Łagów (powiat świebodziński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łagów
Łagów Lubuski
Herb Flaga
Herb Łagowa Flaga Łagowa
ŁagówŁagów Lubuski
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat świebodziński
Gmina Łagów
Liczba ludności (2010) 1655[1]
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 66-220
Tablice rejestracyjne FSW
SIMC 0911434
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
ŁagówŁagów Lubuski
Łagów
Łagów Lubuski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ŁagówŁagów Lubuski
Łagów
Łagów Lubuski
Ziemia 52°19′57″N 15°17′37″E/52,332500 15,293611Na mapach: 52°19′57″N 15°17′37″E/52,332500 15,293611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa miejscowości

Łagów (Łagów Lubuski, niem. Lagow) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Łagów, na północ od szosy E30, na terenie Łagowskiego Parku Krajobrazowego.

Wieś jest siedzibą gminy. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego. Łagów jest miejscowością turystyczną; prawa miejskie posiadał w latach 1808-1932. Położony nad jeziorami Pojezierza Łagowskiego: Trześniowskim (186 ha, głęb. 58,8 m) i Łagowskim (82 ha). Ośrodek turystyczny i wypoczynkowy, zwany perłą ziemi lubuskiej. Najstarsza część miejscowości znajduje się na przesmyku między wyżej wspomnianymi jeziorami. W Łagowie znajduje się zamek joannitów.

Symbole Łagowa[edytuj | edytuj kod]

Środowisko naturalne[edytuj | edytuj kod]

Brama Polska

Już w latach międzywojennych Łagów był znaną miejscowością letniskowo-wypoczynkową o cechach uzdrowiska i tak pozostało do dzisiaj. Szczegółowe badania nad walorami uzdrowiskowymi miejscowości i najbliższej okolicy prowadzone były w latach 60. i 80.. Stwierdzono że tutejszy klimat należy do najłagodniejszych w Polsce. W stosunku do otaczających, niższych terenów, wyniesiony obszar Łagowskiego Parku Krajobrazowego cechuje zwiększona ilość opadów, a obecność dużej powierzchni leśnej łagodzi dobowe i roczne amplitudy temperatur oraz siłę wiatrów. Lasy, szczególnie te z udziałem sosny, ale nie tylko, wytwarzają też specyficzny, działający pozytywnie na organizm człowieka, tzw. fitoklimat, na który składają się między innymi właściwa jonizacja i wilgotność powietrza, oraz obecność w nim lotnych substancji wydzielanych przez rośliny. W 1974 Łagów Lubuski oficjalnie został uznany za potencjalny ośrodek uzdrowiskowy, w którym w ciągu całego roku mogłyby leczyć się osoby osłabione, wyczerpane nerwowo, rekonwalescenci i dzieci.

Odległości[edytuj | edytuj kod]

Odległości od innych miast Polski (w linii prostej od centrum)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Kalendarium historii Łagowa.

Dawna historia Łagowa najbardziej wiąże się z Sokolą Górą położoną na zachód od jeziora Trześniowskiego. Znajdują się tam ślady kultury łużyckiej. Według potwierdzonych źródeł w 1220 zasiedlali się tam już ludzie.

Własność Zakonów

Pierwsze zapisane informacje o tym przysiółku pochodzą z 1251 roku. Pierwotnie wieś była własnością Templariuszy, a od 1285 była siedzibą komandorii tego zakonu. W 1300 roku osada została przejęta przez panów brandenburskich, oraz tego samego roku sprzedana Albertowi von Klepitz przez trzech margrabiów. Niedługo potem margrabia rządzący tamtymi terenami sprzedał Łagów Zakonowi Joannitów który miał największy wpływ na rozwój wsi. Wkrótce zakon Joannitów obejmował już pobliskie wioski (Wielowieś, Sieniawa, Boryszyn, Templewo, Sulęcin). Przed wybudowaniem zamku w Łagowie mieściła się siedziba komandorii zakonu. Budowę zamku rozpoczęto w XIV w.. Zamek został postawiony na wzgórzu. W latach 1758 i 1842 wieża zamku została uszkodzona przez pożary.

Panowanie innych krajów

Kościół pw. św. Jana Chrzciciela

W 1640 roku wieś została zajęta przez Szwedów oraz niedalekich Brandenburczyków. Jedne z najlepszych czasów dla Łagowa było panowanie Krystiana Ludwika, który dał wsi prawo do pobierania akcyzy oraz urządzanie jarmarków (Jarmark Joannitów). Łagów miał prawa do przyjęcia praw miejskich i stało się to w 1727. Ostatnim margrabią rządzącym Łagowem był Fryderyk von Hessen-Philippsthal. W 1819 zamek został nadany rodzinie Zastrow, zaś teren miasta przechodził z rąk do rąk. W 1895 roku w Łagowie urodził się Gerhard Domagk, biochemik niemiecki, laureat nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny z 1939 roku.

