Garncarzowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Garncarzowate
Furnariidae[1]
G. R. Gray, 1840
Przedstawiciel rodziny – garncarz rdzawy (Furnarius rufus)
Przedstawiciel rodziny – garncarz rdzawy (Furnarius rufus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowce
Rodzina garncarzowate
Podrodziny

zobacz opis w tekście

Garncarzowate (Furnariidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca około dwustu trzydziestu gatunków ptaków, występujących wyłącznie w krainie neotropikalnej[2].

Ich nazwa wywodzi się od zwyczaju budowanie przez niektóre gatunki należące do tej rodziny, mocnych garncarzowatych, glinianych gniazd. Jednakże większość ptaków z tej grupy buduje klasyczne plecione gniazda na drzewach lub wykopują tunele w skarpach ziemnych. Niezależnie od typu gniazda, wspólną cechą wszystkich gatunków jest obecność dachu (przykrycia od góry) w budowanych przez nie gniazdach. Składają do 6 białych lub blado ubarwionych jaj.

Badania filogenetyczne prowadzone w ciągu ostatnich lat sugerują włączenie do tej rodziny tęgosterów (Dendrocolaptidae)[3], które w tradycyjnym ujęciu wyodrębniane są w oddzielną rodzinę.

Do rodziny garncarzowatych należały także żyjące w późnym plejstocenie gatunki z rodzaju Pseudoseisuropsis - Pseudoseisuropsis nehuen oraz Pseudoseisuropsis cuelloi, odkryte w Urugwaju. Na podstawie budowy czaszki umieszczono je w rodzinie Furnariidae, możliwe, że należały do tęgosterów (Dendrocolaptinae)[4]. IOC wyróżnia 312 żyjących współcześnie gatunków[2]; dla porównania, autorzy Handbook of the Birds of the World wyróżnili ich 236[5].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należą następujące podrodziny[6][7]:

Przypisy

  1. Furnariidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Frank Gill, David Donsker (red.): Ovenbirds & woodcreepers (ang.). IOC World Bird List: Version 5.1. [dostęp 2015-03-19].
  3. Irestedt, Martin; Fjeldså, Jon; Johansson, Ulf S. & Ericson, Per G.P. (2002): Systematic relationships and biogeography of the tracheophone suboscines (Aves: Passeriformes). Molecular Phylogenetics and Evolution 23(3): 499–512. DOI:10.1016/S1055-7903(02)00034-9 (abstrakt)
  4. Santiago Claramunt & Andrés Rinderknecht. A new fossil Furnariid from the Pleistocene of Uruguay, with remarks on nasal type, cranial kinetics, and relationships of the extinct genus Pseudoseisuropsis. „The Condor”. 107, 2005. 
  5. J. del Hoyo, A. Elliot, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. T. 8. Broadbills to Tapaculos. Lynx Edicions, 2003, s. 162. ISBN 84-87334-50-4.
  6. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Furnariidae Gray,GR, 1840 - garncarzowate - Horneros, Foliage-gleaners and Spinetails (wersja: 2015-02-15). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-03-19].
  7. John H. Boyd III: Furnariidae: Ovenbirds (ang.). W: Aves—A Taxonomy in Flux 2.89 Introduction [on-line]. John Boyd's Home Page. [dostęp 2015-03-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Ovenbirds (Furnariidae) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2015-03-19].