Wayne Rooney

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wayne Rooney
W Rooney.jpg
Imię i nazwisko Wayne Mark Rooney
Data i miejsce
urodzenia
24 października 1985
Liverpool, Anglia
Pseudonim Roo/Wazza
Pozycja napastnik
Wzrost 178 cm[1]
Masa ciała 78 kg[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Manchester United
Numer 10
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2002–2004
2004–
Everton
Manchester United
67 (15)
310 (159)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2003–  Anglia 94 ( 40 )
  1. Mecze i gole w lidze akt. 30 sierpnia 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 30 maja 2014.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Wayne Rooney w Wikicytatach Wayne Rooney w Wikicytatach

Wayne Mark Rooney (wym. [ˈɹuːni][2]; ur. 24 października 1985 w Liverpoolu) – angielski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Manchesterze United i reprezentacji Anglii.

Rooney karierę piłkarską rozpoczął w Evertonie, do którego szkółki piłkarskiej przeszedł w wieku 10 lat. W roku 2002 zadebiutował w pierwszej drużynie tego klubu i stał się najmłodszym strzelcem bramki w Premier League. Szybko stał się podstawowym zawodnikiem swojego klubu i spędził w nim dwa sezony. Przed sezonem 2004/2005 za kwotę 25,6 milionów funtów przeszedł do Manchesteru United, gdzie cztery razy został mistrzem kraju, dwukrotnie zdobył Puchar Ligi oraz puchar Ligi Mistrzów.

W reprezentacji Anglii zadebiutował w roku 2003. Wraz z nią wystąpił na Euro 2004, gdzie był najmłodszym zdobywcą bramki oraz zagrał w Mistrzostwach Świata w 2006 roku, Mistrzostwach Świata 2010, Euro 2012 i Mistrzostwach Świata 2014. W sezonie 2014/2015 został kapitanem Manchesteru United. Pod koniec sierpnia Roy Hodgson mianował Rooneya kapitanem reprezentacji Anglii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Rooney karierę piłkarską rozpoczynał w szkółce Evertonu. W roku 2002 został włączony do pierwszej jedenastki. Pierwszy raz opinii publicznej pokazał się 19 października strzelając bramkę w meczu z Arsenalem na Goodison Park dającą jego zespołowi zwycięstwo 2:1, które zakończyło passę Arsenalu 30 meczów bez porażki. Zdobywając to trafienie stał się w tamtym czasie najmłodszym strzelcem gola w historii Premier League, miał wtedy 16 lat i 361 dni. Później jego rekord poprawił James Milner, a obecnie rekordzistą jest kolejny piłkarz Evertonu, James Vaughan.

W reprezentacji Anglii Rooney zadebiutował 12 lutego 2003 roku w meczu przeciwko Australii mając 17 lat i 111 dni, co również w tamtym czasie było rekordem. Teraz najmłodszym reprezentantem Anglii w historii jest Theo Walcott, zawodnik Arsenalu.

Rooney wystąpił na Euro 2004 rozgrywanym na boiskach Portugalii. W tym turnieju zdobył cztery gole, po dwa strzelając Szwajcarii i Chorwacji. Te bramki zapewniły mu tytuł wicekróla strzelców imprezy, zaraz za Milanem Barošem.

Po Mistrzostwach Europy o Rooneya starania rozpoczęły Newcastle United i Manchester United. Transfer do pierwszego z klubów był już blisko finalizacji, jednak ostatecznie, na godziny przed zakończeniem okna transferowego, podpisał on kontrakt z Manchesterem. Klub z Old Trafford zapłacił za niego 27 milionów funtów, co jest najwyższą kwotą kiedykolwiek wydaną na nastoletniego piłkarza na świecie, a także siódmym najwyższym transferem w historii Manchesteru United. Więcej zapłacono tylko za Dimitara Berbatowa, Rio Ferdinanda, Juana Matę, Luke'a Shawa, Andera Herrere i Angela Di Marie

Na Euro 2004 piłkarz nabawił się kontuzji, która wykluczyła go z gry na miesiąc. W meczu Ligi Mistrzów przeciwko Fenerbahçe SK zaliczył hat-tricka i asystę.

W swoich dwóch pierwszych sezonach w Manchesterze, Rooney był ustawiany przez Alexa Fergusona na pozycji cofniętego napastnika, grającego za plecami Ruuda van Nistelrooya. Pierwszym sukcesem Rooneya było zwycięstwo w Pucharze Ligi w 2006 roku. W finale jego klub pokonał Wigan Athletic 4:0, a on sam został wybrany zawodnikiem meczu.

