Andrzej Bogucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej Bogucki
Andrzej Bogucki.png
Andrzej Bogucki w programie "...a Banda śmieje się" w teatrze "Banda", 1931
Imię i nazwisko Andrzej Bogucki
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1904
Polska Warszawa, Polska
Pochodzenie  Polska
Data i miejsce śmierci 29 lipca 1978
Polska Warszawa, Polska
Instrument wokal
Gatunek muzyka rozrywkowa
Zawód aktor, piosenkarz
Aktywność 1931-1978
Zespół
Chór Czejanda
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Nagrobek Andrzeja Boguckiego, Cmentarz Powązkowski w Warszawie.

Andrzej Bogucki (ur. 11 listopada 1904 w Warszawie, zm. 29 lipca 1978 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, śpiewak operetkowy, piosenkarz.

Był uczniem Gimnazjum Reja w Warszawie. Ukończył Szkołę Podchorążych w Grudziądzu. Był zawodowym oficerem kawalerii (z woli swojego ojca), służył w 7 Pułku Ułanów w Mińsku Mazowieckim. Jednakże z powodów zdrowotnych zakończył służbę w 1929 roku. Od tego czasu poświęcił się aktorstwu.

Związany z Warszawą, choć był też aktorem teatrów innych miast. Od roku 1947 do końca życia mieszkał w stolicy. Mieszkał na osiedlu Mariensztat. Pracował do swych ostatnich dni.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kw. 14-IV-22/24)[1].

Kariera aktorska[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny o głęboko zakorzenionych tradycjach aktorskich Rapackich i Leszczyńskich. Jego ojciec, Stanisław Bogucki był barytonem Opery Warszawskiej. Zarówno ze sceną, jak i z filmem związany był od dzieciństwa. Jego matką była Róża Rapacka, córka Wincentego Rapackiego.

Film[edytuj | edytuj kod]

W filmie zadebiutował rolą dziecka w Tajemnicach Alei Ujazdowskich (Tajemnice Warszawy).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Teatr[edytuj | edytuj kod]

Oficjalny debiut teatralny aktora przypadł na dzień 30 kwietnia 1930 roku. Początkowo Bogucki związany był z warszawskim Teatrem Polskim (1930-1933), następnie z Teatrem Nowej Komedii (1933-1934), Redutą i Teatrem Ateneum w Warszawie. Potem współpracował z teatrami krakowskimi i łódzkimi.

Po wojnie był kolejno aktorem następujących teatrów:

  • Teatr Wojska Polskiego w Łodzi (1945-1947)

oraz warszawskich:

Gościnnie występował w Teatrze Małym i Teatrze Rozmaitości.

Często pojawiał się w komediach muzycznych i operetkach. Grał też role dramatyczne.

Spektakle teatralne[edytuj | edytuj kod]

