Żelazocyjanek potasu
| Żelazocyjanek potasu | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | K4[Fe(CN)6] | ||||||||||||||
| Inne wzory | K4[Fe(CN)6]·3H2O (trihydrat) | ||||||||||||||
| Masa molowa | bezwodny: 368,34 g/mol uwodniony: 422,39 g/mol |
||||||||||||||
| Wygląd | żółte kryształy | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | 13943-58-3 (anhydrat) 14459-95-1 (trihydrat) |
||||||||||||||
| PubChem | 161067[2] | ||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||
| Podobne związki | błękit pruski, żelazicyjanek potasu | ||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||
(CN)6.svg)
![kryształy K4[Fe(CN)6]·3H2O](/wiki/Plik:Potassium-ferrocyanide-trihydrate-sample.jpg)
Żelazocyjanek potasu (tzw. żółta sól Gmelina, nazwa systematyczna: heksacyjanożelazian(II) potasu), K4[Fe(CN)6] – nieorganiczny związek chemiczny z grupy żelazocyjanków, sól kompleksowa, w której atomem centralnym jest żelazo na II stopniu utlenienia, a ligandami 6 anionów cyjankowych.
Z wody krystalizuje tworząc cytrynowo-żółte kryształy trójhydratu K4[Fe(CN)6]·3H2O. Nie rozpuszcza się w etanolu, jest za to dobrze rozpuszczalny w wodzie. Logarytm stałej trwałości kompleksu [Fe(CN)6] (logβ6) wynosi 24. Ze względu na dużą trwałość kompleksu żelazocyjanek potasu jest nietoksyczny.
Sól uwodniona traci wodę w temperaturze 60 °C[1]. Podobnie jak inne żelazocyjanki metali alkalicznych, K4[Fe(CN)6] jest trwały termicznie, ulega rozkładowi do wielu produktów w temperaturze czerwonego żaru[3] nie osiągając temperatury topnienia.
Pod wpływem rozcieńczonych kwasów rozkłada się z wydzieleniem cyjanowodoru[3][4]:
Stężony kwas siarkowy powoduje rozkład związku z wydzieleniem tlenku węgla[3].
Zastosowanie [edytuj]
Żelazocyjanek potasu stosowany jest do produkcji niebieskich pigmentów, takich jak błękit żelazowy czy błękit pruski, jako składnik kąpieli galwanicznych oraz jako odczynnik laboratoryjny, a także jako substancja przeciwdziałająca zbrylaniu produktów spożywczych (np. soli kuchennej)[5] – symbol E 536.
W stomatologii używany jako strącalnik dla 30 lub 50% chlorku cynku używanego do impregnacji zębów mlecznych.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 CRC Handbook of Chemistry and Physics. Wyd. 83th. Boca Raton: CRC Press, 2003, s. 4-51.
- ↑ Żelazocyjanek potasu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: PWN, 1965, s. 1174.
- ↑ Georg Brauer (red.): Handbook of Preparative Inorganic Chemistry. New York • London: Academic Press, 1963, s. 659.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 września 2008 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych. Dz. U. z 2008 r. Nr 177, poz. 1094
