Leon Spinks
|
|||
 |
|||
| Pseudonim | "Neon" Leon | ||
| Data i miejsce urodzenia | 11 lipca 1953 Saint Louis |
||
| Obywatelstwo |  USA |
||
| Styl walki | praworęczny | ||
| Kategoria wagowa | ciężka | ||
| Bilans walk zawodowych | |||
| Liczba walk | 46 | ||
| Zwycięstwa | 26 | ||
| Przez nokauty | 14 | ||
| Porażki | 17 | ||
| Remisy | 3 | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
Leonard "Leon" Spinks, Jr. (ur. 11 lipca 1953 w Saint Louis w stanie Missouri[1]) – amerykański bokser kategorii półciężkiej i ciężkiej, mistrz olimpijski z 1976, zawodowy mistrz świata.
Spis treści |
Kariera amatorska [edytuj]
Jako amator Spinks walczył w kategorii półciężkiej (do 81 kilogramów). Zdobył brązowy medal na pierwszych mistrzostwach świata w 1974 w Hawanie po przegranej w półfinale z Olegiem Korotajewem z ZSRR przez techniczny nokaut w 3. rundzie[2]. Na igrzyskach panamerykańskich w 1975 w Meksyku zdobył srebrny medal w tej kategorii, przegrywając w finale z Orestesem Pedroso z Kuby[3].
Zdobył złoty medal w wadze półciężkiej na letnich igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu, wygrywając z półfinale z Januszem Gortatem i w finale z Sixto Sorią z Kuby[1]. Jego młodszy brat Michael zdobył na tych samych igrzyskach złoty medal w wadze średniej (do 75 kg).
Kariera zawodowa [edytuj]
Po igrzyskach przeszedł na zawodowstwo. Pierwszą walkę stoczył w 1977. Po wygraniu pierwszych 5 walk z mało znanymi oponentami zremisował ze Scottem LeDoux.
13 lutego 1978 w hotelu Las Vegas Hilton w Las Vegas Spinks zmierzył się o tytuł zawodowego mistrza świata wagi ciężkiej z broniącym tytułu Muhammadem Alim. Niepodziewanie wygrał na punkty po 15 rundach. Ponieważ wybrał rewanżową walkę z Alim zamiast zmierzyć się z Kenem Nortonem, Spinks został pozbawiony tytułu przez organizację WBC i pozostał mistrzem WBA. Kolejnym uniwersalnym mistrzem wagi ciężkiej został dopiero Mike Tyson.
W rewanżu 15 września 1978 w Louisiana Superdome w Nowym Orleanie Ali odzyskał tytuł, również po wygranej na punkty w 15 rundach. Spinks niespodziewanie przegrał następną walkę z Gerriem Goetzee przez techniczny nokaut w 1. rundzie 24 czerwca 1979 w Monte Carlo. Później walczył ze zmiennym szczęściem, wygrywając m.in. z Alfredo Evangelistą przez nokaut w 5. rundzie. 12 czerwca 1981 w Detroit zmierzył się w walce o pas mistrza wagi ciężkiej WBC z Larrym Holmesem, ale przegrał przez techniczny nokaut w 3. rundzie.
Po tej walce Spinks przeniósł się do kategorii junior ciężkiej. Wygrał m.in. z Jesse Burnettem i przegrał z Carlosem De Leonem. 22 marca 1986 w Reno przegrał w walce o tytuł mistrza świata wagi junior ciężkiej organizacji WBA z Dwightem Muhammadem Qawi przez techniczny nokaut w 6. rundzie. Później Spinks nie walczył już o tytuł, kontynuując karierę aż do 1996.
Po zakończeniu kariery [edytuj]
Spinks w trakcie kariery bokserskiej próbował sił we wrestlingu, zdobywając nawet tytuł organizacji Frontier Martial-Arts Wrestling. Później imał się różnych zajęć. Przez jakiś czas był bezdomny[1]. Osiedlił się w Columbus w stanie Nebraska, gdzie pracował dla YMCA[4].
Jego brat Michael Spinks był m.in. zawodowym mistrzem świata wagi ciężkiej, a syn Cory Spinks mistrzem świata w wagach półśredniej i junior średniej w latach 2006-2008.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Leon Spinks (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-09-16].
- ↑ 1.World Championships - Havana, Cuba - August 17-30 1974 (ang.). Amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2012-09-16].
- ↑ 7.Panamerican Games - Ciudad Mexico, Mexico - October 12-26 1975 (ang.). Amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2012-09-16].
- ↑ Stan Grossfeld. Leon Spinks is down, not out. „Boston Globe”, 2005-12-25 (ang.). [dostęp 2012-09-16].
Bibliografia [edytuj]
- Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Leon Spinks (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-09-16].
- Wykaz walk zawodowych Spinksa (ang.). boxrec.com. [dostęp 2012-09-16].
