Działko N-37

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nudelman N-37
Laweta w składzie 1 x N-37 + 2 x NR-23, Radom Air Show 2007.jpg
Laweta MiGa-17 z działkiem N-37 i 2 z działkami NR-23
Dane podstawowe
Państwo Związek Radziecki
Rodzaj działko automatyczne
Zasada działania krótki odrzut lufy
Historia
Produkcja seryjna od 1946
Dane techniczne
Kaliber 37 mm
Nabój 37x155 mm
Zasilanie taśma
Wymiary
Długość 2460 mm
Wysokość mm
Szerokość mm
Długość lufy 1310 mm
Masa
Broni 103 kg[1]
Inne
Prędkość pocz. pocisku 670 m/s (burzący), 880 m/s(przeciwpancerny)
Masa pocisku 735 g (burzący ze smugaczem)[1], 729 g (burzący bez smugacza), 735 g (przeciwpancerny)
Szybkostrzelność teoretyczna 400-450 strz./min.[1]
Dane operacyjne
Platformy strzeleckie
MiG-9, MiG-15, MiG-17, MiG-19, Jak-25, Su-15[1]
Użytkownicy
Związek Radziecki


N-37 – automatyczne działko lotnicze produkcji radzieckiej[1].

Opracowana przez A. Suwanowa, W. Niemianowa, A. Richtera i P. Golikowa[1]. Od 1946 roku zastępowało działko NS-37[1], które okazało się nieskuteczne przeciw celom opancerzonym i miało za małą szybkostrzelność by być skuteczną bronią przeciw samolotom wroga.

N-37 używało krótszego naboju, dzięki czemu możliwe było stworzenie lżejszej konstrukcji (30% z, za cenę prędkości wylotowej zmniejszonej o 23%). Zmniejszył się też odrzut, a znacząco zwiększyła szybkostrzelność[2]. Podobnie jak w NS-37, pojedyncze trafienie na ogół wystarczało by zniszczyć nieprzyjacielski bombowiec.

Waga broni i naboju nie pozwalała na zabranie dużej ilości amunicji (MiG-15 przenosił 40 nabojów 37 mm i po 80 nabojów 23 mm na działko[3]). Bardziej kłopotliwy był wciąż duży odrzut, ponadto gazy wylotowe dławiły silniki odrzutowe (problem szczególnie w MiGu-9, który miał armatę zamontowaną w przegrodzie silnika), co spowodowało kilka katastrof. W lawetach samolotów zastąpione zazwyczaj przez działko NR-23.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Andrzej Ciepliński; Ryszard Woźniak Encyklopedia współczesnej broni palnej s. 152
  2. From 37mm to 40mm - The Russian Ammunition Page
  3. Jerzy Domański: Samolot myśliwski MiG 15. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1972, s. 14, seria: Typy Broni i Uzbrojenia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.