Pod koniec sezonu 2005/2006 w przegranym 0:3 meczu z Chelsea Rooney nabawił się kontuzji śródstopia, która miała go najprawdopodobniej wykluczyć z udziału w Mistrzostwach Świata rozgrywanych w Niemczech, jednak rehabilitacja umożliwiła mu udział w tej imprezie. Na tym turnieju nie strzelił żadnej bramki, a w ćwierćfinałowym meczu przeciwko Portugalii został usunięty z boiska za kopnięcie w krocze Ricardo Carvalho.

Czerwona kartka, jaką otrzymał w tamtym meczu wywołała sporo kontrowersji. Jak zarejestrowały kamery telewizyjne, mocno do pokazania kartonika przyczynił się kolega klubowy Cristiano Ronaldo. To właśnie za jego gorącymi namowami arbiter wyrzucił z boiska Rooneya. Po Mundialu obaj panowie podali sobie jednak ręce.

Po sprzedaży van Nistelrooya do Realu Madryt na Rooneyu zaczęła spoczywać większa odpowiedzialność za zdobywanie bramek. W inaugurującym meczu sezonu 2006/2007 przeciwko Fulham dwukrotnie trafił do siatki, jednak później, po trzymeczowym zawieszeniu za czerwoną kartkę w przedsezonowym sparingu z FC Porto, długo nie umiał znaleźć drogi do bramki, pozostając bez gola w 10 kolejnych meczach. Przełamał się w pojedynku z Boltonem, w którym strzelił 3 gole.

Jego klub zdobył mistrzostwo Anglii. Rooney sezon zakończył z 55 meczami we wszystkich rozgrywkach, w których strzelił 23 gole i zaliczył 16 asyst.

W sezonie 2007/2008 jego głównym zadaniem było rozgrywanie piłki i dogrywanie jej partnerom. Ostatecznie we wszystkich rozgrywkach łącznie zdobył 18 bramek. Manchester United został drugi raz z rzędu mistrzem kraju, a Rooney po raz pierwszy w swojej karierze wygrał Ligę Mistrzów. W finale Manchester pokonał Chelsea po rzutach karnych.

W sezonie 2008/2009 Manchester United po raz 3 z rzędu zdobył mistrzostwo kraju, a Rooney strzelił 12 bramek i z zespołem doszedł do finału Ligi Mistrzów, gdzie Manchester United przegrał z FC Barcelona.

W sezon 2009/2010 był dla Wayne'a jednym z najlepszych w karierze. Po odejściu z zespołu Cristiano Ronaldo i Carlosa Téveza, Anglik wziął na siebie ciężar zdobywania goli. W 42 rozegranych meczach Rooney strzelił 34 bramki. Wśród nich znalazło się 26 trafień ligowych, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji strzelców, zaraz za Didierem Drogbą. Warto odnotować, że w meczu przeciwko Wigan Athletic (5:0), Anglik zdobył swojego setnego gola dla Manchesteru United. Rooney miał szansę bardziej wyśrubować statystyki i sięgnąć po koronę króla strzelców, jednak uniemożliwiła mu to kontuzja nabyta w meczu ćwierćfinałowym z Bayernem Monachium, która dawała o sobie znać już do końca sezonu.

19 października 2010 r. trener Alex Ferguson poinformował na konferencji prasowej, że Rooney postanowił nie przedłużać kontraktu z Manchester United i pragnie opuścić klub. Tę decyzję wiązano z jego konfliktem z trenerem: Ferguson przestał wystawiać Rooneya w wyjściowej jedenastce, tłumacząc decyzję urazem kostki piłkarza, czemu jednak ten ostatni zaprzeczał[3]. Następnego dnia po oświadczeniu Fergusona, plany transferowe Rooneya potwierdził on sam, jako powód swej decyzji wskazując skromne – jego zdaniem – plany transferowe klubu i brak gwarancji sukcesów w przyszłości[4]. Media i kibice spekulowali jednak, że prawdziwym powodem decyzji były pieniądze: Rooney zarabiał tygodniowo ok. 80.000 funtów a suma oferowana przez klub w nowym kontrakcie nie dorównywała zarobkom najlepszych piłkarzy Premier League[5]. Sytuacja wyjaśniła się 22 października 2010 r., kiedy po negocjacjach z Fergusonem i zarządem klubu Rooney zdecydował się pozostać na Old Trafford i podpisał nowy, 5-letni kontrakt obowiązujący do 2015 r.[6]. Wysokość zarobków w nowym kontrakcie nie została ujawniona, jednak prawdopodobnie Rooney będzie otrzymywał co tydzień około 180.000 funtów[7]

2 kwietnia w meczu 31. kolejki Premier League Rooney ustrzelił hat tricka. Przekroczył on tym samym liczbę 100 strzelonych goli dla United. Po strzeleniu ostatniego gola powiedział do kamery kilka niecenzuralnych słów, za co został zawieszony na 2 mecze[8]. 17 września 2013 podczas meczu Manchesteru United z Bayerem Leverkusen w I kolejce fazy grupowej Ligi Mistrzów Rooney strzelił swojego 200. gola dla klubu[9].

