Kongres Kobiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stowarzyszenie
Kongres Kobiet
Rok założenia 2009
Dziedzina feminizm, działalność na rzecz kobiet
Prezes Dorota Warakomska
brak współrzędnych
Strona www

Kongres Kobiet – ruch polityczno-społeczny działający na rzecz kobiet. Kongres Kobiet powstał z inicjatywy Magdaleny Środy i Henryki Bochniarz, a impulsem do jego stworzenia były obchody dwudziestolecia transformacji. Pierwszy Kongres Kobiet odbył się w 2009 w Warszawie w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki, od tej pory organizowany jest corocznie. W zakres działania Kongresu Kobiet wchodzą ponadto całoroczne inicjatywy, spotkania regionalne, szkolenia i debaty. Pod patronatem Kongresu wydawane są książki w serii Biblioteka Kongresu Kobiet. Wszystkie pozycje to prace autorek z nurtu feministycznego, m.in.: Naomi Wolf, Susan Faludi oraz Betty Friedan[1].

Dorota Warakomska – prezes Stowarzyszenia Kongresu Kobiet

Postulaty polityczne[edytuj | edytuj kod]

Główne działania i postulaty Kongresu Kobiet, dotyczą 10 dziedzin:

  1. Stwarzania mechanizmów, służących wyrównywaniu szans i możliwości kobiet w życiu publicznym (parytety, kwoty)
  2. Przeciwdziałania przemocy wobec kobiet
  3. Równoważenia roli wychowawczej i pracy zawodowej kobiet i mężczyzn
  4. Stwarzania instytucji stojących na straży równych praw oraz równych szans i możliwości kobiet
  5. Aktywizacji politycznej, samorządowej i obywatelskiej kobiet
  6. Poprawy sytuacji zdrowotnej kobiet (w tym wzmocnienia praw reprodukcyjnych)
  7. Aktywizacji zawodowej i społecznej kobiet
  8. Edukacji w duchu równości, przeciwdziałaniu wykluczającym stereotypom (w edukacji i kulturze masowej)
  9. Promocji działalności kulturotwórczej kobiet
  10. Troski o status i prawa kobiet wiejskich

Nadrzędną intencją Kongresu jest budowanie więzi i solidarności wśród kobiet, opartej na wiedzy o ich ekonomicznym, kulturowym i wychowawczym dorobku, na pamięci o ich historycznych dokonaniach.

Stowarzyszenie Kongres Kobiet[edytuj | edytuj kod]

Stowarzyszenie Kongres Kobiet powstało 28 stycznia 2010. Główne cele Stowarzyszenia to propagowanie idei Kongresu Kobiet, wspieranie kobiet w podejmowanej przez nie działalności i szukanie środków na te cele.

Rada programowa[edytuj | edytuj kod]

Rada Programowa Kongresu Kobiet[2] istnieje od początku zainicjowania ruchu w 2009. Początkowo tworzyło ją kilkadziesiąt aktywistek, stopniowo jej skład rozrósł się do ponad 250 kobiet ze świata nauki, polityki, sztuki oraz innych dziedzin życia publicznego. Są to między innymi: Henryka Bochniarz, Magdalena Środa, Jolanta Fedak, Krystyna Janda. Członkiniami rady programowej do śmierci były Krystyna Bochenek, Grażyna Gęsicka, Izabela Jaruga-Nowacka, Maria Kaczyńska, Barbara Skarga, Jolanta Szymanek-Deresz. Z członkostwa w radzie zrezygnowały Jolanta Kwaśniewska[3] oraz Henryka Krzywonos[4].

Gabinet cieni[edytuj | edytuj kod]

Gabinet Cieni został powołany do życia 7 marca 2011. Stanowi propozycję alternatywnych działań rządu, monitoruje działania polityków, poleca ich uwadze obszary ważne dla kobiet.

Lista członkiń Gabinetu Cieni:

I Kongres Kobiet (2009)[edytuj | edytuj kod]

I Kongres Kobiet odbył się 20-21 czerwca 2009 pod hasłem „20 lat transformacji 1989–2009”. Do Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie przyjechało 4 tys. Polek z całego kraju. Oprócz trzech debat plenarnych odbyło się 14 paneli dyskusyjnych, poświęconych m.in. kobietom w samorządach, w biznesie i na rynkach pracy, zdrowiu kobiet, a także przemocy domowej.

Kongres sformułował 135 postulatów w obszarach: polityki, samorządów, rynków pracy, przedsiębiorczości, związków zawodowych, zdrowia, edukacji, nauki, mediów, przemocy, alimentów, mniejszości narodowych, emerytur, grupy 50+, handlu kobietami oraz ochrony praw kobiet. Dwa główne to: wprowadzenie parytetów płci na listach wyborczych oraz powołanie niezależnego rzecznika ds. równości.

