Arjen Robben

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Arjen Robben
Arjen Robben travel.jpg
Imię i nazwisko Arjen Robben
Data i miejsce
urodzenia		 23 stycznia 1984
Bedum, Holandia
Pozycja pomocnik
napastnik
Wzrost 181 cm
Masa ciała 75 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Bayern Monachium
Numer 10
Kariera seniorska1
Lata Klub M (G)
2000–2002
2002–2004
2004–2007
2007–2009
2009–		 FC Groningen
PSV
Chelsea
Real Madryt
Bayern Monachium		 46 (8)
56 (17)
67 (15)
50 (11)
48 (33)
Reprezentacja narodowa2
Lata Reprezentacja
2003–  Holandia 53 (15)
1 Mecze i gole w lidze aktualne na 28 stycznia 2012.
2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 6 października 2011.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Arjen Robben w barwach Realu Madryt

Arjen Robben (ur. 23 stycznia 1984 w Bedum) – holenderski piłkarz grający na pozycji ofensywnego pomocnika lub napastnika w Bayernie Monachium. Wicemistrz świata z 2010 roku.

[edytuj] Kariera klubowa

Początkowo występował w FC Groningen. 3 grudnia 2000 roku zadebiutował w Eredivisie w zremisowanym 1:1 meczu z RKC Waalwijk[1]. Pierwszego gola strzelił 11 marca 2001 w spotkaniu z Ajaksem Amsterdam[2]. W sezonach 2000/2001 i 2001/2002 regularnie występował w pierwszym zespole Groningen. W 2002 roku przeszedł do PSV, w którym szybko wywalczył miejsce w podstawowym składzie. W sezonie 2002/2003 w rozgrywkach holenderskiej ekstraklasy zdobył 12 bramek, przyczyniając się do zdobycia mistrzostwa kraju. Ponadto w 2003 roku wraz z PSV wywalczył Superpuchar Holandii (w meczu z Utrechtem strzelił jednego z trzech goli dla swojego zespołu)[3]. Podczas gry w PSV wykryto u niego raka jądra, którego później udało mu się wyleczyć[4].

Latem 2004 roku za 12 milionów funtów przeszedł do Chelsea[5]. W Premier League zadebiutował 23 października w wygranym 4:0 meczu z Blackburn. Pierwszego gola dla Chelsea strzelił 2 listopada w spotkaniu Ligi Mistrzów z CSKA Moskwa, zapewniając swojemu zespołowi zwycięstwo 1:0[6]. W latach 2004–2007 regularnie występował w londyńskiej drużynie, wraz z nią wywalczył m.in. dwukrotnie mistrzostwo Anglii (2005, 2006)[7]. Ponadto w 2005 roku zdobył nagrodę Bravo Award[8]. W sierpniu 2007 roku został zawodnikiem Realu Madryt[9]. Przez następne dwa lata regularnie występował w jego barwach w rozgrywkach Primera División. Wraz z madryckim klubem zdobył mistrzostwo kraju (2008) oraz Superpuchar Hiszpanii (2008).

Latem 2009 roku przeszedł do Bayernu Monachium[10]. W nowym zespole zadebiutował 29 sierpnia w meczu z VfL Wolfsburg, w którym strzelił dwa gole i przyczynił się do zwycięstwa 3:0[11]. W sezonie 2009/2010 wraz z Bayernem dotarł do finału Ligi Mistrzów – zagrał w nim przez pełne 90 minut, zaś niemiecki klub przegrał 0:2 z Interem Mediolan[12]. Ponadto w 2010 roku z bawarskim zespołem został mistrzem Niemiec, zdobył puchar kraju (w finałowym spotkaniu z Werderem Brema strzelił jedną z czterech bramek[13]) oraz Superpuchar Niemiec.

[edytuj] Kariera reprezentacyjna

W 2001 roku wraz z reprezentacją do lat 20 uczestniczył w mistrzostwach świata w Argentynie. W turnieju tym był podstawowym zawodnikiem – zagrał w trzech meczach grupowych, zaś Holendrzy nie wywalczyli awansu do fazy pucharowej[14]. W kadrze seniorskiej zadebiutował 30 kwietnia 2003 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Portugalią[15]. Pierwszego gola strzelił 11 października w spotkaniu z Mołdawią, przyczyniając się do zwycięstwa 5:0[15]. W 2004 roku wystąpił w mistrzostwach Europy w Portugalii. Zagrał w czterech meczach, a w serii rzutów karnych ćwierćfinałowego meczu ze Szwecją strzelił decydującego o zwycięstwie Holendrów gola[16].

