Eustachy Rzymski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy męczennika zaliczanego do grupy Czternastu Świętych Wspomożycieli. Zobacz też: inne postaci noszące to imię.
Święty
Eustachy Rzymski
Placidus
męczennik[a]
Hl-Eustachius-1515.jpg
Widzenie św. Eustachego.
Data śmierci prawdopodobnie ok. 118
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki, prawosławny
Wspomnienie 20 września[b]

20 września/3 października[c]

Patron strażaków, myśliwych, leśników, traperów, osób torturowanych, Madrytu
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Eustachy Rzymski, Święty Eustachy, znany również jako Eustachiusz, cs. Wielikomuczenik Jewstafij Płakida, Rimskij (zm. prawdopodobnie ok. 118) – święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, męczennik chrześcijański, jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli.

Życie[edytuj | edytuj kod]

O jego życiu wiadomo niewiele i są to tylko legendy. Przed nawróceniem na chrześcijaństwo miał nazywać się Placidus (Placyd) i być generałem cesarza Trajana. Podczas polowania na jelenia pomiędzy Tibur a Praeneste zobaczył w rogach jelenia krzyż Jezusa. Po tym zdarzeniu nawrócił się i ochrzcił razem ze swoją rodziną, wtedy też przyjął imię Eustachy. Spotkała go seria nieszczęść sprawdzających jego wiarę: stracił majątek, jego służący poumierali na zarazę, podczas podróży morskiej została porwana jego żona, a gdy przechodził przez rzekę z dwoma synami, jego dzieci zostały porwane przez wilka i lwa. Podobnie do Hioba, Eustachy lamentował, ale nie stracił wiary. Wkrótce po tym odzyskał swoją rodzinę i wcześniejszą pozycję. Ponieważ odmówił złożenia pogańskiej ofiary, został razem z żoną i synami skazany, przez cesarza Hadriana, na śmierć. Najpierw został rzucony lwom na pożarcie, ale ponieważ one nie wyrządziły mu szkody, został upieczony w rozżarzonym byku (lub wole) z brązu. Historię św. Eustachego spopularyzowała Złota legenda Jakuba de Voragine.

Patronat[edytuj | edytuj kod]

Jest patronem strażaków (obok św. Floriana), myśliwych i leśników (obok św. Huberta)[1], traperów, osób torturowanych i Madrytu. Wzywany jest do obrony przed ogniem i jako orędownik w rozwiązywaniu trudnych sytuacji.

Patronuje również: kramarzom (straganiarzom), kupcom, płatnerzom i rusznikarzom. Wzywany jest również w przypadku choroby koni i w żałobie w rodzinie[2].

Atrybuty[edytuj | edytuj kod]

Atrybutami świętego są: byk, krzyż, róg, jeleń.

Relikwie[edytuj | edytuj kod]

Jego relikwie miały być przechowywane do XII wieku w rzymskim kościele Sant’Eustachio (jest to jeden z kościołów Rzymu, z którymi związany jest tytuł kardynała diakona). Następnie zostały one przeniesione do Saint-Denis pod Paryżem. Niestety relikwiarz został uszkodzony, a część kości spalona przez Hugenotów w 1567. To co pozostało znajduje się w paryskim kościele Saint-Eustache.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

W Cerkwi prawosławnej wspomnienie liturgiczne wielkiego męczennika obchodzone jest 20 września/3 października[d], tj. 3 października według kalendarza gregoriańskiego.

W Kościele katolickim wspomnienie świętych małżonków: Eustachego i Teopisty oraz ich synów Agapita i Teopista, męczenników, obchodzono 29 marca[3] i 20 września, ale oficjalnie tylko do 1969 roku, kiedy Paweł VI usunął niektórych świętych z kalendarza (tych, których istnienie budziło wątpliwość). Niektóre źródła nadal podają dzień 20 września, jako wspomnienie[4].

Wykreślenie świętego z kalendarza liturgicznego nie oznacza bowiem pozbawienia świętego świętości, "bowiem, kto raz został uznany za świętego i wpisany do Martyrologium, pozostaje świętym na zawsze, chociażby wypisano go ze wszystkich kalendarzy liturgicznych na całym świecie"[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

Przypisy

  1. Konsensus św. Patronów Myśliwych i Leśników na stronie Lasów Państwowych, Nadleśnictwo Krynki
  2. Ks. Wacław Piszczek CM: Patronowie stanów, instytucji, stowarzyszeń wzywani w nieszczęściu. Kraków: WITKM, s. 16, 17, 23, 27, 69, 72. ISBN 9788372163950.
  3. Żywot św. Eustachego i jego rodziny, Męczenników - Żywoty Świętych Pańskich na wszystkie dni roku, Katowice/Mikołów 1937r.
  4. Żywoty Świętych (wrzesień) na podstawie "Leksykonu Świętych"(ks. Wiesław Al. Niewęgłowski Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999) i „Żywotów Świętych Pańskich na każdy dzień”, według Kalendarza Rzymskiego opracował O. Hugo Hoever SOCiest (Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, Olsztyn 1985)
  5. Kult św. Huberta na wiadomości24.pl (z wypowiedzi ks. Arkadiusza Noconia z rzymskiej Kongregacji Kultu Bożego) [opublikowano: 2009-11-02]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]