Frédéric Bastiat
| Claude Frédéric Bastiat 1801–1850 |
|
| Narodowość | Francuz |
| Kierunek | ekonomia klasyczna |
Claude Frédéric Bastiat (ur. 30 czerwca 1801 w Bayonne, zm. 24 grudnia 1850 w Rzymie) – francuski ekonomista wolnorynkowy, filozof i polityk. Zasłynął z tego, iż krytykował poglądy socjalizmu za pomocą przemawiających do wyobraźni czytelnika prostych przykładów (por. metafora zbitej szyby oraz petycja producentów świec). Jest uważany za jednego z prekursorów austriackiej szkoły ekonomii[1].
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Claude Frédéric Bastiat był francuskim ekonomistą, legislatorem i pisarzem, który specjalizował się w dziedzinie prywatnej własności, wolnych rynków i ograniczonego rządu. Głównym przesłaniem płynącym z prac Bastiata jest stwierdzenie, że wolny rynek jest naturalnym źródłem „harmonii ekonomicznej” jednostek tak długo, jak rząd jest ograniczony do ochrony życia, wolności i własności obywateli, a więc ochrony przed kradzieżą lub agresją. Dla Bastiata przymus władzy był legitymizowany wyłącznie, jeśli służył „zapewnieniu nietykalności osobistej, wolności i praw własności i zaprowadzaniu tym samym sprawiedliwych rządów”[1].
Bastiat kładł nacisk na funkcję wolnego rynku polegającą na koordynacji produkcji, ponieważ na jego sposób myślenia wpłynęła część pism Adama Smitha i wielkiego francuskiego ekonomisty wolnorynkowego Jeana-Baptiste’a Saya oraz François Quesnaya, Destutta de Tracy’ego, Charlesa Comte’a, Richarda Cantillona (który urodził się w Irlandii i wyemigrował do Francji) i Anne Roberta Turgota. Ci francuscy ekonomiści, prekursorzy nowoczesnej szkoły austriackiej, opracowali jako pierwsi koncepcję rynku jako dynamicznego, rywalizacyjnego procesu, związanej z tym wolnorynkowej ewolucji pieniądza, a także teorii wartości subiektywnej, prawa malejącej użyteczności marginalnej i przychodów marginalnych, teorii marginalnej produktywności przy wycenie zasobów, oraz daremności kontroli cen i generalnego interwencjonizmu państwowego.
Frédéric zachorował na gruźlicę, prawdopodobnie podczas jednej z podróży po Francji. Choroba ta uniemożliwiła mu dalsze publiczne przemawianie. Przed samą śmiercią, 24 grudnia 1850 roku, zdążył się wyspowiadać i przyjąć sakramenty[2]. Ostatnie jego słowa brzmiały: „Widzę, wierzę, czuję — jestem chrześcijaninem”[3].
[edytuj] Publikacje Bastiata w Polsce
- "Dzieła zebrane" 2009
- "Państwo" 2006 ; 2009
- "Co widać i czego nie widać" 2003; 2009
- "Prawo" 1986; 2003; 2009
- "Harmonie ekonomiczne" 1867; 2009
- "Przeklęty pieniądz" 1865; 2009
[edytuj] Publikacje Bastiata w języku polskim dostępne on–line
- „Prawo” (edycja 2007) [1]
- „Prawo” (edycja 1998) [2]
- „Przeklęty pieniądz” [3]
- „Harmonie ekonomiczne” [4]
- „Rząd” [5]
- „Mały wybór pism” [6]
- „Petycja producentów świec” [7]
- „Teoria i praktyka” [8]
[edytuj] Polemiki z Bastiatem
Frédéric Bastiat zawsze wytrwale i chętnie dyskutował ze zwolennikami socjalizmu, komunizmu i protekcjonizmu. Jedną z bardziej znanych polemik była wymiana listów pomiędzy F. Bastiatem a F.C. Chevé oraz P.J. Proudhonem – redaktorami „Głosu Ludu” („La Voix du Peuple”). Dotyczyła ona pomysłu darmowego kredytu, którego domagali się francuscy socjaliści.
Oponenci wymienili razem 14 listów[4], z czego 5[5] zostało przetłumaczonych na język polski.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Thomas J. DiLorenzo, Frederic Bastiat (1801-1850): łącznik francuskiej tradycji i marginalistycznej rewolucji
- ↑ Frédéric Bastiat "Dzieła zebrane" tom 2, 2009 r. str. 555-a
- ↑ Tygodnik "Gość Niedzielny” 5.07.2010 str.44-a art. „Ekonomia dla ludzi” autor: Paweł Toboła-Pertkiewicz
- ↑ http://bastiat.org/fr/gratuite_du_credit.html
- ↑ Bastiat vs. Proudhon – o darmowym kredycie: List pierwszy « Mises Institute – Ekonomia i Szkoła Austriacka
[edytuj] Linki zewnętrzne
- http://www.bastiat.org/
- http://www.bastiat.net/
- Thomas J. DiLorenzo: Frédéric Bastiat (1801-1850): łącznik francuskiej tradycji i marginalistycznej rewolucji
- Henry Hazlitt: Bastiat Wielki
- Biography of Frédéric Bastiat including selected works (ang.)
|
||||||||||||||