Maxi Rodríguez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maximiliano Rodríguez
Maxi Rodriguez 2011 Singapore.jpg
Imię i nazwisko Maximiliano Rubén Rodríguez[1]
Data i miejsce
urodzenia
2 stycznia 1981
Rosario, Argentyna
Pozycja skrzydłowy, ofensywny pomocnik
Wzrost 180 cm
Masa ciała 79 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Newell's Old Boys
Numer 11
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1998–2000
2001
2001–2002
2002–2005
2005–2010
2010–2012
2012–
Newell's Old Boys
Oviedo (wyp.)
Newell's Old Boys
Espanyol
Atlético Madryt
Liverpool
Newell's Old Boys
23 (5)
1 (0)
33 (15)
111 (26)
121 (31)
57 (15)
23 (3)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2001
2003–
 Argentyna U-20
 Argentyna
7 (4)
52 (12)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 30 maja 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 19 czerwca 2014.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Maxi Rodríguez (ur. 2 stycznia 1981 w Rosario) – argentyński piłkarz występujący na pozycji skrzydłowego lub ofensywnego pomocnika. Obecnie gra w Newell's Old Boys. Posiada również włoskie obywatelstwo.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Maxi Rodríguez zawodową karierę rozpoczął w 1998 w Newell's Old Boys Rosario. W debiutanckim sezonie wystąpił w 3 ligowych spotkaniach, jednak w kolejnych rozgrywkach grywał już znacznie częściej. W 2001 argentyński zawodnik na zasadzie wypożyczenia trafił do Realu Oviedo, lecz po rozegraniu 1 meczu powrócił do Newell's Old Boys. W sezonie 2001/2002 Maxi Rodríguez w 33 meczach pierwszej ligi strzelił 15 bramek, a jego zespół zajął 8. miejsce w sumarycznej tabeli.

Dobra forma sprawiła, że pod koniec maja 2002 Argentyńczyk za 7 milionów dolarów odszedł do hiszpańskiego Espanyolu Barcelona[2]. W Primera División zadebiutował 2 września, kiedy to Espanyol przegrał 0:2 z Realem Madryt. W drużynie "Pericos" Argentyńczyk spędził 3 sezony, w trakcie których był podstawowym zawodnikiem i wystąpił w 111 ligowych spotkaniach. W sezonie 2004/2005 Maxi z 15 bramkami wspólnie z Davidem Villą oraz Juanem Románem Riquelme zajął 7. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców rozgrywek.

Następnie argentyński skrzydłowy za 5 milionów euro przeniósł się do Atlético Madryt[3], w barwach którego po raz pierwszy wystąpił 29 sierpnia 2006 w zremisowanym 0:0 pojedynku z Realem Saragossa. W debiutanckim sezonie w barwach Atlético Rodríguez wystąpił w 29 meczach Primera División i zdobył 10 bramek. W czasie trwania kolejnych rozgrywek zerwał więzadła krzyżowe w kolanie przez co musiał pauzować przez pół roku. W sezonie 2007/2008 Maxi w 35 spotkaniach strzelił 8 goli, dzięki czemu obok Sergio Agüero oraz Diego Forlána został najlepszym strzelcem swojego zespołu. 10 listopada 2009 Rodríguez strzelił 4 gole w wygranym 6:0 meczu 1/16 finału Pucharu Króla z UD Marbella, jednak pierwszej połowy sezonu 2009/2010 Argentyńczyk nie mógł zaliczyć do udanych. Pokłócił się z trenerem zespołu i występował coraz rzadziej, dlatego pojawiła się opcja odejścia Rodrígueza w zimowym okienku transferowym.

13 stycznia 2010 na zasadzie wolnego transferu Maxi przeniósł do angielskiego Liverpoolu, z którym podpisał umowę na 3,5 roku[4]. W nowej drużynie otrzymał numer 17, po sprzedanym do Realu Álvaro Arbeloi. W Liverpoolu zadebiutował 16 stycznia 2010, wchodząc na ostatnie minuty spotkania ze Stoke City (1:1).

Pierwszego gola w Liverpoolu strzelił 25 kwietnia 2010 w wygranym 4:0 meczu z beniaminkiem Premier League Burnley.

13 lipca 2012 roku powrócił do Newell's Old Boys[5].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Maxi Rodríguez ma za sobą występy w reprezentacji Argentyny do lat 20. Razem z nią w 2001 sięgnął po młodzieżowe mistrzostwo świata, a selekcjonerem Argentyńczyków był wówczas José Pekerman.

W seniorskiej kadrze Maxi zadebiutował 8 czerwca 2003 w wygranym 4:1 wyjazdowym spotkaniu z Japonią. Następnie dotarł do finału Pucharu Konfederacji 2005 oraz do ćwierćfinału Mistrzostw Świata 2006. Na mundialu w Niemczech Rodríguez strzelił 3 bramki – 2 w wygranym 6:0 grupowym meczu przeciwko Serbii i Czarnogórze oraz jedną w dogrywce pojedynku 1/8 finału z Meksykiem, która zapewniła Argentynie awans do ćwierćfinału[6]. Maxi dostał długie podanie od Juana Pablo Sorína, które w okolicy narożnika pola karnego bezpośrednio przyjął na klatkę piersiową, po czym strzałem lewą nogą z woleja trafił w okienko bramki Oswaldo Sáncheza. W oficjalnym sondażu FIFA gol ten został wybrany najpiękniejszą bramką mistrzostw. Po przegranym przez Argentynę spotkaniu 1/4 finału z Niemcami Maxi uderzył w plecy Bastiana Schweinsteigera, w efekcie czego został ukarany karą finansową w wysokości 5 tysięcy franków szwajcarskich oraz dyskwalifikacją na 2 mecze Copa América 2007[7]. Zawodnik znalazł się w kadrze narodowej również w 2014 roku, podczas Mistrzostw Świata w Brazylii. Zagrał w dwóch meczach - w grupowym pojedynku przeciwko Bośni (wyszedł na murawę w pierwszym składzie) oraz w półfinale z Holandią (wszedł na boisko w dogrywce, w 4 serii rzutów karnych wykorzystał decydujący o awansie Argentyny rzut karny).

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. List of Players under Written Contract Registered Between 01/01/2010 and 31/01/2010 (ang.). The FA.
  2. Maxi Rodriguez w Espanyolu (pol.). sport.pl. [dostęp 14.10.2008].
  3. Maxi Rodriguez będzie zawodnikiem Atletico Madryt (pol.). sport.pl. [dostęp 14.10.2008].
  4. Maxi makes Reds move (ang.). skysports.com. [dostęp 14.01.2010].
  5. LFC confirm Maxi departure (ang.). Liverpool FC, 2012-07-13. [dostęp 2012-07-13].
  6. Argentina 2-1 Mexico (aet) (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 14.10.2008].
  7. Rooney, Cufre and Rodriguez handed bans by FIFA (ang.). monstersandcritics.com. [dostęp 14.10.2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]