Jerzyk alpejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jerzyk alpejski
Tachymarptis melba[1]
(Linnaeus, 1758)
Jerzyk alpejski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd jerzykowe
Rodzina jerzykowate
Rodzaj Tachymarptis
Gatunek jerzyk alpejski
Synonimy
  • Apus melba
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jerzyk alpejski, jerzyk skalny (Tachymarptis melba) – gatunek średniego ptaka z rodziny jerzykowatych (Apodidae), zamieszkujący góry południowej Europy, Azji i Afryki. W Polsce widywany bardzo rzadko.

Cechy gatunku 
Upierzenie brunatnoszare, brzuch i podgardle białe.
Wymiary średnie 
dł. ciała 23 cm
rozpiętość skrzydeł 52 cm
waga ok. 100 g[potrzebne źródło]
Biotop 
Góry i osiedla ludzkie.
Gniazdo 
Gniazduje kolonijnie w szczelinach skalnych, rzadziej na budynkach.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w 2-3 jaja[potrzebne źródło].
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres około 18-23 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 53-66 dniach[potrzebne źródło].
Pożywienie 
Owady chwytane w locie.
Ochrona 
Gatunek chroniony.

Przypisy

  1. Tachymarptis melba w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Tachymarptis melba. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Zobacz też [edytuj]