7,62 mm rewolwer Nagant wz. 1895

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rewolwer Nagant wz. 1895)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nagant wz. 1895
Nagant Revolver.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Belgia
 Imperium Rosyjskie
 ZSRR
Rodzaj rewolwer
Historia
Produkcja seryjna 18951933
1941 - 1945
Wyprodukowano 2,5 mln
Dane techniczne
Kaliber 7,62 mm[1]
Nabój 7,62 mm x 38 mm R
Magazynek bęben 7 nab.[1]
Wymiary
Długość 220 mm[1]
Wysokość 140 mm
Długość lufy 115 mm[1]
Długość linii celowniczej 153 mm
Masa
broni 880 g (załadowany)
795 g (pusty)[1]
Inne
Prędkość pocz. pocisku 272 m/s[1]
Szybkostrzelność praktyczna 14 strz./min.[1]
Zasięg max. 700 m
Zasięg skuteczny 50 m[1]
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nagant wz. 1895 − belgijski rewolwer kalibru 7,62 mm, potocznie zwany nagan od rosyjskiej pisowni i wymowy fonetycznej.

Nazwa pochodzi od nazwiska belgijskiego konstruktora inżyniera Emila Naganta[1]. Jedyny szerzej znany typ rewolweru gazoszczelnego (tzn. takiego, w którym nie dochodzi do przedmuchów pomiędzy bębenkiem a lufą). Używał nabojów o specjalnej konstrukcji (pocisk był całkowicie schowany w łusce). Mechanizm powodował dosuwanie bębenka do przodu, do wlotu lufy, a krawędź łuski była wsuwana do lufy i w rezultacie następowało uszczelnienie połączenia. Wersja dla żołnierzy wymagała napinania kurka palcem, zaś oficerska posiadała urządzenie samonapinające, działające podczas naciskania palcem na język spustowy.

Broń była bardzo popularna w okresie przed I wojną światową i w okresie międzywojennym, zwłaszcza w Rosji, gdzie była dostarczana początkowo przez zakłady „Fabrique d’Arms Nagant Frères” w Liège, a następnie produkowana przez zakłady zbrojeniowe w Tule[1] i przyjęta jako przepisowa broń boczna podoficerów i oficerów. Naganty używane były następnie w Armii Czerwonej i organach bezpieczeństwa (Czeka, NKWD), aż do wyparcia przez pistolety TT i Makarow. Rosyjskie i radzieckie Naganty wz. 1895 w niewielkich ilościach były też używane w Wojsku Polskim w latach 1918-23[1], a następnie w Ludowym Wojsku Polskim od 1943 do lat 50. Nieco lżejszy wariant produkowano w Polsce dla potrzeb Policji Państwowej w Fabryce Broni w Radomiu (jako Nagant wz. 30 - Ng 30), używane od 1930. Po II wojnie światowej w ZSRR opracowano sportową wersję rewolweru, który posiadał pogrubioną lufę, regulowane przyrządy celownicze i wygodniejszy chwyt[1].

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 Andrzej Ciepliński; Ryszard Woźniak Encyklopedia współczesnej broni palnej s. 159

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]