwa Świata w RPA w którym zabrakło Cuchu, co spowodowało liczne kontrowersje[9]. Po mundialu powrócił do kadry. Do czasu rozegranego 7 lipca 2011 r. meczu z Kolumbią rozegrał dla Albicelestes 52 spotkania i strzelił 5 bramek.

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Jego podstawową pozycją jest defensywny pomocnik, ale potrafi także zagrać na środku obrony. Posiada mocne uderzenie z dystansu, potrafi udanie rozpocząć akcję ofensywną oraz ją wykończyć[10]. Argentyńczyk to środkowy, scalający drużynę piłkarz.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Cambiasso od czwartego do jedenastego roku życia uczęszczał do szkoły sportowej, gdzie zgłębiał tajniki koszykówki. Przez kilka lat Esteban dzielił czas pomiędzy koszykówkę i futbol (w poniedziałki, środy i piątki Cuchu grał w piłkę, wtorki i czwartki poświęcał na koszykówkę), ale z początku nie cierpiał piłki, jednak matka i pierwszy trener przekonali chłopca, że sobie radzi, nie warto marnować talentu. Gdy jednak przyszło do wyboru dyscypliny, na którą ma postawić, wbrew oczekiwaniom rodziców, wybrał piłkę[11]. Jego ojciec był koszykarzem, a brat Nicolas Cambiasso jest bramkarzem. Cambiasso był wcześniej żonaty. Ze związku tego ma córkę Victorię (ur. 22 listopada 2008 r.)[12]. 24 września 2013 przyszło na świat drugie dziecko piłkarz - Dante, którego matką jest żona Claudia[13][14]. Posiada włoski paszport, gdyż jego przodkowie wywodzili się z Serra Rico we włoskiej Ligurii skąd jego praprapradziadek Francasco Cambiaso wyemigrował w XIX w. do Argentyny. Drugie "s" w nazwisku pojawiło się, aby nadać mu hiszpańskie brzmienie. Razem z Javierem Zanettim prowadzi fundację Leoni di Potrero pomagającą trenerom szkolącym małe dzieci.

Ulubionym piłkarzem Cambiasso jest Diego Maradona,a sportowcem Michael Jordan[15]. W wolnym czasie Cambiasso lubi rozwiązywać krzyżówki, oglądać film “Obłędny rycerz”. Ulubionym zespołem Cuchu jest “Los Rodriguez” (argentyński rock lat 90.), wśród napojów wybiera najczęściej wodę gazowaną, a w restauracji Buenos Aires zamawia kurę duszoną w soku pomarańczowym i winie. Jego słabością jest przywiązanie do gier komputerowych[16]. Wzorem dla niego jest Fernando Redondo[17]. Jest człowiekiem rozsądnym i bezpretensjonalnym. Cuchu jest skrótem od imienia chudej i siwej postaci telewizyjnej, Cuchuflito. W Argentynie otrzymał również drugi pseudonim – „Jajko w bułce”. Podobno z powodu zamiłowania do tej potrawy, gdyż uwielbiał kanapki z jajkiem. Prawdopodobniej jednak z chęci noszenia długich włosów, wtedy jeszcze nie zaczął łysieć, na głowie-jaju miał „skorupę” z białych włosów[18].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Esteban Cambiasso Inter.jpg
Fiesta po zdobyciu scudetto w 2008

Klubowe

River Plate
Real Madryt
Inter Mediolan

Reprezentacyjne

Indywidualne

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Kraj Rozgrywki Mecze Bramki Asysty
Argentinos Juniors 1995/1996  Argentyna Primera Division 0 0 0
Real Madryt Castilla 1996/1997  Hiszpania Segunda Division 8 0
1997/1998 Segunda Division B 34 4
Razem 42 4 -
Independiente 1998/1999  Argentyna Primera Division 27 3
1999/2000 35 6
2000/2001 35 5
Razem 97 14 -
River Plate Buenos Aires 2001/2002 37 12
Real Madryt 2002/2003  Hiszpania Primera Division 24 0
2003/2004 17 0 0
Razem 41 0 -
Inter Mediolan 2004/2005  Włochy Serie A 30 2 0
2005/2006 34 5 0
2006/2007 21 3 3
2007/2008 33 6 2
2008/2009 35 4 3
2009/2010 30 3 2
2010/2011 30 7 0
2011/2012 37 4 2
2012/2013 33 3 5
2013/2014 3 0 0
Razem 286 37 17
Leicester City 2014/2015  Anglia Premier League 12 2 0
Łącznie w argentyńskej Primera Division 135 26 -
Ogółem '515 69 17