12 sierpnia 2014 r. oficjalna strona klubu z Old Trafford podała, że Wayne Rooney został nowym kapitanem Manchesteru United, a jego zastępcą będzie Darren Fletcher. Rooney przejął opaskę kapitańską po Serbie Nemanji Vidiciu, który od sezonu 2014/15 będzie reprezentował barwy Interu Mediolan[10]. 28 sierpnia 2014 Roy Hodgson mianował Rooneya kapitanem reprezentacji Anglii, po zakończeniu kariery reprezentacyjnej przez Stevena Gerrarda[11].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wayne Rooney jest katolikiem[12]. 12 czerwca 2008 roku ożenił się ze swoją sympatią ze szkoły średniej, Coleen McLoughlin. Młoda para mieszka w wartej ponad 4 miliony funtów rezydencji w hrabstwie Cheshire. 2 listopada 2009 Coleen urodziła syna. Rodzice nadali mu imię Kai[13]. W maju 2013 roku Coleen urodziła ich drugie dziecko – chłopca, któremu dali na imię Klay Anthony.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Występy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Liga Puchar Puchar ligi Europa Inne[14] Razem
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
Everton 2002/03 33 6 4 1 0 0 3 2 0 0 0 0 0 0 0 37 8 4
2003/04 34 9 3 3 0 0 3 0 0 0 0 0 0 0 0 40 9 3
Razem 67 15 7 4 0 0 6 2 0 0 0 0 0 0 0 77 17 7
Manchester United 2004/05 29 11 4 6 3 0 2 0 0 6 3 0 0 0 0 43 17 4
2005/06 36 16 10 3 0 2 4 2 2 5 1 0 0 0 0 48 19 14
2006/07 35 14 11 7 5 3 1 0 0 12 4 0 0 0 0 55 23 14
2007/08 27 12 13 4 2 0 0 0 0 11 4 1 1 0 0 43 18 14
2008/09 30 12 7 2 1 2 1 0 0 13 4 3 3 3 0 49 20 12
2009/10 32 26 3 1 0 0 3 2 1 7 5 2 1 1 0 44 34 6
2010/11 28 11 11 2 1 0 0 0 0 9 4 2 1 0 0 40 16 13
2011/12 34 27 4 1 2 0 0 0 0 7 5 1 1 0 0 43 34 5
2012/13 27 12 10 3 3 0 1 0 0 6 1 3 0 0 0 37 16 13
2013/14 29 17 10 0 0 0 2 0 2 9 2 4 0 0 0 40 19 16
2014/15 3 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 3 1 0
Razem 310 159 83 29 17 7 14 4 5 85 33 16 7 4 0 444 217 111
Łącznie w karierze 377 174 90 33 17 7 20 6 5 85 33 16 7 4 0 521 234 118

Stan na 30 sierpnia 2014.[15][16]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Manchester United

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Profil piłkarza na stronie premierleague.com
  2. http://www.pronouncenames.com/search?name=Rooney
  3. Rooney denies ankle injury claim (ang.). BBC Sport. [dostęp 22 października 2010].
  4. Rooney reveals exit reasons (ang.). Sky Sports. [dostęp 22 października 2010].
  5. Sam Walace. ”Rooney's refusal to sign new deal comes down to one thing: cash”. „The Independent”, 19 października 2010 (ang.). [dostęp 22 października 2010]. 
  6. Wayne Rooney signs five-year Manchester United deal (ang.). BBC Sports. [dostęp 22 października 2010].
  7. Rooney signs 5-year Contract with Manchester United (ang.). Bloomberg Businessweek. [dostęp 22 października 2010].
  8. FA ukarała Rooneya! Manusite.pl 04.04.2011
  9. Stat attack: Rooney's 200 (ang.). manutd.com. [dostęp 18 września 2013].
  10. Wayne Rooney named Manchester United captain.
  11. England name Man Utd striker as new captain (ang.). bbc.com. [dostęp 28 sierpnia 2014].
  12. Rooney na cenzurowanym
  13. Rooney ojcem! (pol.). http://www.manutd.com.pl.
  14. Uwzględniono Tarczę Wspólnoty, Superpuchar Europy, Puchar Interkontynentalny, Klubowe Mistrzostwo Świata
  15. Statystyki Wayne Rooney StretfordEnd.co.uk [dostęp 10.08.2011]
  16. Statystyki Wayne Rooney Soccernet.espn.go.com [dostęp 17.03.2012]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]