Władimir Kriuczkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władimir Kriuczkow
RIAN archive 418053 4th USSR People's Deputies Congress.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 lutego 1924
Carycyn
Data i miejsce śmierci 23 listopada 2007
Moskwa
Przewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego Związku Radzieckiego
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego

Władimir Kriuczkow, ros. Владимир Александрович Крючков (ur. 29 lutego 1924 w Carycynie, zm. 23 listopada 2007 w Moskwie) – generał armii, polityk radziecki, wysoki rangą funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych KGB ZSRR, m.in. w latach 1974-1988 roku Naczelnik I Zarządu Głównego KGB (wywiad zagraniczny), następnie w latach 1988-1991 Przewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR.

W czasie II wojny światowej do 1943 pracował w zakładach zbrojeniowych, następnie przez rok kierował organizacją młodzieżową w wydziale budowlano-montażowym, a przez kolejny był pierwszym sekretarzem komitetu rejonowego Komsomołu w Wołgogradzie.

Od 1946 do 1947 pracował jako śledczy w prokuraturze rejonowej, następnie - do 1950 - był prokuratorem wydziału śledczego Wołgogradzkiej Prokuratury Okręgowej.

W 1949 ukończył Wszechzwiązkowy Zaoczny Instytut Prawa.

Do 1951 był prokuratorem rejonowym w Wołgogradzie, następnie do 1954 studiował w Wyższej Szkole Dyplomatycznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRR.

W latach 1954 - 1959 był dyplomatą na Węgrzech. Po powrocie do ZSRR do 1967 był pracownikiem partyjnym - referentem, kierownikiem sektora, pomocnikiem sekretarza KC KPZR.

Od 1967 do 1971 był zastępcą Przewodniczącego KGB, szefem sekretariatu KGB; następnie do 1974 - pierwszym zastępcą szefa I Zarządu Głównego KGB (wywiadu).

Od 1974 do 1988 kierował wywiadem zagranicznym; od 1978 był jednocześnie zastępcą przewodniczącego KGB. Od 1986 był członkiem KC KPZR.

Od 1988 do 1991 kierował KGB; od 1989 do 1991 był członkiem Biura Politycznego KC KPZR.

W związku z wydarzeniami sierpniowymi 1991 był aresztowany i osadzony w więzieniu "Matrosskaja tiszina". Później amnestionowany. Zmarł 23 listopada 2007 roku jako emerytowany generał armii.

Nagrodzony:


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]