Garncarzowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Garncarzowate
Furnariidae[1]
G. R. Gray, 1840
Garncarz rdzawy (Furnarius rufus)
Garncarz rdzawy (Furnarius rufus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd pierwowróblowce
Rodzina garncarzowate
Podrodziny
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Trzęsiogon prążkoskrzydły (Cinclodes fuscus)
Garncarz jasnonogi (Furnarius leucopus)
Gniazdo garncarza rdzawego (Furnarius rufus)
Ogończyk rudogłowy (Synallaxis ruficapilla)
Ogończyk ubogi (Synallaxis spixi)
Moczarnik blady (Cranioleuca pallida)

Garncarzowate (Furnariidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych, obejmująca około dwustu trzydziestu gatunków ptaków, występujących wyłącznie w krainie neotropikalnej.

Ich nazwa wywodzi się od zwyczaju budowanie przez niektóre gatunki należące do tej rodziny, mocnych garncarzowatych, glinianych gniazd. Jednakże większość ptaków z tej grupy buduje klasyczne plecione gniazda na drzewach lub wykopują tunele w skarpach ziemnych. Niezależnie od typu gniazda, wspólną cechą wszystkich gatunków jest obecność dachu (przykrycia od góry) w budowanych przez nie gniazdach. Składają do 6 białych lub blado ubarwionych jaj.

Badania filogenetyczne prowadzone w ciągu ostatnich lat sugerują włączenie do tej rodziny tęgosterów (Dendrocolaptidae)[2], które w tradycyjnym ujęciu wyodrębniane są w oddzielną rodzinę.

Do rodziny garncarzowatych należały także żyjące w późnym plejstocenie gatunki z rodzaju Pseudoseisuropsis - Pseudoseisuropsis nehuen oraz Pseudoseisuropsis cuelloi, odkryte w Urugwaju. Na podstawie budowy czaszki umieszczono je w rodzinie Furnariidae, możliwe, że należały do tęgosterów (Dendrocolaptinae)[3]. IOC wyróżnia 312 żyjących współcześnie gatunków[4]; dla porównania, autorzy Handbook of the Birds of the World wyróżnili ich 236[5].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny nie wyróżnia podrodzin i uznaje następujące rodzaje i gatunki[4][6]:

Podział wg Taxonomy in Flux[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należą następujące podrodziny[7][6]:

Przypisy

  1. Furnariidae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Irestedt, Martin; Fjeldså, Jon; Johansson, Ulf S. & Ericson, Per G.P. (2002): Systematic relationships and biogeography of the tracheophone suboscines (Aves: Passeriformes). Molecular Phylogenetics and Evolution 23(3): 499–512. DOI:10.1016/S1055-7903(02)00034-9 (abstrakt)
  3. Santiago Claramunt & Andrés Rinderknecht. A new fossil Furnariid from the Pleistocene of Uruguay, with remarks on nasal type, cranial kinetics, and relationships of the extinct genus Pseudoseisuropsis. „The Condor”. 107, 2005. 
  4. 4,0 4,1 Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Ovenbirds & woodcreepers (ang.). IOC World Bird List: Version 4.4. [dostęp 28 grudnia 2014].
  5. J. del Hoyo, A. Elliot, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. T. 8. Broadbills to Tapaculos. Lynx Edicions, 2003, s. 162. ISBN 84-87334-50-4.
  6. 6,0 6,1 6,2 Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Furnariidae Gray,GR, 1840 - garncarzowate - Ovenbirds. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 28 grudnia 2014].
  7. John H. Boyd III: Furnariidae: Ovenbirds (ang.). W: Aves—A Taxonomy in Flux 2.5 Introduction [on-line]. John Boyd's Home Page. [dostęp 10 września 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]