Tarō Katsura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Katsura Tarō)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tarō Katsura
11 KatsuraT.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1848
Hagi
Data i miejsce śmierci 10 października 1913
Tokio
11. Premier Japonii
Okres urzędowania od 2 czerwca 1901
do 7 stycznia 1906
Poprzednik Kinmochi Saionji (pełniący obowiązki premiera)
Następca Kinmochi Saionji
13. Premier Japonii
Okres urzędowania od 14 lipca 1908
do 30 sierpnia 1911
Poprzednik Kinmochi Saionji
Następca Kinmochi Saionji
15. Premier Japonii
Okres urzędowania od 21 grudnia 1912
do 20 lutego 1913
Poprzednik Saionji Kinmochi
Następca Gonnohyōe Yamamoto
Odznaczenia
Najwyższy Order Chryzantemy (Japonia) Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Order Złotego Sokoła I Klasy (Japonia) Wielka Wstęga Orderu Świętego Skarbu (Japonia) (typ I) Komandor Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Order Czerwonego Orła (Cesarstwo Niemieckie) Order Zasług Korony Pruskiej (Cesarstwo Niemieckie) Krzyż Wielki Orderu Korony (Prusy) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Orderu Błogosławionego Piusa IX (Watykan) Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Komandor Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Tarō Katsura (jap. 桂太郎 Katsura Tarō?, ur. 4 stycznia 1848 w Hagi, zm. 10 października 1913 w Tokio)japoński generał i polityk z okresu Meiji, trzykrotnie pełnił funkcję premiera Japonii. Zwolennik przywrócenia władzy cesarskiej i ograniczenia wpływów europejskich w Japonii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Katsura urodził się w Hagi w lennie Chōshū (obecnie prefektura Yamaguchi). Pochodził z rodziny samurajskiej[1]. W młodości brał udział w wystąpieniach przeciwko rodowi Tokugawa[2]. W 1868 roku, podczas restauracji Meiji, opowiedział się za przywróceniem władzy cesarzowi i odstąpieniem od rządów siogunów z rodu Tokugawa[3].

W następnych latach został wysłany do Niemiec, gdzie uczył się strategii i taktyki wojskowej oraz pełnił funkcję attaché wojskowego Ambasady Japonii od 1875 do 1878 roku. Po powrocie do kraju otrzymał stopień generała brygady[4]. W 1886 roku mianowano Katsurę na stanowisko wiceministra armii[3].

Katsura brał udział w pierwszej wojnie chińsko-japońskiej (1894-1895), w której dowodził 3. Dywizją Cesarskiej Armii[5]. 2 czerwca 1896 roku otrzymał posadę generalnego gubernatora Tajwanu, którą piastował do października tego samego roku[6]. W 1898 został ministrem armii, a trzy lata później, 2 czerwca 1901 roku, premierem Japonii. W czasie pięcioletniego premierostwa Katsury Japonia zawarła sojusz z Wielką Brytanią (1902) i odniosła zwycięstwo w wojnie z Rosją (1904-1905), umacniając swoją pozycję na arenie międzynarodowej. Urząd premiera przestał sprawować 7 stycznia 1906 roku.

W latach 1908–1911 ponownie pełnił funkcję premiera kraju. W 1910 roku doprowadził do uznania Korei za japoński protektorat i do jej aneksji. Wkrótce po zakończeniu sprawowania urzędu Katsura został mianowany księciem (kōshaku), opiekunem Tajnej Pieczęci (nai-daijin) oraz czcigodnym mężem stanu (genrō)[3].

Mimo że początkowo Katsura sprzeciwiał się idei partii politycznych, to podczas swojego trzeciego premierostwa (21 grudnia 1912 – 20 lutego 1913) utworzył partię Rikken Dōshikai (Konstytucyjne Stowarzyszenie Jednomyślnych), która miała być odpowiedzią na dominację opozycyjnej partii Rikken Seiyūkai (Konstytucyjne Stowarzyszenie Przyjaciół Polityki) w Zgromadzeniu Narodowym. Ugrupowanie Katsury, pomimo początkowych niepowodzeń, stało się jedną z dwóch głównych sił politycznych w Japonii w okresie przed II wojną światową. Katsura przestał piastować stanowisko premiera po zaledwie siedmiu tygodniach, ze względu na wybuch protestów przeciwko jego oligarchicznym metodom i planom zwiększenia zbrojeń[3]. Katsura zmarł kilka miesięcy później w Tokio.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stewart Lone: Army, empire and politics in Meiji Japan. Basingstoke: Macmillan, 2000, s. 5. ISBN 0-333-802-07-1.
  2. Stewart Lone, op.cit., s. 7
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Kōshaku Katsura Tarō (ang.). Britannica Online Encyclopedia. [dostęp 2011-03-26].
  4. Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press of Harvard University Press, 2002, s. 494. ISBN 0674007700.
  5. Ian Ruxton: The Correspondence of Sir Ernest Satow, British Minister in Japan, 1895-1900. Volume One.. Lulu Press, 2005, s. 96. ISBN 1-4116-3857-3.
  6. Stewart Lone, op.cit., s. 45