Carlo Rubbia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Carlo Rubbia
Carlo Rubbia
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1934
Gorycja
Zawód fizyk
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Carlo Rubbia (ur. 31 marca 1934) – włoski fizyk, laureat nagrody Nobla w dziedzinie fizyki.

Urodził się w Gorycji, małym włoskim mieście. Po szkole średniej studiował fizykę na Scuola Normale w Pizie. W 1958 roku rozpoczął pracę badawczą na Columbia University w Laboratorium Nevis, gdzie zdobył doświadczenie i zaznajomił się z akceleratorami cząsteczek.

Około roku 1960, powrócił do Europy, przyciągnięty nowo założonym ośrodkiem naukowo-badawczym CERN, gdzie pracował nad eksperymentami dotyczącymi struktury słabych oddziaływań. W 1970 roku został mianowany profesorem fizyki na Uniwersytecie Harvarda, jednak mimo tego kontynuował częste podróże do Europy. W 1976, zasugerował dostosowanie supersynchrotronu protonowego należącego do CERN-u, do zderzeń protonów z antyprotonami zachodzących w jednym kręgu, i tym samym powstanie pierwszej na świecie fabryki antyprotonów. Zderzacz rozpoczął działanie w 1981 roku, a w 1983 został stworzony bozon W. Kilka miesięcy później udało się zaobserwować nawet bardziej ulotne cząsteczki Z.

W kolejnym roku, 1984, Carlo Rubbia oraz Simon van der Meer otrzymali Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Był to jeden z najkrótszych w historii przedziałów czasowych pomiędzy dokonaniem odkrycia a przyznaniem nagrody.

Obecnie, Carlo Rubbia jest profesorem na włoskim Uniwersytecie w Pawii.

10 listopada 1993 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.