Uczestniczki Kongresu zostały przywitane przez Jolantę Kwaśniewską oraz Marię Kaczyńską. Część merytoryczną rozpoczął wykład prof. Marii Janion. Część panelową zainaugurowała dyskusja prowadzona przez prof. Lenę Kolarską-Bobińską. Drugiego dnia przemówienie wygłosiła Melanne Verveer, Ambasadorka do spraw kobiet w Departamencie Stanu USA, współzałożycielka i członkini zarządu Vital Voices Global Partnership. Do uczestniczek Kongresu specjalnie nagrane wystąpienie przesłała jedna z fundatorek Vital Voices Global Partnership – Hillary Clinton, amerykańska szefowa dyplomacji.

Henryka Krzywonos-Strycharska została uhonorowana przez zgromadzone kobiety tytułem „Polki dwudziestolecia”.

Jednym z postulatów pokongresowych było wyrównanie szans kobiet i mężczyzn w polityce poprzez wprowadzenie parytetu płci na listy wyborcze. Pod projektem ustawy o zmianie ordynacji wyborczej, tzw. ustawą parytetową, zebrano ponad 150 tysięcy podpisów. Projekt został złożony w Sejmie RP 21 grudnia 2009. Ustawa weszła w życie 5 stycznia 2011.

II Kongres Kobiet (2010)[edytuj | edytuj kod]

II Kongres Kobiet odbył się 18–19 czerwca 2010 w Pałacu Kultury i Nauki oraz na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie pod hasłem „Czas na wybory! Czas na kobiety! Czas na solidarność!”. Na spotkanie przybyło 4 tys. kobiet z całej Polski. W czasie Kongresu, oprócz 14 paneli tematycznych, warsztatów i sesji, odbyła się debata prezydencka z udziałem Grzegorza Napieralskiego, Andrzeja Olechowskiego i Waldemara Pawlaka, a także prawybory prezydenckie. Specjalnymi gośćmi Kongresu byli: marszałek Sejmu i kandydat na prezydenta Bronisław Komorowski, a także Anna Komorowska, Małgorzata Tusk oraz Małgorzata Napieralska. Bronisław Komorowski wystąpił na scenie z przesłaniem do uczestniczek.

Na zakończenie obrad Kongres przyjął postulaty dotyczące natychmiastowego uchwalenia ustawy parytetowej, wprowadzenia parytetów w wyborach do Parlamentu Europejskiego, lepszej kontroli nad działaniami rządu na rzecz równego statusu kobiet i mężczyzn, corocznego raportu w Sejmie o sytuacji kobiet, skutecznej polityki prorodzinnej, refundacji zapłodnienia in vitro, ochrony kobiet i dzieci przed przemocą, reformy systemu edukacji, aby przeciwdziałał on dyskryminacji kobiet.

Nagrodę specjalną Kongresu Kobiet otrzymała prof. Maria Janion.

III Europejski Kongres Kobiet (2011)[edytuj | edytuj kod]

17–18 września 2011 w gmachu Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie odbył się III Europejski Kongres Kobiet. Podczas dwóch dni ponad 7 tysięcy kobiet z całej Polski debatowało o priorytetowych wyzwaniach stojących przed Polską i światem, w każdej dziedzinie. W Kongresie wzięli udział zagraniczni goście, m.in. Viviane Reding – komisarz Unii Europejskiej, prof. Ann Snitow – ikona amerykańskiego feminizmu społecznego, Constance Morella i Patricia Schroeder – kongreswomenki ze Stanów Zjednoczonych, Brigitte Gresy – francuska inspektor generalna ds. społecznych. W inauguracji Kongresu udział wziął przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek. Nagrodę Oldze Krzyżanowskiej, laureatce Nagrody III Kongresu Kobiet, wręczył premier Donald Tusk.

III Kongres Kobiet to 6 sesji plenarnych o polityce, gospodarce, pracy, prawach i solidarności; 30 warsztatów, wykładów i prezentacji m.in. o kobietach w wojsku, równościowym rodzicielstwie, feminizacji systemu opieki, edukacji seksualnej czy przedsiębiorczości kobiet wiejskich; 6 biznesowych sesji równoległych na Giełdzie Papierów Wartościowych, w ramach seminarium „Różnorodność, Efektywność, Sukces”. Wydarzeniem, wpisującym się w polską prezydencję w UE, był Okrągły Stół Europejskich Ministrów ds. Równości, który odbył się drugiego dnia Kongresu pod hasłem „Europa jest kobietą!”.

