Życie jest piękne (film 1997)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu z 1997 roku. Zobacz też: inne filmy o tym tytule.
Życie jest piękne
La vita e bella
Gatunek dramat
komedia
wojenny
Data premiery Ziemia 20 grudnia 1997
Polska 12 marca 1999
Kraj produkcji  Włochy
Język angielski
niemiecki
włoski
Czas trwania 116 min.
Reżyseria Roberto Benigni
Scenariusz Vincenzo Cerami
Roberto Benigni
Główne role Roberto Benigni
Giorgio Cantarini
Giustino Durano
Sergio Bini Bustric
Muzyka Nicola Piovani
Zdjęcia Tonino Delli Colli
Scenografia Luigi Urbani
Danilo Donati
Kostiumy Danilo Donati
Montaż Simona Paggi
Produkcja Gianluigi Braschi
John M. Davis
Elda Ferri
Melampo Cinematografica
Cecchi Gori Group Tiger Cinematografica
Dystrybucja BMG Video
Buena Vista International
Cecchi Gori Distribuzione
Miramax Films
Budżet 57,6 mln USD

Życie jest piękne (oryginalnie wł. La vita è bella, ang. Life is beautiful) – nagrodzony trzema Oscarami (za najlepszą rolę męską, najlepszy film nieanglojęzyczny i muzykę) film Roberta Benigniego z 1997 r. Roberto Benigni nie tylko wyreżyserował ten film, ale także zagrał w nim główną rolę i miał swój udział w opracowaniu scenariusza do niego. Poza statuetkami Oscarów film zdobył także Wielką Nagrodę Jury w Cannes, Felixa za najlepszy film i najlepszą rolę męską oraz Nagrodę Publiczności na Warszawskim Festiwalu Filmowym (wszystkie w 1998 r.)

Opis filmu[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada historię obdarzonego bujną wyobraźnią i poczuciem humoru Guido Orefice zakochującego się w pięknej Dorze. Realizuje szalone pomysły, aby tylko zwrócić jej uwagę. Czyni to skutecznie i niedługo ją poślubia. Krótko cieszą się wspólnym życiem i swoim synkiem Giosué. Gdy przychodzi wojna, z uwagi na pochodzenie żydowskie, Guido z synem i wujem zostają zesłani do obozu koncentracyjnego. Dora jedzie za nimi z własnej woli. Ukrywając swojego synka w baraku, w obawie przed odebraniem mu jego, a jednocześnie chcąc mu oszczędzić traumatycznych przeżyć, Guido rozpoczyna z nim szczególną grę, wmawiając synkowi, iż ich nowa rzeczywistość jest fikcyjna, a oni sami uczestniczą w zawodach, w których za tysiąc punktów można zdobyć nagrodę-czołg. W tym świecie niezwykłej gry strażnicy obozu muszą być okrutni, ponieważ im także zależy na uzyskaniu nagrody, więc chcą zniechęcić konkurentów do rywalizacji. Pod koniec filmu Giosué "zdobywa" nagrodę i zarazem traci ojca.

Dzieło Roberta Benigniego nie przynależy do jednej kategorii filmowej, łączy w sobie cechy tak odległych od siebie gatunków jak komedia, dramat, film wojenny i film romantyczny. Niektórzy krytykowali Roberto Benigniego za zbyt lekkie potraktowanie tragedii obozów koncentracyjnych i Holocaustu. Wytykano mu także pewne nieścisłości historyczne filmu. Offenbach był pochodzenia żydowskiego, nie grano by więc jego muzyki w kwaterze wojsk hitlerowskich. Nie byłoby tak łatwego dostępu do obozowego radiowęzła. Fikcją byłaby również parodia tłumaczenia przemowy strażnika obozowego.

Wbrew panującemu czasem przekonaniu, żadna ze scen filmu nie była kręcona na terenie Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau, którego dyrekcja z reguły nie zgadza się na udostępnianie przestrzeni poobozowych dla tego typu przedsięwzięć.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]