Role

  • 1937Ludzie na krze (reż. Stanisława Perzanowska)
  • 1945 – Barykady Warszawy jako Gość I, Hrabia, Młody Dyplomata (reż. Dobiesław Damięcki, Jan Kreczmar, Leonia Jabłonkówna, Jacek Woszczerowicz)
  • 1945, 1946Pan Jowialski jako Ludmir (reż. Henryk Szletyński)
  • 1946 – Świerszcz za kominem jako Głos autora (reż. Stanisław Daczyński)
  • 1946 – Zemsta jako Papkin (reż. Jerzy Leszczyński)
  • 1946 – Pan Damazy jako Genio (reż. Aleksander Zelwerowicz)
  • 1947 – Ożenek jako Koczkariew (reż. H. Szletyński)
  • 1947 – Śluby panieńskie jako Gustaw (reż. S. Daczyński)
  • 1947 – Wesele Figara jako Hrabia Almawiwa (reż. S. Daczyński)
  • 1947 – Rewizor jako Iwan Kuźmicz Szpiekin (reż. S. Perzanowska)
  • 1948Słomkowy kapelusz jako Rentier Fadinard (reż. S. Perzanowska)
  • 1948 – Porwanie Sabinek jako Emil (reż. S. Perzanowska)
  • 1948 – Dom otwarty jako Alfons Fikalski (reż. S. Perzanowska)
  • 1949Zemsta nietoperza jako Frank (reż. S. Perzanowska)
  • 1949 – Aurora jako Jej Mąż (reż. Irena Babel)
  • 1949 – Mąż przeznaczenia (reż. I. Babel)
  • 1949 – Maszeńka jako Leonaid Borysowicz (reż. Janusz Warnecki)
  • 1950 – Sprytna wdówka jako Milord Runbif (reż. Józef Wyszomirski)
  • 1951Próba sił jako Dr Zdzisław Grodecki (reż. Aleksander Bardini)
  • 1951 – Mądremu biada jako Anton Zagoriecki (reż. Bronisław Dąbrowski)
  • 1952Ożenek jako Koczkariew (reż. B. Dąbrowski)
  • 1952 – Lalka jako Kazimierz Starski (reż. B. Dąbrowski)
  • 1953 – Śluby panieńskie jako Gustaw (reż. Maria Wiercińska)
  • 1954 – Lubow Jarowaja jako Arkadiusz Jelisatow (reż. B. Dąbrowski)
  • 1954 – Legenda o miłości jako Astrolog (reż. Jerzy Rakowiecki)
  • 1954 – Dombey i syn jako Carker (reż. S. Daczyński)
  • 1956 – Ostatnia noc jako Gisquet (reż. Stanisław Bugajski)
  • 1957Teoria Einsteina jako Profesor fizyki teoretycznej (reż. S. Bugajski)
  • 1957 – Skiz jako Tolo (reż. Władysław Sheybal)
  • 1958Popas Króla Jegomości jako Desportes (reż. Wiktor Biegański)
  • 1958 – Frantik, skarb i piraci jako Goliat Huragan (reż. Zbigniew Stok)
  • 1959 – Sędzia w potrzasku jako Sędzia Wyduś (reż. Emil Chaberski)
  • 1959 – Dwaj panowie z Werony jako Książę Mediolański (reż. Tadeusz Cygler)
  • 1960Złote ręce jako Ojciec Gwardian (reż. Stanisław Bugajski)
  • 1960 – Klub kawalerów jako Nieśmiałowski (reż. Józef Słotwiński)
  • 1960 – Pan Jowialski jako Janusz (reż. E. Chaberski)
  • 1962Żeglarz jako Rektor (reż. J. Słotwiński)
  • 1962 – Czy to jest miłość? jako Wacław (reż. Irena Grywińska-Adwentowicz)
  • 1962 – Miecz Damoklesa jako Aptekarz (reż. E. Chaberski)
  • 1962 – Niepokój przed podróżą jako Rudolf (reż. Andrzej Szafiański)
  • 1963Tymon Ateńczyk jako Flawiusz (reż. Tadeusz Byrski)
  • 1963 – Dyplomaci jako Łazański (reż. Jadwiga Chojnacka)
  • 1963 – Iwanow jako Matwiej Szabelski (reż. Andrzej Ziębiński)
  • 1964Róża jako Pan II (reż. I. Babel)
  • 1964 – W gołębniku jako Ignacy (reż. Jan Kulczyński)
  • 1965Ondyna jako August (reż. Ireneusz Kanicki)
  • 1966Pruski mur jako Ksiądz (reż. I. Kanicki)
  • 1966 – Don Juan jako Profesor (reż. I. Kanicki)
  • 1966 – Śluby panieńskie jako Radost (reż. I. Kanicki)
  • 1967Dziś do ciebie przyjść nie mogę (reż. I. Kanicki)
  • 1967 – Mirandolina jako Markiz di Forlipopoli (reż. Tadeusz Aleksandrowicz)
  • 1969 – Śluby panieńskie jako Radost (reż. Władysław Krasnowiecki)
  • 1970 – Kordian jako Ksiądz (reż. Adam Hanuszkiewicz)
  • 1970 – Norwid (reż. A. Hanuszkiewicz)
  • 1972Proces jako Oskarżony (reż. A. Hanuszkiewicz)
  • 1972 – Lorenzaccio jako Niccolini (reż. Tadeusz Minc)
  • 1973Zabawa w koty jako Wiktor Czermelenyi (reż. Jan Machulski)
  • 1973 – Kartoteka jako Ojciec (reż. T. Minc)
  • 1974Jezioro Bodeńskie jako Internowany (reż. A. Hanuszkiewicz)
  • 1975 – Pluskwa jako Reporter (reż. Konrad Swinarski)
  • 1978 – Aptekarz jako Sempronio (reż. Halina Dzieduszycka)