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Cambiasso przed meczem Argentyny z Portugalią
Rok Mecze Gole
2000 1 0
2001 0 0
2002 0 0
2003 5 0
2004 4 0
2005 10 1
2006 7 1
2007 13 1
2008 5 1
2009 1 0
2010 2 0
2011 4 1
Total 52 5
Lp Data Miejsce Rywal Wynik Rozgrywki Minuty
1 20 grudnia 2000 Los Angeles Memorial Coliseum, Los Angeles  Meksyk 2:0 mecz towarzyski 90
2 12 lutego 2003 Amsterdam ArenA, Amsterdam  Holandia 0:1 mecz towarzyski 16
3 30 kwietnia 2003 Stadion 11 Czerwca, Trypolis  Libia 3:1 mecz towarzyski 90
4 8 czerwca 2003 Stadion Nagai, Osaka  Japonia 4:1 Kirin Cup 90
5 11 czerwca 2003 Seul World Cup Stadium, Seul  Korea Południowa 1:0 mecz towarzyski 90
6 15 listopada 2003 Estadio Monumental, Buenos Aires  Boliwia 3:0 eliminacje do MŚ 2006 2
7 28 kwietnia 2004 Stade Mohamed V, Casablanca  Maroko 1:0 mecz towarzyski 90
8 9 października 2004 Estadio Monumental, Buenos Aires  Urugwaj 4:2 eliminacje do MŚ 2006 90
9 13 października 2004 Estadio Nacional de Chile, Santiago de Chile  Chile 0:0 eliminacje do MŚ 2006 90
10 17 listopada 2004 Estadio Monumental, Buenos Aires  Wenezuela 3:2 eliminacje do MŚ 2006 78
11 9 lutego 2005 ESPRIT arena, Düsseldorf  Niemcy 2:2 mecz towarzyski 45
12 26 marca 2005 Estadio Hernando Siles, La Paz  Boliwia 2:1 eliminacje do MŚ 2006 90
13 30 marca 2005 Estadio Monumental, Buenos Aires  Kolumbia 1:0 eliminacje do MŚ 2006 90
14 4 czerwca 2005 Estadio Olímpico Atahualpa, Quito  Ekwador 0:2 eliminacje do MŚ 2006 90
15 18 czerwca 2005 Frankenstadion, Norymberga  Australia 4:2 Puchar Konfederacji 2005 24
16 21 czerwca 2005 Frankenstadion, Norymberga  Niemcy 2:2 Puchar Konfederacji 2005 90
17 26 czerwca 2005 AWD-Arena, Hanower  Meksyk 1:0 Puchar Konfederacji 2005 120
18 29 czerwca 2005 Commerzbank-Arena, Frankfurt nad Menem  Brazylia 1:4 Puchar Konfederacji 2005 55
19 3 września 2005 Estadio Defensores del Chaco, Asunción  Paragwaj 0:1 eliminacje do MŚ 2006 90
20 12 listopada 2005 Stade de Genève, Genewa  Anglia 2:3 mecz towarzyski 90
21 1 marca 2006 St. Jakob-Park, Bazylea  Chorwacja 2:3 mecz towarzyski 90
22 30 maja 2006 Stadio Arechi, Salerno  Angola 2:0 mecz towarzyski 78
23 10 czerwca 2006 AOL Arena, Hamburg  Wybrzeże Kości Słoniowej 2:1 MŚ 2006 90
24 16 czerwca 2006 Veltins Arena, Gelsenkirchen  Serbia i Czarnogóra 6:0 MŚ 2006 73
25 21 czerwca 2006 Commerzbank-Arena, Frankfurt nad Menem  Holandia 0:0 MŚ 2006 90
26 24 czerwca 2006 Red Bull Arena, Lipsk  Meksyk 2:1 MŚ 2006 75
27 30 czerwca 2006 Stadion Olimpijski, Berlin  Niemcy 1:1 (4:2 k.) MŚ 2006 18
28 7 lutego 2007 Stade de France, Saint-Denis  Francja 1:0 mecz towarzyski 90
29 2 czerwca 2007 St. Jakob-Park, Bazylea  Szwajcaria 1:1 mecz towarzyski 90
30 5 czerwca 2007 Nou Camp, Barcelona  Algieria 4:3 mecz towarzyski 90