Jednym z ważniejszych wydarzeń gospodarczych była budowa linii kolejowej ToporówMiędzyrzecz w 1909, ze stacją w Łagowie. Obecnie linia kolejowa jest czynna na odcinku Toporów – Łagów – Sieniawa Lubuska w ruchu towarowym. Mimo tego miasteczko nie rozwinęło się i ze względu na niewielkie rozmiary utraciło w 1932 roku prawa miejskie. Dzięki połączeniu zaczął zaznaczać się jednak wzrost roli Łagowa jako ośrodka wypoczynkowego.

Czasy współczesne

W 1945 r. nie zniszczona poważniej miejscowość została włączona do Polski. Jej dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec. Mimo głębokich zmian Łagów utrzymał swoją rekreacyjną funkcję, potwierdzoną budową ośrodków wypoczynkowych.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zamek Joannitów
Information icon.svg Osobny artykuł: Zabytki Łagowa.

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • zespół urbanistyczno-krajobrazowy
  • kościół parafialny pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela, z XIV wieku, 1876 roku
  • zespół zamkowy z murami obronnymi, z XIV wieku
    • zamek Joannitów, założony na planie czworoboku z narożną, wysoką na 35 metrów wieżą. Wewnątrz m.in. sala gotycka ze sklepieniem wspartym na jednym filarze i sala z barokowym kominkiem z około 1740 roku. Obecnie hotel
  • Brama Marchijska, zwana też Niemiecką lub Berlińską, murowano-szachulcowa, pochodząca z XVI-XVIII wieku, druga brama obronna Łagowa. W dolnej części murowana, w górnej szachulcowa
  • Brama Polska, zwana też Poznańską, murowano-szachulcowa, jedna z obronnych bram Łagowa pochodząca z XV wieku, w XVI wieku
  • dom, ul. Bolesława Chrobrego 13, z XVIII wieku
  • dom, ul. Bolesława Chrobrego 41, szachulcowy, z XVIII wieku/XIX wieku
  • dom z częścią gospodarczą, ul. Kościuszki 9, z XVIII wieku
  • willa „Zameczek”, ul. Sulęcińska 11, z początku XX wieku, w latach 1960-1970
  • dom, ul. Zamkowa 4, z XVIII wieku.

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

Wiadukt

W latach 1907-1909 trwała budowa kolei z Toporowa do Międzyrzecza. Łączyła ona powstałe już wcześniej linie kolejowe FrankfurtPoznań (1870) i MiędzyrzeczMiędzychód (1887). Uroczyste otwarcie linii kolejowej nastąpiło w dniu 1 sierpnia 1909 roku. Z powodu urozmaiconej rzeźby terenu, budowniczowie łagowskiej kolei często stawali przed dużymi problemami. Widoczne ślady rozwiązań inżynieryjnych to liczne nasypy, wykopy i wiadukty. Najciekawszą jednak budowlą, jest olbrzymi wiadukt znajdujący się w Łagowie, rozpięty nad drogą do Żelechowa (ul. Mostowa). Wiadukt powstał w 1909 roku. Różnica między powierzchnią drogi, a poziomem torów wynosi 25 m. Cały wiadukt ma długość 40 m. Obiekt został zbudowany z cegły, tylko kapinosy, na których wspierają się metalowe barierki wykonano z granitu. Obiekt znakomicie wpisuje się w krajobraz historycznego miasta, tworząc trzy łuki nad przebiegającą pod nim drogą. Z wiaduktu w kierunku zachodnim roztacza się piękny widok na zamek i centralną część miejscowości. W północnej części miejscowości (ul. Dworcowa) znajduje się nieczynna stacja kolejowa. Obecnie linią kolejową odbywają się sporadycznie, nieregularne kursy pociągów.

Imprezy[edytuj | edytuj kod]

  • Lubuskie Lato Filmowe – najstarszy polski festiwal filmowy (od 1969 r.)
  • Plenery Malarskie ZPAP
  • Dni Łagowa
    • Biegi Uliczne Łagowskiego Lata – część Dni Łagowa
  • Flamenco na Zamku – konkurs tańca
  • Rock Blues i Motocykle – zlot motocyklowy organizowany co roku w pierwszy weekend lipca przez klub 96MC Poland

Amfiteatr

Amfiteatr

W parku krajobrazowym sąsiadującym z zamkiem nad Jeziorem Trześniowskim amfiteatr z 1969 roku. W amfiteatrze nad Jeziorem Trześniowskim co roku odbywają się pokazy filmów – Lubuskie Lato Filmowe.

Jeziora[edytuj | edytuj kod]

Przesmyk między Jeziorem Trześniowskiem i Łagowskim

Na terenie wsi Łagów znajdują się dwa jeziora:

Łączy je przesmyk znajdujący się w centrum wsi.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Od 2006 roku w Łagowie funkcjonuje klub piłkarski KS Iskra Łagów. Klub występuje w rozgrywkach b-klasy[3].

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Łagowianie[edytuj | edytuj kod]

Brama Marchijska

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ludność w miejscowościach w gminie Łagów. BIP Łagów. [dostęp 2011-10-15]. s. 1.
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 16.2.13]. s. 71.
  3. 90minut.pl: Iskra Łagów (k. Świebodzina) (pol.). [dostęp 11 listopada 2011].
  4. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 21 stycznia 2013.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]