W 2006 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Niemczech. W turnieju tym zagrał w trzech meczach, a w grupowym spotkaniu z Serbią i Czarnogórą zdobył gola, zapewniając swojej reprezentacji zwycięstwo 1:0[14]. W 2008 roku uczestniczył w mistrzostwach Europy w Austrii i Szwajcarii – wystąpił w dwóch spotkaniach, a w pojedynku z Francją zdobył bramkę, przyczyniając się do wygranej 4:1[17]. W 2010 roku był podstawowym zawodnikiem reprezentacji w mistrzostwach świata w RPA, w których Holendrzy zajęli drugie miejsce. W afrykańskim turnieju Robben zagrał w pięciu meczach (m.in. w przegranym 0:1 finale z Hiszpanią) i strzelił dwa gole – w spotkaniu 1/8 finału ze Słowacją oraz w półfinałowym pojedynku z Urugwajem[14].

[edytuj] Sukcesy

[edytuj] PSV

[edytuj] Chelsea

[edytuj] Real Madryt

[edytuj] Bayern Monachium

[edytuj] Indywidualne

Przypisy

  1. ↑ RKC Waalwijk 0-0 FC Groningen (niderl.). vi.nl. [dostęp 6 października 2011].
  2. ↑ FC Groningen 3-3 Ajax (niderl.). vi.nl. [dostęp 6 października 2011].
  3. ↑ Super Cup (niderl.). home.planet.nl. [dostęp 6 października 2011].
  4. ↑ Robben reveals his cancer scare (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 października 2011].
  5. ↑ Chelsea sign Robben (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 października 2011].
  6. ↑ CSKA Moscow 0-1 Chelsea (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 października 2011].
  7. ↑ Arjen Robben (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 6 października 2011].
  8. ↑ The "Bravo" Award (ang.). rsssf.com. [dostęp 6 października 2011].
  9. ↑ Heinze & Robben seal Real switch (ang.). newsimg.bbc.co.uk. [dostęp 6 października 2011].
  10. ↑ Real cash in on Dutch duo (ang.). skysports.com. [dostęp 6 października 2011].
  11. ↑ FC Bayern München 3:0 (1:0) VfL Wolfsburg (niem.). fussballdaten.de. [dostęp 6 października 2011].
  12. ↑ UEFA Champions League 2009-10 (ang.). rsssf.com. [dostęp 6 października 2011].
  13. ↑ Erneute Bayern-Party in Berlin (niem.). kicker.de. [dostęp 6 października 2011].
  14. ↑ 14,0 14,1 14,2 Arjen ROBBEN (ang.). fifa.com. [dostęp 6 października 2011].
  15. ↑ 15,0 15,1 Arjen Robben - International Appearances (ang.). rsssf.com. [dostęp 6 października 2011].
  16. ↑ Dutch delight in shoot-out (ang.). uefa.com. [dostęp 6 października 2011].
  17. ↑ Dominant Dutch progress in style (ang.). uefa.com. [dostęp 6 października 2011].
  18. ↑ Netherlands - Player of the Year and Other Awards (ang.). rsssf.com. [dostęp 8 października 2011].

[edytuj] Źródła

p • d • e
Bayern Monachium – skład na sezon 2011/2012

1 Neuer • 2 Breno • 5 Van Buyten • 7 Ribéry • 9 Petersen • 10 Robben • 11 Olić • 13 Rafinha • 14 Usami • 17 Boateng • 21 Lahm (k) • 22 Butt • 23 Pranjić • 24 Riedmüller • 25 Müller • 26 Contento • 27 Alaba • 28 Badstuber • 30 Gustavo • 31 Schweinsteiger • 32 Sattelmaier • 33 Gómez • 39 Kroos • 44 Tymoszczuk • trener: Heynckes

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Arjen_Robben&oldid=29647919”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach