Jeremiasz (Anchimiuk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeremiasz
Jan Anchimiuk
arcybiskup wrocławsko-szczeciński
Jeremiasz
Data i miejsce urodzenia 3 października 1943
Odrynki
biskup wrocławski i szczeciński
Okres sprawowania 1983–1997
arcybiskup wrocławski i szczeciński
Okres sprawowania od 1997
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Inkardynacja Diecezja wrocławsko-szczecińska
Śluby zakonne 26 lutego 1983
Diakonat 2 lutego 1983
Prezbiterat 9 lutego 1983
Chirotonia biskupia 13 marca 1983
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 13 marca 1983
Miejscowość Warszawa
Miejsce Sobór św. Marii Magdaleny
Konsekrator Bazyli (Doroszkiewicz)
Współkonsekratorzy Sawa (Hrycuniak), Szymon (Romańczuk), Adam (Dubec)

Jeremiasz[a], imię świeckie Jan Anchimiuk (ur. 3 października 1943 w Odrynkach) – polski duchowny prawosławny, arcybiskup, ordynariusz diecezji wrocławsko-szczecińskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. W latach 1996–2002 i 2008–2012 rektor Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Prezes Polskiej Rady Ekumenicznej. Jest współprzewodniczącym Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu RP i Polskiej Rady Ekumenicznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we wsi Odrynki, w prawosławnej rodzinie należącej do parafii w Narwi[1].

Wykształcenie i kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 1957 rozpoczął naukę w Prawosławnym Seminarium Duchownym w Warszawie, które ukończył cztery lata później. Następnie podjął wyższe studia w zakresie teologii prawosławnej w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, uzyskując dyplom magistra w 1965 za pracę poświęconą ujęciu problemu grzechu pierworodnego i zbawienia w tekstach rosyjskich dwudziestowiecznych teologów prawosławnych[2]. Następnie wyjechał na stypendium do Zagorska, do Moskiewskiej Akademii Duchownej, gdzie przez rok pracował nad opracowaniem tematu wcielenia w myśli Ojców Kościoła pierwszych trzech stuleci. Od 1966 do 1968 studiował w Zurychu, gdzie zajmował się badaniami wpływu poglądów Junga na prawosławną teologię oraz zgłębiał problemy najnowszych studiów nad Nowym Testamentem[3].

Po powrocie do Polski podjął pracę wychowawcy w internacie prawosławnego seminarium duchownego w Warszawie oraz wykładowcy Starego i Nowego Testamentu w tejże szkole. Został zatrudniony również przez Chrześcijańską Akademię Teologiczną jako asystent w katedrze Pisma Świętego Nowego Testamentu[3]. Ponadto od 1971 do 1976 był redaktorem naczelnym oficjalnego organu prasowego PAKP Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego[3]. W 1975 reprezentował Kościół na V Zgromadzeniu Ogólnym Światowej Rady Kościołów w Nairobi, gdzie wybrano go do komitetu naczelnego Rady[3].

W 2008 dziennik Rzeczpospolita podał, iż według dokumentów zgromadzonych w IPN, od 15 grudnia 1973 Jan Anchimiuk świadomie współpracował z SB jako TW „Janek”. [4]

22 lutego 1977 uzyskał stopień naukowy doktora za pracę zestawiającą niektóre kierunki najnowszej egzegezy biblijnej z egzegezą Orygenesa[3]. Trzy lata później otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy habilitacyjnej zajmującej się problemem elementów antropologii i angelologii w pierwszym liście św. Pawła do Koryntian[3]. W 1981 został kierownikiem katedry Egzegezy Nowego Testamentu na ChAT[3].

W 1996 został po raz pierwszy wybrany na rektora Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej i sprawował tę funkcję łącznie przez trzy kadencje [3].