Opracowanie wokalne piosenek

  • 1958 – Królowa przedmieścia (reż. Zbigniew Koczanowicz)

Występy w telewizji[edytuj | edytuj kod]

Role w Teatrze Telewizji[edytuj | edytuj kod]

  • 1955Wesele jako Pan Młody
  • 1962 – Romantyczni
  • 1963 – Taniec księżniczki jako Ryszard
  • 1963 – Syn marnotrawny jako Szlachcic
  • 1963 – Pan Benet
  • 1964 – Don Juan, czyli Kamienny gość
  • 1965 – Skąpiec
  • 1966 – Szwejk na tyłach
  • 1966 – Katarynka jako Radca
  • 1969 – Mieszczanin szlachcicem jako Nauczyciel muzyki
  • 1970 – Dziewczęta z Nowolipek
  • 1972 – Zabezpieczenie macierzyństwa jako Adwokat Kasprzak
  • 1972 – Elektra (aut. Giraudoux) jako Prezes
  • 1973 – Norwid
  • 1974 – Twarz pokerzysty jako Bednarczyk
  • 1975 – Emancypantki jako Mielnicki
  • 1976 – Jedenaste przykazanie jako Króliczek
  • 1977Dyplomaci i sztabowcy w Przed burzą jako Kennedy
  • 1978 – Filomena Marturano jako Nocella

Role w serialach i filmach telewizyjnych[edytuj | edytuj kod]

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Jako piosenkarz zadebiutował w roku 1931 w teatrzyku "Banda", w którym występował do 1932 roku. Miał bardzo charakterystyczny głos. To właśnie działalność piosenkarska przyniosła mu największą popularność.

Po 1945 roku przez wiele lat występował wraz z Chórem Czejanda, z którym nagrał wiele utworów. Spopularyzował znaną piosenkę Czerwony autobus, a także piosenki o stolicy: Jak przygoda, to tylko w Warszawie, Warszawska piosenka, A tu jest Warszawa.

Wylansował też wiele przebojów lirycznych w radiu, takich jak: Czy ty wiesz, moja mała, Mnie się żadna tak nie podoba jak ty, Jest jedna jedyna, A mnie jest szkoda lata, Dorotka.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Solo[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2055)
  • Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2088)
  • 1980 Andrzej Bogucki: Titina... (LP, Muza SX-1943)

Składanki[edytuj | edytuj kod]

  • A. Bogucki / ? (SP, Muza_-2313)
  • Piosenki z filmu "Przygoda na Mariensztacie" (SP, Muza_-2287)
  • Chór Czejanda (SP, Muza_-2067)
  • Andrzej Bogucki / Janina Godlewska (SP, Muza_-2056)
  • Andrzej Bogucki / Marta Mirska (SP, Muza_-2156)
  • Chór Czejanda / Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2054)
  • Mieczysław Fogg / Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2087)
  • Andrzej Bogucki / Marta Mirska (SP, Muza_-2155)
  • Tuwim – Wiersze (SP, Tonpress SM-391)
  • I. Sobieszczańska / Andrzej Bogucki (Pocztówka, PWP Ruch R-0182-II)
  • Andrzej Bogucki / dzieci (Pocztówka, PWP Ruch R-0195-II)
  • 1977 Warszawo, ty moja Warszawo – Mój Warszawski dzień (LP, Muza SX-1518)
  • 1978 Od Momusa do Ali-Baby (LP, Muza SX-1702)
  • 1980 Banda (Pocztówka, Tonpress R-0832-II)
  • 1983 Tych lat nie odda nikt – Kazimierz Winkler i jego piosenki (LP, Pronit SX-1945)
  • Wspomnień czar. Cz.1 – Miłość ci wszystko wybaczy (CD)

