Dziwogony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dziwogony
Dicruridae[1]
Vigors, 1825
Dziwogon białobrzuchy (Dicrurus caerulescens)
Dziwogon białobrzuchy (Dicrurus caerulescens)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina dziwogony
Rodzaje
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dziwogon rajski (Dicrurus paradiseus)
Dziwogon włochaty (Dicrurus bracteatus), południowo-wschodni Queensland, Australia

Dziwogony, dławiki[2] (Dicruridae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca ponad dwadzieścia gatunków ptaków. Zamieszkują tropiki Starego Świata Są to ptaki owadożerne, często polują na owady łapiąc je w locie, czasami chwytają zdobycz na ziemi. Większość gatunków jest czarna bądź szaroczarna, często z metalicznym połyskiem. Mają długi zawinięty ogon (stąd ich nazwa), który u niektórych gatunków azjatyckich przybiera bardziej strojne formy.

Żyją w otwartych lasach lub w buszu. Składają dwa do czterech jaj. Gniazdo budują wysoko na drzewie. W okolicy gniazda są bardzo agresywne, atakują nawet dużo większe od siebie stworzenia.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

W latach 90. XX wieku Sibley i współpracownicy przeprowadzili badania pokrewieństwa (przy użyciu hybrydyzacji DNA-DNA) między różnymi gatunkami m.in. tej rodziny. Efektem tych prac było znaczne poszerzenie rodziny dziwogonów. W nowej tak powstałej rodzinie Dicruridae obejmującej ponad 150 gatunków ptaków właściwe dziwogony uzyskały rangę podrodziny (Dicrurinae), pozostałe dwie podrodziny to monarkowate (Monarchinae) i wachlarzówki (Rhipidurinae)[3]. W 2008 Christidis L. i Boles W.E. podnieśli monarkowate i wachlarzówki do rangi rodzin[4].

Do dziwogonów zaliczane są następujące rodzaje[5][6][7]:

  • Chaetorhynchus – jedynym przedstawicielem jest prostogonek (Chaetorhynchus papuensis)
  • Dicrurus

Kladogram rodziny według Pasquet, et al., 2007[8]:

Dicruridae

D. aeneus


 
 
 

D. paradiseus



D. annectans



 
 

D. megarhynchus



D. bracteatus



 

D. hottentotus



D. balicassius






D. remifer



 
 
 

D. waldenii


 

D. aldabranus



D. forficatus




 
 
 

D. adsimilis



D. macrocercus




D. modestus



 

D. fuscipennis




 

D. leucophaeus




 

D. atripennis



D. ludwigii






Przypisy

  1. Dicruridae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Przemysław Busse: Mały słownik zoologiczny - Ptaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 23. ISBN 83-214-0563-0.
  3. Sibley Charles Gald & Ahlquist, Jon Edward (1990): Phylogeny and classification of birds. Yale University Press, New Haven, Conn.
  4. Christidis L., Boles W. E.: Systematics and Taxonomy of Australian Birds.. Canberra: CSIRO Publishing, 2008. ISBN 9780643065116.
  5. Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Dicruridae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 4 lipca 2012].
  6. Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Dicruridae Vigors, 1825 - dziwogony - Drongos. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 4 lipca 2012].
  7. John H. Boyd III: Dicruridae: Drongos (ang.). W: Aves—A Taxonomy in Flux 2.5 Introduction [on-line]. John Boyd's Home Page. [dostęp 4 lipca 2012].
  8. Pasquet E., Pons JM., Fuchs J., Cruaud C., Bretagnolle V. Evolutionary history and biogeography of the drongos (Dicruridae), a tropical Old World clade of corvoid passerines.. „Molecular phylogenetics and evolution”. 1 (45), s. 158–67, październik 2007. doi:10.1016/j.ympev.2007.03.010. PMID 17468015. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]