Rok 1812 (uwertura)
1812 op. 49 (ros. Торжественная увертюра 1812-ого года, Toržestvennaja uvertjura tysjača vosem'sot dvennadstovo goda, fr. Ouverture Solennelle, L'Année 1812) – uwertura koncertowa w tonacji Es-dur stworzona przez rosyjskiego kompozytora Piotra Czajkowskiego w 1880. Utwór został napisany dla upamiętnienia obrony Moskwy przed atakiem wojsk Napoleona Bonaparte który był efektem wyniku Bitwy pod Borodino z 1812. Prawykonanie dzieła miało miejsce 20 sierpnia 1882 w Cerkwi Chrystusa Zbawiciela w Moskwie[1] (8 sierpnia wg kalendarza starego stylu). Podczas wizyty Czajkowskiego w Stanach Zjednoczonych w 1891 dyrygował on swoją kompozycją na koncercie otwierającym Carnegie Hall w Nowym Jorku[2]. Mimo że utwór nie ma związku z historią USA to jest on często wykonywany z okazji Dnia Niepodległości[2].
Utwór wykorzystano również w filmie V jak Vendetta.
Spis treści |
[edytuj] Instrumentacja
[edytuj] Instrumenty dęte
.gif&filetimestamp=20090622011919)
[edytuj] Dęte drewniane
- Flet piccolo
- Dwa flety poprzeczne
- Dwa oboje
- Rożek angielski
- Dwa klarnety B
- Dwa fagoty
[edytuj] Dęte blaszane
[edytuj] Instrumenty perkusyjne
.gif&filetimestamp=20090622012335)
- Kotły
- Bęben wielki
- Bęben mały
- Karatale
- Bębenek baskijski
- Trójkąt
- Carillon (czasami zastępowany dzwonami rurowymi lub nagraniami carillonu)
- Działo (we fragmentach zawierających dźwięki wystrzałów armaty wykorzystywane jest najczęściej ich nagranie natomiast w wykonaniach kompozycji z pomieszczeniach jako alternatywa regularnie stosowany jest bęben wielki i – nie widniejący w oryginalnej partyturze – gong)
[edytuj] Orkiestra dęta
Swobodna instrumentacja w większości nie zawiera żadnych "dodatkowych" instrumentów dętych. W niektórych wykonaniach odbywających się w pomieszczeniach ich partię wykonują organy.
[edytuj] Instrumenty smyczkowe
[edytuj] Kwintet smyczkowy
- I Skrzypce
- II Skrzypce
- Altówka
- Wiolonczela
- Kontrabas
Przypisy
- ↑ Roger Lax, Frederick Miller Smith: The great song thesaurus. New York: Oxford University Press, 1989, s. 230. ISBN 978-0-19-505408-8.
- ↑ 2,0 2,1 Carol Matz, Bernadine Johnson: Carol Matz. New York: Alfred Publishing, 2006, s. 45. ISBN 9780739041079.