Inne płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Czerwony Kapturek (EP, Muza N-0183) jako Gajowy
  • Artyści Scen Warszawskich: Muchy króla Apsika (EP, Muza N-0504) jako Lord kanclerz
  • PinokioBajka muzyczna (reżyseriaWiesław Opałek, LP, Muza SX-1453) jako Narrator
  • 1973 Czarodziejski Młyn (reż. Ludwik René, LP, Muza SXL-0730
  • 1977 Chatka z piernika (EP, Muza SN-0771/2) jako Narrator
  • 1978 Tomcio Paluch (reż. W. Opałek, LP, Muza SX-1641) jako Narrator
  • Zabawa w podróż (bajka muzyczna, LP, Muza L-0515)

Najpopularniejsze piosenki[edytuj | edytuj kod]

Udział w muzycznych programach telewizyjnych[edytuj | edytuj kod]

  • Zaśpiewajmy to jeszcze raz
  • Co nam zostało z tych lat

Inna działalność[edytuj | edytuj kod]

Kabaret i rewia[edytuj | edytuj kod]

Występował z powodzeniem w warszawskich kabaretach "Wielka Rewia" i "Małe Qui Pro Quo".

  • 1931 – ...a Banda śmieje się, teatr "Banda"
  • 1934 – To lubią kobiety, "Teatr na Kredytowej"
  • 1935 – Przygoda w grand Hotelu, "Wielka Rewia"
  • 1935 – Księżniczka czardasza
  • 1936 – Podwójna buchalteria, Teatr Letni w Warszawie
  • 1936 – Duby smalone, "Teatr na 13 rzędów"
  • 1937 – Na pięterku, "Małe Qui Pro Quo"

Praca w Radiu[edytuj | edytuj kod]

Był długoletnim pracownikiem Polskiego Radia. Przez wiele lat prowadził w nim audycje dla dzieci, m.in. Zabawa przy muzyce oraz Śpiewany piosenki, ucząc dzieci śpiewania piosenek.

Współpracował z radiowym Teatrem Wyobraźni (jako prezenter, piosenkarz i recytator, a także – popularyzator muzyki i literatury), a także z teatrzykiem Eterek.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

Pamięć o Andrzeju Boguckim[edytuj | edytuj kod]

Jest wiele piosenek wykonywanych niegdyś przez Boguckiego, które są wciąż znane i wykonywane. Niektóre z nich wykorzystano w polskich filmach już po śmierci piosenkarza.

Piosenki śpiewane przez Boguckiego można usłyszeć również m.in. w wykonaniu takich artystów, jak: Andrzej Dąbrowski, Robert Janowski, Jan Kobuszewski, Bohdan Łazuka, Jerzy Połomski, Irena Santor, Krzysztof Tyniec, Marianna Wróblewska oraz Zespół Pieśni i Tańca "Mazowsze".

Przypisy

  1. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Bogucki Andrzej, s. 21.
  • Zbigniew Adrjański: Kalejdoskop estradowy : leksykon polskiej rozrywki 1944-1989 : artyści, twórcy, osobistości. Warszawa: Bellona, 2002. ISBN 83-11-09191-9.
  • Ludwik Sempoliński: Wielcy artyści małych scen. Warszawa: Czytelnik, 1977.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]