Sformułowano postulaty w trzech priorytetowych dla Kongresu kwestiach: równości, wolności i solidarności; m.in. suwak na listach wyborczych; 40% kobiet w zarządach i radach nadzorczych; wyrównanie płac kobiet i mężczyzn na tych samych stanowiskach; zwalczanie przemocy wobec kobiet; wsparcie państwa w opiece nad osobami zależnymi; sytuacja kobiet na rynku pracy (szczególnie z grupy 50+, oraz grupy dopiero wchodzących na rynek).

IV Kongres Kobiet (2012)[edytuj | edytuj kod]

IV Kongres Kobiet odbył się 14–15 września 2012 w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Hasło, towarzyszące spotkaniu brzmiało "Aktywność, Przedsiębiorczość, Niezależność".

Zorganizowanych zostało 5 sesji plenarnych, 20 paneli równoległych, 3 okrągłe stoły, 7 warsztatów i 1 debata.

IV Kongres skoncentrowany był w dużej mierze na dostarczeniu narzędzi, wspierających przedsiębiorczość mieszkanek wsi i mniejszych miejscowości. Rozmawiano m.in. o firmach rodzinnych, żłobkach, zarządzaniu finansami, opiece nad osobami zależnymi, edukacji, macierzyństwie, przemocy i przywództwie.

Wśród gości specjalnych IV Kongresu Kobiet znaleźli się: Pierwsza Dama Anna Komorowska, premier Donald Tusk, prezydentka Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz, szefowa Parlamentarnej Grupy Kobiet Beata Szydłowska, przedstawicielki z 32 krajów, m.in. z Arabii Saudyjskiej, Stanów Zjednoczonych, Francji, Niemiec, Czech, Kuwejtu, Afganistanu, Gruzji, krajów Europy Środkowej i Wschodniej.

Laureatką Nagrody Kongresu Kobiet została Barbara Labuda. Laudację wygłosiła Olga Krzyżanowska. Po raz pierwszy Kongres nagrodził też mężczyznę – Nagroda Diversity trafiła do prezesa warszawskiej Giełdy Papierów Wartościowych Ludwika Sobolewskiego. Nagrodę przyznano w uznaniu skutecznego wprowadzania przez prezesa standardów zarządzania różnorodnością w jego firmie. Trzecia nagroda, Specjalne Wyróżnienie Kongresu Kobiet, również przyznana po raz pierwszy, trafiło na ręce Jadwigi Król, Pełnomocniczki Kongresu Kobiet na Warmii i Mazurach.

V Kongres Kobiet (2013)[edytuj | edytuj kod]

W dniach 14–15 czerwca w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie odbył się V Kongres Kobiet. Hasło przewodnie spotkania brzmiało „Partnerstwo, Solidarność, Różnorodność”. W uroczystym otwarciu uczestniczyła para prezydencka – Bronisław i Anna Komorowscy. Ponadto, na specjalne zaproszenie organizatorek V Kongresu Kobiet do Warszawy przyjechała jedna z najbardziej wpływowych kobiet świata arabskiego, saudyjska księżna Ameera bint Aidan bin Nayef Al-Taweel.

Pięciu sesjom plenarnym i dwudziestu pięciu panelom równoległym, odbywającym się w ramach V-ego Kongresu Kobiet, towarzyszyły warsztaty, atrakcje Parku Kobiet, pokazy filmów („Ramię w ramię” Serge’a Ou oraz „Dzień kobiet” Marii Sadowskiej), a także koncerty (Andrzeja Sikorowskiego z córką Mają oraz Marii Sadowskiej). Poruszone zostały tematy: przedsiębiorczości i funkcjonowania na rynku pracy, niedoreprezentowania kobiet w mediach, różnych aspektów partnerstwa, konwencji o przeciwdziałaniu przemocy, dokonań i perspektyw dla kobiet w służbach mundurowych, zdrowia i seksualności kobiet w ciągu życia, kobiet w sporcie, samoobrony, tożsamości młodych kobiet, a także porównania femizmu wschodniego i zachodniego, tożsamości płciowej, wsparcie państwa dla osób niepełnosprawnych, tożsamości i mężczyzny i praw ojców oraz dobrostanu zwierząt.

Laureatką Specjalnej Nagrody V Kongresu Kobiet została prof. Małgorzata Fuszara, a Nagrody Diversity – Staffan Herrström, Ambasador Szwecji w Polsce, który wyróżnienie odebrał z rąk pełnomocniczki rządu ds. równego traktowania Agnieszki Kozłowskiej – Rajewicz.

Obrady Kongresu zakończyły się wystąpieniem premiera Donalda Tuska, w którym premier przedstawił stopień realizacji zeszłorocznych postulatów Kongresu. Na ręce premiera został także złożony projekt centrów edukacyjno-kulturowych, tzw. „Świetlików”.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]