Konstanty Miodowicz
| Konstanty Miodowicz | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 stycznia 1951 Gniewkowo |
| Poseł VII kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2011 |
| Odznaczenia | |
Konstanty Bronisław Miodowicz (ur. 9 stycznia 1951 w Gniewkowie) – polski działacz państwowy i polityk, od 1997 poseł na Sejm III, IV, V, VI i VII kadencji.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Z wykształcenia jest etnografem, absolwentem Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończył też podyplomowe studium z zakresu dydaktyki i pedagogiki w krakowskiej AWF. W dzieciństwie wystąpił w filmie „Cierpkie głogi” (1966) w reżyserii Janusza Weycherta. Przez pewien czas był zatrudniony w Zakładzie Alpinizmu AWF (zdobył m.in. Elbrus na Kaukazie).
Podczas gdy jego ojciec Alfred Miodowicz był członkiem PZPR i szefem OPZZ, Konstanty Miodowicz działał w opozycji demokratycznej, należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów, wspólnie z m.in. Janem Rokitą założył pacyfistyczny Ruch Wolność i Pokój.
W latach 1990–1996 pracował w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Urzędzie Ochrony Państwa, gdzie, jako szef kontrwywiadu (w stopniu pułkownika), uczestniczył w budowie polskich służb specjalnych. Zasiadł następnie w radzie nadzorczej Fundacji Instytut Lecha Wałęsy.
W 1997 został wybrany na posła do Sejmu III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Był członkiem rady politycznej Chrześcijańskiej Demokracji III RP[1]. Potem przystąpił do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, w 2001 zasiadał w klubie parlamentarnym tej partii. Do Sejmu IV i V kadencji uzyskiwał mandat z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu kieleckim. W parlamencie zasiadał m.in. w Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji do spraw Służb Specjalnych. W lipcu 2004 został wybrany do komisji śledczej powołanej do zbadania tzw. afery Orlenu. Był posłem, który złożył wniosek o przesłuchanie przed tą komisją w charakterze świadka Anny Jaruckiej, byłej asystentki Włodzimierza Cimoszewicza (wówczas kandydata w wyborach prezydenckich), poznanej za pośrednictwem Wojciecha Brochwicza[2].
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz czwarty został posłem, otrzymując 33 229 głosów. Do sierpnia 2008 przewodniczył radzie wojewódzkiej PO w Kielcach[3]. W 2009 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego w okręgu małopolsko-świętokrzyskim.
W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 14 202 głosy[4].
[edytuj] Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1995)[5]
- Złoty Krzyż Zasługi (1993)[6]
[edytuj] Życie prywatne
Jest żonaty z Małgorzatą Miodowicz z domu Belon, młodszą siostrą barda Wojtka Belona. Jego siostrą była alpinistka Dobrosława Miodowicz-Wolf.
Przypisy
- ↑ Ruch za Lechem. polityka.pl, 26 sierpnia 2000. [dostęp 10 sierpnia 2010].
- ↑ Miodowicz zeznawał w procesie przeciwko Jaruckiej. wiadomosci24.pl, 29 lipca 2008. [dostęp 10 sierpnia 2010].
- ↑ Przewodniczący świętokrzyskiej PO podał się do dymisji. wp.pl, 4 sierpnia 2008. [dostęp 26 lutego 2011].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 31 października 2011].
- ↑ M.P. z 1996 r. Nr 15, poz. 186
- ↑ M.P. z 1993 r. Nr 62, poz. 559
[edytuj] Źródła
- Strona sejmowa posła VI kadencji. [dostęp 10 sierpnia 2010].
- Ewa Winnicka: Miodowicz, ojciec i syn. Konstanty z Alfredem w tle. polityka.pl, 15 stycznia 2005. [dostęp 9 kwietnia 2010].
|
|||||||
- Absolwenci Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Działacze opozycji w PRL
- Funkcjonariusze służb specjalnych III Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)
- Politycy Akcji Wyborczej Solidarność
- Politycy Platformy Obywatelskiej
- Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego
- Polscy wspinacze
- Posłowie z okręgu Kielce
- Urodzeni w 1951