Antonio José de Sucre
 |
Ten artykuł od 2011-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Antonio José de Sucre | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 3 lutego 1795 Cumaná,  Wenezuela |
| Data i miejsce śmierci | 4 czerwca 1830 Pasto,  Kolumbia |
| Prezydent Boliwii | |
| Okres urzędowania | od 29 grudnia 1825 do 18 kwietnia 1828 |
| Poprzednik | Simón Bolívar |
| Następca | José María Pérez de Urdininea |
| Prezydent Peru | |
| Okres urzędowania | od 23 czerwca 1823 do 17 lipca 1823 |
| Poprzednik | José de la Riva Agüero |
| Następca | José Bernardo de Tagle |
Antonio José de Sucre y de Alda (ur. 3 lutego 1795, zm. 4 czerwca 1830) – generał boliwijski pochodzenia wenezuelskiego, uczestnik walk z Hiszpanami o wolność Ameryki Południowej. Był bliskim przyjacielem Simóna Bolívara, walczył pod jego rozkazami od 1813. 24 maja 1822 pokonał wojska hiszpańskie pod Pichincha, dzięki czemu został wyzwolony Ekwador. W 1824 stoczył zwycięskie bitwy na równinie Junin i pod Ayacucho, na skutek czego zostało wyzwolone Peru i co przesądziło o niepodległości państw Ameryki Południowej i wycofaniu Hiszpanów z tego kontynentu. W latach 1826–1828 był prezydentem Boliwii (Górnego Peru), którą wyzwolił rok wcześniej. Był przeciwnikiem włączenia tego kraju do Peru. W 1828 ustąpił ze stanowiska i wyjechał do Ekwadoru. Zginął na skutek zamachu przeprowadzonego w górach Berruecos.
