Gorazd II (Pavlík)
| Święty | |
| Gorazd | |
| Matěj Pavlík | |
| męczennik | |
.jpg) |
|
| Data urodzenia | 26 maja 1879 Hrubá Vrbka |
| Data śmierci | 4 września 1942 Praga |
| Kościół/ wyznanie |
prawosławny |
| Data kanonizacji | 1987 przez Kościół Prawosławny Czech i Słowacji |
| Wspomnienie | 22 sierpnia/4 września |
| Gorazd II Matěj Pavlík |
|
| biskup Czech, Moraw i Śląska | |
| Kraj działania |  Czechosłowacja |
| biskup diecezji śląsko-morawskiej Kościoła Czechosłowackiego | |
| Okres sprawowania | 1921-1924 |
| eparcha Kościoła Prawosławnego Czechosłowacji | |
| Okres sprawowania | 1924-1942 |
| Wyznanie | prawosławne |
| Kościół | Kościół Prawosławny Czechosłowacji |
| Śluby zakonne | 1921 |
| Prezbiterat | 1902 |
| Nominacja biskupia | 1921 |
| Chirotonia biskupia | 25 września 1921 |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 25 września 1921 |
| Miejscowość | Belgrad |
| Miejsce | Sobór św. Michała Archanioła w Belgradzie |
| Konsekrator | Demetriusz (Pavlović) |
| Współkonsekratorzy | Antoni (Chrapowicki) Dosyteusz Józef |
Gorazd II, właściwie Matěj Pavlík, cs. Swiaszczennomuczenik Gorazd, jepiskop Bogemskij i Morawo-Silezskij[1] (ur. 26 maja 1879 w Hrubá Vrbka, zm. 4 września 1942 w Pradze) – święty prawosławny, biskup Czech, Moraw i Śląska, założyciel i organizator Kościoła Prawosławnego Czechosłowacji.
Życiorys [edytuj]
Matěj Pavlík pochodził z Moraw, z rodziny katolickiej. Studiował w Kromieryżu i Ołomuńcu. Święcenia kapłańskie przyjął w obrządku łacińskim w 1902 roku. Następnie pracował jako kapelan szpitalny w archidiecezji ołomunieckiej. Był publicystą katolickim, orędownikiem przywrócenia w Kościele czeskim obrządku słowiańskiego (głagolickiego).
Po I wojnie światowej w niepodległej Czechosłowacji związał się z ruchem Precz od Rzymu i modernistyczną grupą duchownych katolickich, którzy w 1920 roku założyli narodowy Kościół Czechosłowacki.
W 1921 roku Matěj Pavlík wybrany został biskupem śląsko-morawskim Kościoła Czechosłowackiego. W tym samym roku wstąpił do prawosławnego klasztoru i przyjął imię zakonne Gorazda na pamiątkę pierwszego słowiańskiego metropolity morawskiego. 25 września 1921 roku otrzymał sakrę biskupią w obrządku bizantyjskim z rąk patriarchy Serbii, Dymitra[2]. Jako propagator obrządku wschodniego nie mógł dojść do porozumienia w kwestiach doktrynalnych z Karelem Farskim i w 1924 roku wraz z grupą wiernych odszedł z Kościoła Czechosłowackiego zakładając Kościół Prawosławny Czechosłowacji.
Był organizatorem i pierwszym zwierzchnikiem Cerkwi prawosławnej w Czechosłowacji. W okresie międzywojennym pozyskał dla swojej wspólnoty grupę Rusinów Zakarpackich co pozwoliło na odrodzenie Kościoła prawosławnego na Słowacji. W 1938 roku po utracie kontaktów z Patriarchatem Serbii podporządkował się jurysdykcji arcybiskupa prawosławnej archieparchii berlińskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji.
Biskup Gorazd II zginął śmiercią męczeńską rozstrzelany przez Niemców w piątek, 4 września 1942 roku o godz. 14 na strzelnicy w Kobylisach. Była to kara za udział prawosławnych w ukrywaniu zamachowców na życie Reinharda Heydricha.
Kult [edytuj]
Gorazd został kanonizowany przez Kościół Prawosławny Czech i Słowacji w 1987 roku i jest największym jego współczesnym świętym[1].
W ikonografii święty Gorazd przedstawiany jest jako starszy mężczyzna w liturgicznych biskupich szatach, przyozdobionych krzyżami oraz z mitrą na głowie. Ma krótką, przyprószoną siwizną brodę. Prawą dłoń unosi w błogosławieństwie, w lewej trzyma Ewangelię.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 22 sierpnia/4 września[a] tj. 4 września kalendarza gregoriańskiego[1].
Zobacz też [edytuj]
Uwagi
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Jarosław Charkiewicz: męcz. Gorazd, biskup Czech, Moraw i Śląska. Serwis Cerkiew.pl. [dostęp 2013-01-26].
- ↑ Apoštolát CČSH
Linki zewnętrzne [edytuj]
| Poprzednik - |
Zwierzchnik Kościoła Prawosławnego w Czechosłowacji | Następca Eleuteriusz |
