Konferencja Episkopatu Polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budynek Sekretariatu Episkopatu Polski na skwerze kard. Stefana Wyszyńskiego 6 w Warszawie
Wejście do budynku

Konferencja Episkopatu Polski (KEP) – w Kościele łacińskim instytucja zrzeszająca biskupów z Polski, mająca na celu koordynację prac biskupów i współpracę w rozwiązywaniu wspólnych problemów.

Konferencja episkopatu Kościoła katolickiego w Polsce posiada osobowość prawną z siedzibą w Warszawie.

Skład KEP[edytuj | edytuj kod]

Członkowie KEP według statutu:

Biskupi seniorzy, o ile nie są członkami komisji, rad, zespołów i nie pełnią funkcji zleconych im przez KEP, nie są członkami Konferencji, ale są zaproszeni na zebrania plenarne, podczas których mają głos doradczy[1].

Od 7 października 2009 obowiązuje nowy statut KEP, który m.in. wzmocnił pozycję biskupów diecezjalnych, określił obowiązki prymasa Polski oraz poszerzył Radę Stałą KEP[2]. Prawo głosu w KEP przysługuje wszystkim biskupom, z wyjątkiem zmian dot. statutu, gdy głos mają wyłącznie ordynariusze.

Struktura KEP[edytuj | edytuj kod]

abp Stanisław Gądecki (arcybiskup metropolita poznański) - przewodniczący KEP (od 2014)
abp Marek Jędraszewski (arcybiskup metropolita łódzki) - zastępca przewodniczącego KEP (od 2014)
bp Artur Miziński (biskup pomocniczy lubelski) - sekretarz generalny KEP (od 2014)
  • Zebranie plenarne (posiedzenie wszystkich biskupów)
  • Rada biskupów diecezjalnych

Przewodniczący Episkopatu Polski[edytuj | edytuj kod]

Wiceprzewodniczący Episkopatu Polski[edytuj | edytuj kod]

Sekretarze generalni[edytuj | edytuj kod]

Zastępcy sekretarzy generalnych[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Janowski, Konferencja Episkopatu Polski 1. Dzieje, [w:] Encyklopedia katolicka, Lublin 2002, t. IX, kol. 568–570.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]