Giuseppe Paratore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Giuseppe Paratore
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1876
Palermo
Data i miejsce śmierci 26 lutego 1967
Rzym
Przewodniczący Senatu
Okres urzędowania od 26 czerwca 1952
do 24 marca 1953
Poprzednik Enrico De Nicola
Następca Meuccio Ruini

Giuseppe Paratore (ur. 31 maja 1876 w Palermo, zm. 26 lutego 1967 w Rzymie) – włoski prawnik i polityk, w latach 1952–1953 przewodniczący Senatu, senator dożywotni.

Kształcił się w zakresie ekonomii. Między 1909 i 1929 aktywnie uczestniczył w życiu publicznym jako parlamentarzysta, a także minister ds. poczt i telegrafów, a następnie minister skarbu. Kontynuując pracę naukową, specjalizował się w zagadnieniach finansowych, publikował prace poświęcone polityce pieniężnej i gospodarce, m.in. La responsabilità dell'armatore (1914), Note di politica monetaria (1925), La politica del denaro (1930). Pod koniec lat 20. wycofał się z życia publicznego[1].

W 1946 został posłem do powołanej po II wojnie światowej konstytuanty (Assemblea Costituente della Repubblica Italiana), która działała do 1948[2]. Następne pięć lat zasiadał w Senacie I kadencji (od 1952 do 1953 jako jego przewodniczący). 9 listopada 1957 prezydent Giovanni Gronchi w uznaniu zasług powierzył mu godność dożywotniego senatora. Giuseppe Paratore zasiadał w Senacie II, III i IV kadencji do czasu swojej śmierci[3].

Przypisy

  1. Giuseppe Paratore (wł.). palermo.it. [dostęp 11 lutego 2011].
  2. Giuseppe Paratore na stronie Zgromadzenia Konstytucyjnego 1946–1948 (wł.). [dostęp 11 lutego 2011].
  3. Giuseppe Paratore na stronie Senatu IV kadencji (wł.). [dostęp 11 lutego 2011].