Filip Bajon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filip Bajon
Filip Bajon
Prawdziwe imię i nazwisko Filip Michał Bajon
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1947
Poznań
Zawód reżyser
scenarzysta
producent filmowy
Lata aktywności od 1977
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Wikicytaty Filip Bajon w Wikicytatach

Filip Michał Bajon (ur. 25 sierpnia 1947 w Poznaniu) – polski prozaik, scenarzysta oraz reżyser filmowy i teatralny. Profesor sztuk filmowych (2012)[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wykładowca (przewód kwalifikacyjny II stopnia) Wydziału Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego w Katowicach. Prodziekan kierunku Realizacja Obrazu Filmowego Telewizyjnego i Fotografii w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi[2]. W czerwcu 2008 roku został wybrany na stanowisko dziekana Wydziału Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej PWSFTviT w Łodzi na kadencję 2008-2012[3].

Maturę zdał w I LO w Poznaniu. Absolwent Wydziału Prawa UAM (1970), jeszcze przed ukończeniem studiów zapisał się na Wydział Reżyserski PWSFTviT w Łodzi; zakończył naukę w 1974; absolutorium (dyplomowy film Sadze nie został zaliczony).

Debiutował jako prozaik w 1970 r. na łamach „Miesięcznika Literackiego”. Debiutem reżyserskim był w 1977 r. film telewizyjny Powrót.

Współpracował z teatrami:

  • Scena na Piętrze (Poznań) – Z życia glist
  • Teatr Dramatyczny (Warszawa) – Szaleństwo Jerzego III
  • Teatr Stary (Kraków) – Płatonow

Reżyserował też przedstawienia dla Teatru Telewizji.

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[4].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

Scenarzysta[edytuj | edytuj kod]

autor scenariuszy wszystkich swoich filmów oraz:

  • Czarne Słońce, (1975), niezrealizowany scenariusz filmu fabularnego, wspólnie z Piotrem Andrejewem
  • Klincz (1979), wspólnie z Piotrem Andrejewem

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Producent[edytuj | edytuj kod]

Spektakle teatralne (reżyseria)[edytuj | edytuj kod]

  • Z życia dżdżownic (1983)
  • Płatonow (1988), także adaptacja
  • Szaleństwo Jerzego III (1994)
  • Tango (2004)

Teatr Telewizji[edytuj | edytuj kod]

  • Upiór (1995)
  • Zagłada ludu albo moja wątroba (1998)
  • Hrabia (1999)
  • Stara kobieta wysiaduje (2000)
  • Dogrywka (2003)
  • Śmiech w ciemności (2003)

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

  • Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody (1971)
  • Proszę za mną na górę (1975)
  • Serial pod tytułem (1976)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1971: Nagroda im. Wilhelma Macha za powieść Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody
  • 1978: nagroda dziennikarzy na festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Rekord świata
  • 1978: Złota Kamera (Nagroda magazynu „Film”) w kategorii: debiut reżyserski w filmie fabularnym za rok 1977 za film Powrót
  • 1979: nagroda za debiut reżyserski na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku za film Aria dla atlety
  • 1979: Jantar na festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Aria dla atlety
  • 1979: nagroda dziennikarzy za najlepszy debiut reżyserski w polskim przeglądzie debiutów na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Aria dla atlety
  • 1979: Samowar, Nagroda Entuzjastów Kina w Świebodzinie za film Aria dla atlety
  • 1980: Don Kichot (Nagroda PF DKF) za film Aria dla atlety
  • 1980: Nagroda Główna Jury na FPFF w Gdańsku za film Wizja lokalna 1901 w Łagowie
  • 1980: nagroda za debiut reżyserski na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Autorskich w Sanremo za film Aria dla atlety
  • 1980: wyróżnienie w sekcji nowych realizatorów na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián za film Aria dla atlety
  • 1981: nagroda za scenariusz na FPFF w Gdańsku za film Wahadełko
  • 1981: Nagroda Główna Jury na FPFF w Gdańsku za film Wahadełko
  • 1981: Grand Prix „Wielki Jantar” na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Wahadełko
  • 1982: Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Figueira da Foz za film Limuzyna Daimler Benz
  • 1982: Grand Prix „Wielki Jantar” na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Limuzyna Daimler Benz
  • 1987: Nagroda Specjalna Jury na FPFF w Gdyni za film Magnat
  • 1987: Nagroda Szefa Kinematografii za twórczość filmową w dziedzinie filmu fabularnego za rok 1986 (tj. za film Magnat)
  • 1992: Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za film Sauna
  • 1996: Nagroda Specjalna Jury na FPFF w Gdyni za film Poznań '56
  • 1997: nagroda za reżyserię na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Złoty Rycerz” w Moskwie (Rosja) za film Poznań '56
  • 1997: nagroda jury młodzieżowego w Tarnowie za film Poznań '56
  • 1999: nominacja do nagrody Orzeł w kategorii: najlepszy producent za rok 1998 (tj. za film Farba)
  • 2002: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, w uznaniu wybitnych zasług dla rozwoju Telewizji Polskiej[5].
  • 2006: Nagroda Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego; statuetka „Lider Pracy Organicznej” w Poznaniu

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]