Aaron Pryor
|
|||
| Pseudonim | ”Hawk” | ||
| Data i miejsce urodzenia | 20 października 1955 Cincinnati |
||
| Obywatelstwo | Stany Zjednoczone |
||
| Wzrost | 168 cm | ||
| Styl walki | praworęczny | ||
| Kategoria wagowa | junior półśrednia | ||
| Bilans walk zawodowych | |||
| Liczba walk | 40 | ||
| Zwycięstwa | 39 | ||
| Przez nokauty | 35 | ||
| Porażki | 1 | ||
Aaron Pryor (ur. 20 października 1955 w Cincinnati) – amerykański bokser. Zawodowy mistrz świata w wadze lekkopółśredniej organizacji WBA (1980-1983) i IBF (1984-1985).
Biografia [edytuj]
Aaron Pryor urodził się wielodzietnej rodzinie. W 1975 zdobył srebrny medal na igrzyskach panamerykańskich. W 1976 roku przeszedł na zawodostwo. W latach 1977-83 wygrał 26 walk z rzędu przed czasem, co jest jednym z najdłuższych tego rodzaju pasm w historii boksu. W 1980 roku wywalczył mistrzostwo świata World Boxing Association w wadze lekkopółśedniej, które następnie ośmiokrotnie obronił, w tym dwukrotnie przeciwko Alexisowi Argüello. Po drugim zwycięstwie nad Argüello, w 1983 roku Pryor został pozbawiony mistrzostwa, gdyż odmówił walki przeciwko desygnowanemu przez WBA pretendentowi Johnny'emu Bumphusowi i po raz pierwszy ogłosił zakończenie kariery. Zmienił jednak rychło decyzję, gdy konkurencyjna organizacja International Boxing Federation uznała go w 1984 roku za swego mistrza[1] . Po dwóch skutecznych obronach tytułu, w 1985 roku ponownie wycofał się z boksu. Powrócił raz jeszcze dwa lata później i doznał wtedy jedynej w swej zawodowej karierze porażki, przegrywając przez techniczny nokaut z Bobbym Joem Youngiem. W 1990 roku, w wieku 35 lat, zmagając się z problemami zdrowotnymi, definitywnie zakończył karierę bokserską.
W 1996 roku został wybrany do International Boxing Hall of Fame. Jego żoną jest Frankie Pryor z którą ma czworo dzieci.
Przypisy
- ↑ Did Sugar Ray Leonard Duck Aaron Pryor? (ang.). the13thround.com, 2007. [dostęp 2012-03-29].
