Język kałmucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Хальмг келн
Obszar Kałmucja (Rosja), Chiny, Mongolia
Liczba mówiących ok. 180-200 tys.
Klasyfikacja genetyczna Języki ałtajskie
 Języki mongolskie
  Język kałmucki
Pismo cyrylica
Status oficjalny
język urzędowy Kałmucja (Federacja Rosyjska)
Kody języka
ISO 639-1
ISO 639-2 xal
ISO 639-3 xal
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku kałmuckim

Język kałmucki – język Kałmuków osiadłych nad Wołgą, z podrodziny języków mongolskich; ok. 180-200 tys. mówiących. Wykształcił się w XVII wieku z języków ojrackich. W XIX wieku zaadaptował cyrylicę.

Tradycyjne pismo[edytuj | edytuj kod]

Kałmucki jest językiem z historyczną tradycją literacką. Oryginalne pismo kałmuckie zostało stworzone w XVII wieku. Krzewicielem oświaty wśród Kałmuków był buddyjski mnich Dzaja Pandita (1599–1662 r n.e.), autor pisma todo biczig ("czyste pismo"). W 1924 roku w ZSRR pismo ojracko-kałmuckie zostało zastąpione przez cyrylicę, którą w 1930 roku zastąpiła łacinka, którą jeszcze raz zmieniła cyrylica o wymowie mongolskiej w 1938 roku.

Kałmucy (Ojraci) w Zachodnich Chinach nadal posługują się pismem ojracko-kałmuckim. W Urumczi wydają kilka gazet i pism w języku ojrackim, nadawane są w tym języku także programy radiowe i telewizyjne. Język ojracki w Mongolii nie uzyskał statusu oficjalnego i jest używany tylko w życiu codziennym, poza tym wypiera go język chałcha-mongolski.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • zośka (przykład pośredniego zapożyczenia kałmuckiego w języku polskim)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]