Służba kapłańska[edytuj | edytuj kod]

2 lutego 1983 metropolita warszawski i całej Polski Bazyli (Doroszkiewicz) wyświęcił go na diakona, zaś 9 lutego tego samego roku – na kapłana. 26 lutego 1983 Jan Anchimiuk złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię zakonne Jeremiasz. 6 marca tego samego roku otrzymał godność archimandryty. Pięć dni później Święty Sobór Biskupów PAKP nominował go na biskupa pomocniczego diecezji warszawsko-bielskiej z tytułem biskupa bielskiego. Chirotonia biskupia miała miejsce 13 marca 1983 w soborze św. Marii Magdaleny w Warszawie. Jako konsekratorzy wzięli w niej udział metropolita Bazyli, biskup białostocki i gdański Sawa (Hrycuniak), biskup łódzki i poznański Szymon (Romańczuk) oraz biskup przemyski i nowosądecki Adam (Dubec)[3].

W lipcu 1983, za zgodą Urzędu ds. Wyznań, objął wakującą katedrę wrocławsko-szczecińską. Jego uroczysta intronizacja odbyła się 20 i 21 września tego roku[5]. Jako biskup wrocławski i szczeciński przyczynił się do wzniesienia na terytorium diecezji kilku nowych obiektów sakralnych[5]. Współtworzył Bractwo Młodzieży Prawosławnej[3][6]. W 1997 otrzymał godność arcybiskupa[5].

Działalność ekumeniczna[edytuj | edytuj kod]

Jest aktywnym uczestnikiem dialogu ekumenicznego w Polsce i w skali międzynarodowej. Od 2001 pełni funkcję prezesa Polskiej Rady Ekumenicznej[3]. Był jednym z tłumaczy Ekumenicznego Przekładu Przyjaciół.

Wyróżnienia i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

10 października 2013 Chrześcijańska Akademia Teologiczna w Warszawie urządziła uroczyste obchody 70. rocznicy urodzin Arcybiskupa Jeremiasza, których szczytowym punktem było wręczenie Jubilatowi publikacji okolicznościowej: Ku Słowu, ku Kościołowi, ku światu. Księga pamiątkowa ofiarowana Arcybiskupowi Jeremiaszowi (Janowi Anchimiukowi) w 70. rocznicę urodzin, pod redakcją Kaliny Wojciechowskiej i Wsiewołoda Konacha.

W 2014 Senat ChAT nadał mu Medal za Zasługi dla Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie[7].

Uwagi

  1. Pełny tytuł w PAKP: Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Jeremiasz, arcybiskup wrocławski i szczeciński

Przypisy

  1. P. Gerent: Prawosławie na Dolnym Śląsku w latach 1945-1989. Toruń: Adam Marszałek, 2007, s. 158. ISBN 978-83-7441-468-5.
  2. P. Gerent: Prawosławie na Dolnym Śląsku w latach 1945-1989. Toruń: Adam Marszałek, 2007, s. 158-159. ISBN 978-83-7441-468-5.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 P. Gerent: Prawosławie na Dolnym Śląsku w latach 1945-1989. Toruń: Adam Marszałek, 2007, s. 160. ISBN 978-83-7441-468-5.
  4. Agenturalna przeszłość abp. Sawy na podstawie dokumentów IPN. [dostęp 2009-01-13].
  5. 5,0 5,1 5,2 P. Gerent: Prawosławie na Dolnym Śląsku w latach 1945-1989. Toruń: Adam Marszałek, 2007, s. 161. ISBN 978-83-7441-468-5.
  6. Sz. Kryszczuk, Jubileusz arcybiskupa wrocławskiego i szczecińskiego Jeremiasza, 11 (225), ISSN 02039–4499, s.4
  7. Tadeusz J. Zieliński. Medal za Zasługi dla Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Ustanowienie - kształt - osoby uhonorowane. „Rocznik Teologiczny”. LVI (2014) (z. 2). s. 273. 
Poprzednik
bp Wiktor Wysoczański (1990–1996)
Rektor
Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie

1996 – 2002
Następca
bp Wiktor Wysoczański (2002–2008)
Poprzednik
bp Wiktor Wysoczański (2002–2008)
Rektor
Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie

2008 – 2012
Następca
ks. Bogusław Milerski (2012 – nadal)
Poprzednik
Aleksy (Jaroszuk)
Biskup wrocławsko-szczeciński od 1983 Następca
Nadal sprawuje urząd