Karabin maszynowy Hotchkiss wz. 30

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hotchkiss wz. 30
HN-INS-HaShomer-K-18-Hotchkiss-13.2mm-x2-AA-MG-1.jpg
Podwójnie sprzężony karabin Hotchkiss wz. 30 w wersji lądowej
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Rodzaj wielkokalibrowy karabin maszynowy
Historia
Prototypy 1927
Dane techniczne
Kaliber 13,2 mm
Nabój 13,2 × 96 mm
Magazynek magazynek 30 nab.
Taśma nabojowa taśma sztywna 15 nab.
Wymiary
Długość 1990 mm
Długość lufy 1000 mm
Masa
karabinu właściwego 37,5 kg (pojedynczy)
42,5 kg (podwójnie sprzężony)
lufy 19,5 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 800 m/s
Szybkostrzelność praktyczna 450 strz./min.
Zasięg skuteczny 3000 m (w pionie)
6 500 m (w poziomie)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Karabin maszynowy Hotchkiss wz. 30 – francuski wielkokalibrowy karabin maszynowy. Pod koniec lat 20 we francuskiej wytwórni Société Anonyme des Anciens Etablissements Hotchkiss et Cie w oparciu o konstrukcję karabinu Hotchkiss Mle 14 opracowano karabin maszynowy kal. 13,2 mm jako karabin przeciwlotniczy. Wszedł on do uzbrojenia Wojska Polskiego pod oznaczeniem najcięższy karabin maszynowy wz. 30 w roku 1933.

Do strzelania używano naboi z pociskami zwykłymi z rdzeniem ze stali półmiękkiej, przeciwpancernymi z rdzeniem ze stali twardej, przeciwpancernymi i smugowymi. Była to broń samoczynna działająca na zasadzie odprowadzania części gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, zasilany z piętnastonabojowej taśmy sztywnej lub w wersji sprzężonej z magazynka pudełkowego o pojemności 30 nabojów zakładanego od góry. Posiadał celownik krzywiznowy z muszką lub celownik przeciwlotniczy Le Prieur.

Produkowany był w kilku wersjach:

  • wersja lądowa – pojedynczy lub podwójnie sprzężone karabiny maszynowe na trójnożnej podstawie
  • wersja morska – pojedynczy lub podwójnie i poczwórnie sprzężone karabiny na stałej podstawie morskiej typu R4SM
  • wersja do pojazdów pancernych – pojedynczy karabin montowany w wieży

Nkm wz. 30 w WP[edytuj | edytuj kod]

W latach 1933 - 34 w zakupione we Francji 28 sztuk karabinów. W 10 uzbrojono kompanię nkm plot w ramach 1 paplot. Stosowano do nich dwa typy podstaw trójnożnych, starszą o słabej stabilizacji - B, posiadano osiem sztuk i R1. W roku 1938 kompanie rozformowano, a broń przekazano Marynarce Wojennej. 16 przeznaczono do prawych wież czołgów Vickers E. Tę odmianę zasilano z magazynka wkładanego od góry. Wycofano je w kwietniu 1934.[1] W sierpniu 1939 roku na stanie było 29 sztuk.[2]


Karabin Hotchkiss wz. 30 poczwórnie sprzężony na podstawie morskiej

Przypisy

  1. Andrzej Konstankiewicz, Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914 - 1939, Lublin 2003, s. 135 - 135.
  2. ibidem, s. 256.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ciepliński Andrzej, Woźniak Ryszard, Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku), Warszawa 1994.
  • Konstankiewicz Andrzej, Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914 - 1939, Lublin 2003.
  • Waśko Zdzisław, Witkowski Rafał, Regularne jednostki Wojska Polskiego Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, wyposażenie, metryki okrętów i oddziałów lądowych Marynarki Wojennej, Warszawa 1976.