Abram Słucki

Abram Słucki, ros. Абрам Аронович Слуцкий (ur. 1898, zm. w grudniu 1938), komisarz bezpieczeństwa państwowego II rangi, funkcjonariusz organów bezpieczeństwa i wywiadu radzieckiego, m.in. naczelnik (szef) Wydziału Zagranicznego (INO) Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego (GUGB) przy Ludowym Komisariacie Spraw Wewnętrznych (NKWD).

Aktywny uczestnik Rewolucji październikowej i wojny domowej. Pracę w organach bezpieczeństwa rozpoczął w 1920 roku, wstępując do CzeKa, pierwszego radzieckiego organu bezpieczeństwa, zajmującego się także wywiadem i kontrwywiadem. W 1929 służył na wyższym stanowisku w Wydziale Ekonomicznym w Zjednoczonym Państwowym Zarządzie Politycznym, następcy Czeki. W 1931 rozpoczął pracę w Wydziale Zagranicznym (INO) OGPU, często wyjeżdżał za granicę m.in. do Niemiec, Francji i Hiszpanii, gdzie brał aktywny udział w trwającej tam wojnie domowej. W 1936 Słucki zastąpił na stanowisku naczelnika (szefa) Wydziału Zagranicznego (INO) Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego (GUGB) przy Ludowym Komisariacie Spraw Wewnętrznych (NKWD) Artura Artuzowa, posiadał już rangę Komisarza Bezpieczeństwa Państwowego II rangi. Słucki w grudniu 1938 został zaproszony do gabinetu zastępcy ówczesnego szefa NKWD Nikołaja Jeżowa, Michaiła Frinowskiego, potem wyniesiono jego ciało, oświadczając, że zmarł na zawał serca. Prawdopodobnie został otruty kwasem cyjanowodorowym. Jego miejsce naczelnika INO zajął, na bardzo krótko, Zelman Pasow, który jak jego następca Siergiej Szpigelglas, też miał paść ofiarą czystek stalinowskich, które dotknęły Armię Czerwoną, Główny Zarząd Wywiadu i wreszcie samo NKWD.