31 28 czerwca 2007 Estadio José Encarnación Pachencho Romero, Maracaibo  Stany Zjednoczone 4:1 Copa America 2007 57
32 2 lipca 2007 Estadio José Encarnación Pachencho Romero, Maracaibo  Kolumbia 4:2 Copa America 2007 90
33 5 lipca 2007 Estadio Metropolitano de Fútbol de Lara, Barquisimeto  Paragwaj 1:0 Copa America 2007 66
34 8 lipca 2007 Estadio Metropolitano de Fútbol de Lara, Barquisimeto  Peru 4:0 Copa America 2007 82
35 11 lipca 2007 Estadio Polideportivo Cachamay, Puerto Ordaz  Meksyk 3:0 Copa America 2007 90
36 15 lipca 2007 Estadio José Encarnación Pachencho Romero, Maracaibo  Brazylia 0:3 Copa America 2007 58
37 13 października 2007 Estadio Monumental, Buenos Aires  Chile 2:0 eliminacje do MŚ 2010 90
38 16 października 2007 Estadio José Encarnación Pachencho Romero, Maracaibo  Wenezuela 2:0 eliminacje do MŚ 2010 90
39 17 listopada 2007 Estadio Monumental, Buenos Aires  Boliwia 3:0 eliminacje do MŚ 2010 67
40 20 listopada 2007 Estadio El Campín, Bogota  Kolumbia 1:2 eliminacje do MŚ 2010 74
41 20 sierpnia 2008 Stadion Dynama Mińsk, Mińsk  Białoruś 0:0 mecz towarzyski 90
42 6 września 2008 Estadio Monumental, Buenos Aires  Paragwaj 1:1 eliminacje do MŚ 2010 90
43 10 września 2008 Estadio Monumental, Lima  Peru 1:1 eliminacje do MŚ 2010 86
44 11 października 2008 Estadio Monumental, Buenos Aires  Urugwaj 2:1 eliminacje do MŚ 2010 90
45 15 października 2008 Estadio Nacional de Chile, Santiago de Chile  Chile 0:1 eliminacje do MŚ 2010 82
46 14 listopada 2009 Estadio Vicente Calderón, Madryt  Hiszpania 1:2 mecz towarzyski 15
47 7 września 2010 Estadio Monumental, Buenos Aires  Hiszpania 4:1 mecz towarzyski 90
48 8 października 2010 Saitama Stadium, Saitama  Japonia 0:1 mecz towarzyski 45
49 9 lutego 2011 Stade de Genève, Genewa  Portugalia 1:2 mecz towarzyski 77
50 26 marca 2011 MetLife Stadium, East Rutherford  Stany Zjednoczone 1:1 mecz towarzyski 74
51 1 lipca 2011 Estadio Ciudad de La Plata, La Plata  Boliwia 1:1 Copa America 2011 45
52 6 lipca 2011 Estadio Brigadier General Estanislao López, Santa Fe  Kolumbia 0:0 Copa America 2011 60

Bramki

# Data Miejsce Przeciwnik Bramka na Wynik Rozgrywki
1. 21 czerwca 2005 Frankenstadion, Norymberga, Niemcy  Niemcy 2 – 2 2 – 2 Puchar Konfederacji 2005
2. 16 czerwca 2006 WM Stadion Gelsenkirchen, Gelsenkirchen, Niemcy  Serbia i Czarnogóra 2 – 0 6 – 0 Mistrzostwa Świata 2006
3. 5 czerwiec 2007 Camp Nou, Barcelona, Hiszpania  Algieria 3 – 2 4 – 3 mecz towarzyski
4. 10 września 2008 Estadio Monumental, Lima, Peru  Peru 1 – 0 1 – 1 eliminacje do MŚ 2010
5. 26 marca 2011 MetLife Stadium, East Rutherford, USA  Stany Zjednoczone 1 – 0 1 – 1 mecz towarzyski

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]