Żelazocyjanek potasu
| Żelazocyjanek potasu | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | K4[Fe(CN)6] | ||||||||||||||
| Inne wzory | K4[Fe(CN)6]·3H2O (trihydrat) | ||||||||||||||
| Masa molowa | bezwodny: 368,34 g/mol uwodniony: 422,39 g/mol |
||||||||||||||
| Wygląd | żółte kryształy | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | 13943-58-3 (anhydrat) 14459-95-1 (trihydrat) |
||||||||||||||
| PubChem | 161067[1] | ||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||
| Podobne związki | błękit pruski, żelazicyjanek potasu | ||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||
Żelazocyjanek potasu (tzw. żółta sól Gmelina, nazwa systematyczna: heksacyjanożelazian(II) potasu), K4[Fe(CN)6]·3H2O – nieorganiczny związek chemiczny, sól kompleksowa, hydrat soli żelaza i kwasu cyjanowodorowego.
W temperaturze pokojowej tworzy ona cytrynowo-żółte kryształy i ulega rozkładowi przed momentem osiągnięcia temperatury topnienia. Żelazocyjanek potasu nie rozpuszcza się w etanolu, jest za to dobrze rozpuszczalny w wodzie. Ze względu na dużą trwałość kompleksu Fe(CN)6 jest nietoksyczny. Pod wpływem mocnych kwasów rozkłada się z wydzieleniem cyjanowodoru. Logarytm stałej trwałości kompleksu żelazocyjanku potasu wynosi: logβ6 = 24.
[edytuj] Zastosowanie
Żelazocyjanek potasu stosowany jest do produkcji niebieskich pigmentów, takich jak błękit żelazowy czy błękit pruski, jako składnik kąpieli galwanicznych oraz jako odczynnik laboratoryjny, a także jako substancja przeciwdziałająca zbrylaniu produktów spożywczych (np. soli kuchennej)[2] – symbol E 536.
W stomatologii używany jako strącalnik dla 30 lub 50% chlorku cynkowego używanego do impregnacji zębów mlecznych.